Περιεχόμενα
Ο χρόνος κυλάει:
Δεν εξελίσσονται καλά τα πράγματα για την Ναυτεμπορική και την οικογένεια Αθανασιάδου. Πηγές λένε ότι μάλλον η οικογένεια … παίζει τις καθυστερήσεις δίχως όμως να έχει άλλο χρόνο καθώς η τράπεζα που τους έχει δανείσει απαιτεί ολόκληρο το πόσο αφού υπάρχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές. Επίσης το δραματικό είναι , όπως λένε στην αγορά , ότι οι υπάλληλοι είναι απλήρωτοι κάποιους μήνες (3-4 μήνες). Αν οι μέτοχοι της εφημερίδας λοιπόν μέχρι και τον επόμενο μήνα δεν βρουν νέα κεφάλαια από 1 έως 2 εκατ. ευρώ τότε οι εξελίξεις θα είναι αρνητικές.
Πάντως εδώ που τα λέμε για να βάλει κάποιος σε μια επιχείρηση 1 έως 2 εκατ. ευρώ η λογική και οι fund managers λένε ότι πρέπει να έχει στην άκρη τουλάχιστον 10 έως 15 εκατ. ευρώ σε μετρητά ,καθώς είναι βέβαιο ότι θα χρειαστούν εκ νέου κεφάλαια σε λίγο χρονικό διάστημα. Προσέξτε σε μετρητά και όχι σε ακίνητα.
Επίσης παρά το γεγονός ότι έχει απομείνει η μοναδική οικονομική εφημερίδα εν τούτοις συνολικά τα έντυπα απαξιώνονται μέρα με την ημέρα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως. Βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματα σας.
Ο όμιλος “Ήλιος”:
Μια πάλαι ποτέ κραταία εταιρεία συμβούλων, που σήμερα είναι σκιά του παλαιού της εαυτού, ακούγεται πως έχει αναλάβει το σχέδιο αναδιάρθρωσης του ξενοδοχειακού ομίλου «Ήλιος» της οικογένειας Μαντωνανάκη. Ο όμιλος, που διαθέτει μονάδες σε Ελούντα, Λαγονήσι (το Grand Resort), Ναύπλιο είναι αντιμέτωπος με μεγάλο δανεισμό που όμως εξυπηρετείται και πολυετείς δικαστικές διαμάχες με το ελληνικό δημόσιο.
Η δικαστική κόντρα με την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) κλείνει σχεδόν δύο δεκαετίες, χωρίς να υπάρχει ορατότητα για την κατάληξή της.
Όσοι βέβαια έχετε την εντύπωση πως οι τράπεζες ανησυχούν για τα δάνεια του ομίλου «Ήλιος» όταν βλέπουν τον ξενοδοχειακό κλάδο, είστε γελασμένοι! Σχεδόν ένα στα τέσσερα ευρώ δανείων στα ελληνικά ξενοδοχεία αφορούν τρεις άλλους πιο ισχυρούς ομίλους! Προς το παρόν, όλοι αισιοδοξούν εξαιτίας της ραγδαίας ανάπτυξης του τουριστικού ρεύματος. Κάποια στιγμή, όμως, οι τραπεζίτες πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και με τους μεγάλους.
Τα εργοστάσια που κλείνουν και τα ζόμπι της βιομηχανίας
Κάθε φορά που ανακοινώνεται ένα λουκέτο εργοστασίου, όπως συνέβη χθες με τη μονάδα της πρώην Πίτσος (σήμερα BSH Ελλάδος), πυκνώνουν οι αναλύσεις για τις αιτίες της αποβιομηχάνισης, κλπ. Όλοι επικεντρώνονται, όπως είναι φυσικό, στις ευθύνες της κυβέρνησης, στην απουσία βιομηχανικής πολιτικής, στην υψηλή φορολογία και στο ενεργειακό κόστος, στο χαρακτήρα του Έλληνα «που είναι μεταπράτης» και άλλα πολλά. Τα περισσότερα ισχύουν φυσικά.
Όμως υπάρχει και ένας ακόμα λόγος, όπως έλεγαν χθες άνθρωποι της βιομηχανίας: Ο πρώτος είναι πως μια πολυεθνική εταιρεία, ακόμα και αν θέλει να κρατήσει μια μονάδα, δυσκολεύεται όταν η τοπική αγορά καρκινοβατεί όπως συμβαίνει στην Ελλάδα.
Τα νοικοκυριά εμφανίζονται ολοένα και πιο στριμωγμένα, παρά τα θετικά σημάδια σε ορισμένους από τους αριθμούς της οικονομίας.
Επιπλέον, οι διοικήσεις των πολυεθνικών ομίλων, όπως έκαναν και οι Γερμανοί της BSH που μετακομίζουν το εργοστάσιο στην Τουρκία, αναζητούν μεγάλες αγορές, με καλύτερες προοπτικές από τη σερνάμενη Ελλάδα.
Ο θόρυβος για τους ξένους ομίλους που κλείνουν εργοστάσια καλύπτει, πάντως, τα πολύ σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ολόκληροι κλάδοι της ελληνικής βιομηχανίας που στην ουσία είναι ζωντανοί – νεκροί. Θέλετε ένα παράδειγμα;
Η ελληνική χαλυβουργία η οποία είναι για χρόνια στην κατάψυξη. Κανένας δεν μιλάει πλέον για ισχυρούς ομίλους όπως η Χαλυβουργική και η Χαλυβουργία Ελλάδος.
Τα δάνεια της τελευταίας αγγίζουν τα 350 εκατ. ευρώ, ενώ τα 400 εκατ. ευρώ έφταναν οι δανειακές υποχρεώσεις της Χαλυβουργικής (στοιχεία 2014). Καταλαβαίνετε…
Οι ξεχασμένοι «έξυπνοι μετρητές» της ΔΕΗ
Επί σχεδόν δύο χρόνια «σέρνεται» εκείνος ο διαγωνισμός για το πιλοτικό έργο του ΔΕΔΔΗΕ, της θυγατρικής της ΔΕΗ στη μέση και χαμηλή τάση, για τους «έξυπνους μετρητές».
Οι τελευταίοι θα αντικαταστήσουν τα γνωστά απαρχαιωμένα ρολόγια της ΔΕΗ, όταν και όποτε ΔΕΗσει η διοίκηση της τελευταίας να προχωρήσει τη διαδικασία. Η αργοπορία είναι τέτοια που οι δανειστές έβαλαν στο συμπληρωματικό μνημόνιο ως προαπαιτούμενο τη κατάρτιση σαφούς χρονοδιαγράμματος για τους «έξυπνους μετρητές».
Επειδή τα λεφτά είναι πάρα πολλά – το σύνολο του έργου (όχι του πιλοτικού!) εκτιμάται κοντά στο ένα δισ. ευρώ – το ενδιαφέρον είναι μεγάλο. Μεγάλες είναι και οι απορίες για τις καθυστερήσεις. Υπάρχει, βέβαια, το γνωστό πρόβλημα της ΔΕΗ: Δεν υπάρχουν κεφάλαια για τη χρηματοδότηση μιας τέτοιας επένδυσης.
Εκτός και αν έρθουν οι Κινέζοι, οι οποίοι έχουν υποσχεθεί στον Μαν. Παναγιωτάκη πως θα φτιάξουν εργοστάσιο μετρητών στην Ελλάδα αν πάρουν τη δουλειά.
Δε νομίζουμε πως θα χαρούν οι Γερμανοί όμως.