![](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2016/04/slide_391114_4755500_free.jpg)
Είναι δικαίωμα του καθενός να έχει οποιαδήποτε γνώμη θέλει για τις εφημερίδες και τους δημοσιογράφους. Ομως κι αυτοί που με ευκολία βρίζουν, αυτοί που απαξιώνουν κι αυτοί που επιμένουν σε πείσμα των καιρών να παραμένουν φανατικοί αναγνώστες, οφείλουν να ξέρουν ότι χωρίς μέσα ενημέρωσης η δημοκρατία θα είναι λειψή. Και ας μην τρέφουν ψευδαισθήσεις ορισμένοι ότι στην εποχή του Διαδικτύου και των social media δεν υπάρχει η ανάγκη ενημέρωσης από τα παραδοσιακά μέσα. Το χάος, ο ενθουσιασμός και η ασυδοσία δεν αποτελούν τα καλύτερα εχέγγυα για πλουραλιστική ενημέρωση, όσο καλές προθέσεις κι αν υπάρχουν.
Η δύσκολη πραγματικότητα που βιώνουν τα τελευταία χρόνια όλα τα μέσα, έντυπα και ηλεκτρονικά, σε συνδυασμό με τις δηλωμένες κυβερνητικές προθέσεις αλλά και τις χρόνιες παθογένειες των παραγόντων του Τύπου, οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Το απεργιακό λουκέτο που εμφανίζεται ως μονόδρομος από τους συνδικαλιστές αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα στην ελευθεροτυπία και στην ενημέρωση. Διαμαρτυρόμαστε απέναντι στην κυβέρνηση και στερούμε από τους πολίτες κάθε δυνατότητα ενημέρωσης για όσα σημαντικά συμβαίνουν και αφορούν τη ζωή τους.
Δυστυχώς και οι δημοσιογράφοι συνέβαλαν με την ανοχή ή την αποχή τους στην απαξίωση των μέσων ενημέρωσης. Οπως γράφαμε από αυτές τις στήλες πριν από έξι χρόνια, ο κόσμος άλλαζε ραγδαία, οι αναγνωστικές συνήθειες ανατρέπονταν και εμείς παρακολουθούσαμε ένα σύμπαν να καταρρέει με υποτονικές έως ανύπαρκτες αντιδράσεις, περιμένοντας έναν από μηχανής θεό που θα ξαναγύριζε τις εφημερίδες στις παλιές καλές ημέρες. Αντί για εγρήγορση κυριαρχούσαν o εφησυχασμός και το βόλεμα. Και βέβαια τώρα πληρώνουμε όλοι μαζί τα επίχειρα της αδιαφορίας μας.
Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ο Χέγκελ έγραφε ότι η ανάγνωση της εφημερίδας έχει αντικαταστήσει την πρωινή προσευχή γιατί φέρνει τον αναγνώστη σε επαφή με το πνεύμα του κόσμου. Αυτή την ανάγκη της ανάγνωσης και της γνώσης έχουμε υποχρέωση να την κρατήσουμε ζωντανή παρ’ όλα τα προβλήματα και τις παθογένειες που ενδημούν σε όλο το φάσμα του Τύπου. Με φιμωμένους δημοσιογράφους και κλειστά μέσα το μόνο που πετυχαίνουμε είναι να οδηγούμε, μαζί με την εξουσία, σε ασφυξία την ελευθεροτυπία.
Ο Σήφης Πολυμίλης είναι αρθρογράφος στην Εφημερίδα Το βήμα και στο tovima.gr