![](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2019/02/man-flerting-1.jpg)
Ορμώμενη από τη φιγούρα του Ισπανού γυναικοκατακτητή Δον Ζουάν, η επιστήμη της Ψυχολογίας «δανείζεται» την ονομασία του χαρακτήρα που ανταποκρίνεται στην συμπτωματολογία της, προκειμένου να περιγράψει τη συμπεριφορά ορισμένων ανδρών οι οποίοι φαίνεται να κάνουν ακριβώς το ίδιο.
Το μοτίβο του Δον Ζουάν είναι εν πολλοίς γνωστό: μπλέκεται συνεχώς σε εφήμερες ερωτικές σχέσεις, σαγηνεύει τις γυναίκες και αφού τις ρίξει στο κρεβάτι, τις εγκαταλείπει χωρίς επιστροφή. Κάθε γυναίκα είναι γι’ αυτόν ένα τρόπαιο που τον επιβεβαιώνει και δεν μπορεί να είναι τίποτα περισσότερο.
Για να “τυλίξει” τις γυναίκες δημιουργεί την αίσθηση του απόλυτου φλερτ, της ερωτικής απογείωσης, της μοναδικότητας, αλλά όλα αυτά μέχρι να κάνει σεξ μαζί τους. Η κατάκτηση του «τροπαίου» δηλώνει γι’ αυτόν τη δύναμή του και βιώνει αυτή τη σχέση σαν ένα παιχνίδι εξουσίας, που σε καμία περίπτωση δεν είναι έρωτας. Δίνει εφήμερα και χωρίς συναισθήματα και παίρνει μόνο επιβεβαίωση της ανασφάλειάς του.
Ο Δον Ζουάν δεν μπορεί να έχει σεξουαλικές σχέσεις με μία γυναίκα, με την οποία έχει στενότερη επαφή. Αυτό δεν οφείλεται στη συγκεκριμένη γυναίκα, αλλά στην εγγύτητα (στενή σχέση), η οποία θα έφερνε το ίδιο αποτέλεσμα όποια και να ήταν. Επιλέγει λοιπόν να κάνει σεξ με κάποια που την είδε και του άρεσε, χωρίς όμως καμία ψυχική επαφή.
Ο φόβος της εγκατάλειψης
Παρόλο που εμφανίζεται ως ένας άντρας δυνατός που έχει… αδυναμία στις γυναίκες, στην πραγματικότητα κρύβει μία επιθετικότητα γι’ αυτές. Φοβάται ότι αν έρθει πιο κοντά η γυναίκα θα τον εγκαταλείψει και πιστεύει ότι δεν μπορεί να την έχει, παρά μόνο για να κάνει σεξ. Η συμπεριφορά του οφείλεται σε μία διαταραγμένη σχέση που έχει από την παιδική ηλικία με την μητέρα του, η οποία δεν του προσέδωσε ισχυρά επίπεδα ασφάλειας, ώστε να μπορεί να εδραιώσει μία σεξουαλική σχέση με το άλλο φύλο. Ο «Δον Ζουάν», υποσυνείδητα, παραλληλίζει τελικά τη γυναίκα με τη μητέρα του, η οποία ανήκει αλλού: στον πατέρα. Άρα βιώνει τις γυναίκες ως πρόσωπα που στην ουσία δεν μπορούν να γίνουν «δικά του».
Απιστία κατά συρροή
Ορισμένοι άνδρες έχουν στοιχεία από το σύνδρομο αλλά σε μικρότερο βαθμό. Αυτοί ενδεχομένως να μπορούν να κάνουν σχέση, αλλά είναι άπιστοι κατά συρροή. Ακόμα και αν αγαπούν τη σύντροφό τους, διατηρούν τη σχέση μαζί της χωρίς ιδιαίτερη σεξουαλική ζωή και εναλλάσσουν σεξουαλικές παρτενέρ, χωρίς όμως να επενδύουν σε αυτές. Άλλοι, μπορεί κάποια στιγμή να παντρευτούν μία ερωμένη τους (π.χ. λόγω εγκυμοσύνης). Όταν όμως αυτή γίνει σύζυγος παύει η σεξουαλική επαφή. Η γυναίκα δεν γίνεται πλέον αντιληπτή ως αντικείμενο πόθου και η σχέση αρχίζει να κλονίζεται.
Το άδοξο τέλος
Ο Δον Ζουάν δεν μπορεί να αγαπήσει γιατί δεν αγαπάει τον εαυτό του. Είναι μόνος, νιώθει μόνος και προσπαθεί μέσα από αυτήν την ατέρμονη διαδικασία να καλύψει τα κενά του. Αν πραγματικά καλύπτονταν αυτά τα κενά με αυτόν τον τρόπο θα σταματούσε κάποια στιγμή και η διαδικασία. Όμως τα κενά που έχει δεν καλύπτονται με αυτόν τον τρόπο, γι’ αυτό και η διαδικασία αυτή δεν έχει τέλος. Αποτέλεσμα; Να καταλήγει στην αφετηρία του: δηλαδή τη μοναξιά.
Μπορεί να αλλάξει;
Αυτοί οι άντρες εκλαμβάνουν τη συμπεριφορά τους ως μία αστάθεια απέναντι στο γυναικείο φύλο, νομίζουν δηλαδή ότι απλώς είναι… γυναικάδες. Όμως αυτό πάντα κάτι κρύβει. Ενδεχομένως κανείς να αρχίσει να καταλαβαίνει ότι πρόκειται για μία προβληματική ψυχολογική θέση και όχι μόνο σεξουαλική όταν αυτό αρχίσει να του κοστίζει (ανθρώπους, εκτίμηση από το περιβάλλον κλπ). Ένας τέτοιος τύπος άντρα μπορεί να αλλάξει μόνο αν αποφασίσει να δει το πρόβλημά του και θελήσει να κάνει κάτι γι’ αυτό. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να τον βοηθήσει να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς του συμβαίνει και ποιες είναι οι αιτίες που τον οδηγούν σε αυτήν την συμπεριφορά. Το ζητούμενο είναι να καταλάβει ότι έτσι δεν ζει. Δεν λειτουργεί με το αληθινό του πρόσωπο και η συμπεριφορά αυτή είναι μόνο «μασκάρεμα» κάποιων προβλημάτων, τα οποία ο ίδιος δεν θέλει να δει ή να δεχτεί.