![](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2018/03/minuma-tsipra-o-kammenos-einai-entimos-den-tha-ginei-samaras.w_l.jpg)
Σε όλο και πιο δυσχερή θέση έρχεται ο κυβερνητικός συνασπισμός, κινδυνεύοντας ακόμη και να χάσει τη δεδηλωμένη μετά και την ανεξαρτητοποίηση του Γιώργου Λαζαρίδη των ΑΝΕΛ. Παρά τις απόπειρες καθησυχασμού από τον πρωθυπουργό («είμαστε too hard to die») και τις θεωρίες συνομωσίας περί συντονισμού επιχειρηματικών κέντρων με εντολή Μητσοτάκη για να πέσει η κυβέρνηση, την ατζέντα που «εξαερώνει» τους ΑΝΕΛ την ορίζει το Μαξίμου, που έχει και την ευθύνη τόσο για τα αποτελέσματα που παράγουν οι αποφάσεις του όσο και για τους επικίνδυνους κλυδωνισμούς που προκαλούν στην κυβέρνηση, η οποία μετρά κοινοβουλευτική δύναμη μόλις 152 εδρών.
Με άλλα λόγια, το Μαξίμου γνώριζε εξ αρχής τις θέσεις των ΑΝΕΛ για το Μακεδονικό, όταν ξεκινούσε τις διαπραγματεύσεις με την ΠΓΔΜ στις αρχές του χρόνου, ήξερε ότι είναι ένα δύσκολο θέμα για το κόμμα του Πάνου Καμμένου, όπως γνωρίζει ότι πολύ δύσκολο θέμα είναι και ο διαχωρισμός Κράτους – Εκκλησίας που σκοπεύει να ανοίξει μέσω της διαδικασίας της Συνταγματικής Αναθεώρησης.
Παρ’ όλα αυτά, βάζει το θέμα στο τραπέζι χωρίς να υπολογίζει πάλι τις συνέπειες που μπορεί να προκύψουν για το κόμμα του κυβερνητικού εταίρου.
Γιατί μιλάμε για μια κυβέρνηση συνεργασίας ισχνής πλειοψηφίας και όχι μια πανίσχυρη αυτοδύναμη κυβέρνηση βγαλμένη από το παρελθόν, που κι αυτές ακόμη στις ημέρες της πολιτικής παντοδυναμίας τους ανέκρουαν πρύμναν όταν έβλεπαν τα βράχια να έρχονται καταπάνω τους.
Το ερώτημα που εύλογα δημιουργείται είναι εάν ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε μια υποτυπώδη, έστω, συνεννόηση με τον εταίρο του, υπουργό Αμυνας Πάνο Καμμένο, όταν ανοίγει «καυτά» θέματα ή απλώς αποφασίζει και πράττει μόνος μην υπολογίζοντας σωστά, στο καλό σενάριο, τα κουκιά…
Γιατί το άλλο σενάριο είναι ότι ενδεχομένως βρίσκεται σε εξέλιξη ένας προεκλογικός πολιτικός σχεδιασμός, που μπορεί να αλλάξει δραματικά το τοπίο με την άσκηση ασφυκτικής πίεσης, όχι μόνο στους ΑΝΕΛ, αλλά και στον χώρο του Κέντρου. Με απρόβλεπτες καραμπόλες για όλα τα κόμματα.
Τελικά, ποιον βαραίνει η ευθύνη για τους τριγμούς στην κυβέρνηση, αν όχι την ίδια την κυβέρνηση;