Εφαρμογή (app) χαρακτηρίζουν το έργο τους αλλά στην πραγματικότητα το Solo αποτελεί τυπικό δείγμα βίντεο τέχνης, που απευθύνεται σε όσους και όσες βίωσαν τη συνθήκη της ενικής (σόλο) αστικής απομόνωσης.
Η διαδικασία σύλληψης και ανάπτυξης του έργου βασίζεται σε έντονο φιλοσοφικό αναστοχασμό γύρω από τη σχετικότητα του χρόνου, τη θεμελιώδη σημασία των αισθήσεων της αφής και της όσφρησης, τη διαπραγμάτευση των ορίων του πραγματικού σε σχέση με το μεταφυσικό και σε ένα υπαρξιακό δίλημμα: την παραμονή στην παρούσα συνθήκη ή τη μετάβαση σε μια άλλη.
![](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2020/09/200921155729_Vasileia_Dereli_Solo_Hack_Athens_What_Comes_After_2020-21-e1600693068549.jpg)
Έτσι προκύπτουν ψηφιακά διάφορα ερωτήματα: Υπάρχει ψηφιοποίηση του συναισθήματος ή των αισθήσεων; Μπορεί κανείς να συλλάβει αρώματα και αντικείμενα μέσα από την απουσία τους; Να θεωρήσει το δέρμα αγωγό (agency) ή επιθυμητική μηχανή με αυτόνομη νοημοσύνη; Ή να βιώσει το χρόνο μέσα από τη χρονική εξέλιξη λογοτεχνικών έργων; Και αν ναι, δύναται να τον «χακάρει»;
Και ύστερα από όλα αυτά, τι ισχύει όσον αφορά τη μοναξιά; Απορρέει από τους περιορισμούς της σάρκας ή μήπως και από κάτι άλλο, ασύλληπτο, άχρονο και μεταφυσικό; Πώς οδηγείται κανείς solo προς την αυτογνωσία; Αν γίνει φως, εξαϋλωθεί και «αποσωματοποιηθεί», αν περάσει στην άλλη διάσταση, παραμένει σόλο;
Το Solo δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια ενός μήνα στο πλαίσιο της δράσης HackAthens 2020: Η Αθήνα μετά που διοργάνωσε για δεύτερη χρονιά η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Εάν το 2019, οι επιμελητές αναρωτιόνταν σε ποιον ανήκει η Αθήνα, το 2020 αναζήτησαν τη συλλογική της ουτοπία.
Γενική απομόνωση, άδειοι δρόμοι, γεμάτα σπίτια, μεγάλα έργα αστικής ανάπλασης, μάσκες και πλαστικά γάντια, απουσία αγγίγματος και το «σέξι 6», τηλεργασία και νέες μορφές συμβίωσης, το ενάμισι μέτρο απόσταση και προσμονή για ένα μέλλον που διαρκεί πολύ.
Το HackAthens 2020 ολοκλήρωσε την πρώτη φάση ψηφιακής αναζήτησης για την επόμενη μέρα της Αθήνας, με την παρουσίαση πέντε έργων που εξέτασαν, από διαφορετικές σκοπιές, το ερώτημα του φαντασιακού συλλογικού ασυνείδητου για ένα μέλλον ανεξίτηλα σημαδεμένο από την επίμονη πανδημία. Τα έργα επιλέχθηκαν μέσα από ανοιχτή πρόσκληση της Στέγης και αναπτύχθηκαν συλλογικά μέσα από τη στενή συνεργασία κάθε ομάδας τόσο με τους επιμελητές της δράσης όσο και ανάμεσα στα μέλη της.
Το HackAthens 2020 δεν αποτελεί έναν ακόμη ψηφιακό χώρο έκφρασης των δημιουργών σε καιρούς φυσικής απομάκρυνσης, αλλά χρησιμεύει και ως ενεργό εργαστήριο πειραματισμού με νέες μορφές συνεργασίας, που συμβάλλουν στη δημιουργία κοινοτήτων και συλλογικής δράσης. Τα έργα που παρουσιάζονται στο HackAthens 2020 αντιμετωπίζουν την ψηφιακότητα ως πραγματικότητα που επικάθεται στα σώματα των Αθηναίων και μεταβάλλει την αίσθηση της ατομικές και συλλογική υποκειμενικότητας.
Πληροφορίες:
Το έργο Solo παρουσιάζεται ψηφιακά στην ιστοσελίδα της Στέγης.
Βίντεο διάρκειας 10΄ 43΄΄
Σύλληψη & Ανάπτυξη: Βασιλεία Δερελή και Μαριαλένα Βυζάκη
Σκηνοθεσία, κινηματογράφηση, cgi, μοντάζ: Βασιλεία Δερελή
Σενάριο: Βασιλεία Δερελή και Μαριαλένα Βυζάκη
Γραφικά: Πέτρος Μάιπας
Εμφανίζονται οι: Μαριαλένα Βυζάκη, Σταμάτης Κωτούζας, Μυρτώ Χρήστου
Φωνή: Ξένια Βήτου
Στούντιο ηχογράφησης: “The Cave” by Ekelon
Σχεδιασμός Ήχου & Μουσική: Lip Forensics
Κινούμενα Γραφικά: Εκάτη Σαγιά
Υπότιτλοι: Μαριαλένα Βυζάκη