![](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2017/07/mavili.jpg)
Όσοι έχουμε περάσει τα τριάντα, η πλατεία Μαβίλη πάντα θα μας θυμίζει τις μέρες της εφηβείας μας, τότε που τα βράδια μαζευόμασταν στην πλατεία και πίναμε μπίρες, οραματιζόμενοι το μέλλον. Σήμερα το πρόσωπο της Μαβίλη έχει αλλάξει ριζικά, δεν έχει εκείνο το «αλήτικο» στυλ, όμως παραμένει μια μικρή και παραδόξως δροσερή όαση στην πόλη.
Από το πρωί όσοι δουλεύουν στο κέντρο την επιλέγουν για ένα μικρό διάλειμμα ή για τα επαγγελματικά τους ραντεβού, ενώ τα βράδια γεμίζει από παρέες όλων των ηλικιών, που χαλαρώνουν, πίνοντας το ποτό τους. Η αίσθηση είναι ότι βρίσκεστε στην πλατεία του χωριού, καθώς η Μαβίλη παραμένει μια από τις ελάχιστες περιοχές του κέντρου που διατηρεί ακόμα τα χαρακτηριστικά της γειτονιάς. Εδώ δεν θα ακούσετε εκκωφαντικές μουσικές, δεν χρειάζεται να ντυθείτε επίσημα, και μπορείτε να συζητήσετε ή να φλερτάρετε με τις ώρες.
Τι θα βρείτε;
Φυσικά ένα από τα πιο γνωστά μαγαζιά είναι το Λώρας ( Σούτσου 7, 21 0642 8473). Άνοιξε από τον Νίκο Λώρατο 1967, δηλαδή είναι το δεύτερο πιο παλιό ποτάδικο στην Αθήνα μετά το «Au revoir» στην Πατησίων, και με τον δικό τρόπο έθεσε τους άγραφους νόμους των μπαρ. Οπότε έχει φανατικούς θαμώνες, αλλά και νέους πελάτες που μυούνται στην πεμπτουσία της μπάρας. Πλέον βέβαια λειτουργεί υπό νέα διεύθυνση, όμως τα συστατικά της επιτυχίας του, που έκανε μέχρι και το Νational Geographic να του κάνει αναφορά, παραμένουν ίδια: Καλό ουίσκι, οικογενειακή ατμόσφαιρα και διάθεση για εξομολογήσεις, όπως τον παλιό καλό καιρό.
Δίπλα ακριβώς, περάστε από το Sutsu bar ( Σούτσου 7, 21 1012 2063), για ένα ποτάκι στα γρήγορα, αν και μάλλον θα μείνετε για περισσότερα εξαιτίας της μπιτάτης και ανεβαστικής του μουσικής, αλλά και του πολύ καλού μπάρμαν που θα σας εξυπηρετήσει στο πι και φι.
Μόλις λίγα μέτρα παραπάνω, θα βρείτε την πασίγνωστη καντίνα της Μαβίλη, το γνωστό Βρώμικο (Σούτσου 3, 2106411198), που είναι όμως πεντακάθαρο και ταχύτατο στην εξυπηρέτηση. Πλέον στεγάζεται σε έναν μικρό χώρο, αλλά συνεχίζει να υποδέχεται τους ξενύχτηδες της πόλης. Ο ιδιοκτήτης του, ο Γιάννης, ψωνίζει καθημερινά ο ίδιος τις προμήθειες του από γνωστό σούπερ-μάρκετ της πόλης και ειδικεύεται στο σάντουιτς με ψητό ή βραστό λουκάνικο, στο χοτ-ντογκ και στο σουβλάκι. Δοκιμάστε τα με την διάσημη κόκκινη σάλτσα, που φτιάχνεται με τσιγαρισμένο καραμελωμένο κρεμμυδάκι, κέτσαπ και μουστάρδα, φρέσκο τριμμένο λάχανο και καρότο.
Αν πάλι προτιμάτε ένα σουβλάκι διαφορετικό από τα άλλα, δοκιμάστε στο Kalamaki mou ( Δορυλαίου 8 &Σούτσου 11, 2106400049, που τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει έδαφος με τις ιδιαίτερες λιχουδιές του. Εκτός από τα κλασικά ενός ψητοπωλείου, θα βρείτε και vegeterian επιλογές, όπως το τυλιχτό σουβλάκι με αραβική πίτα, φαλάφελ, ταχίνι αγγούρι και ντομάτα.
Απέναντι ακριβώς βρίσκεται το πλέον δημοφιλές στέκι της νεολαίας, τοΜπρίκι (Δορυλαίου 6, 210 6452380), που έχει την ατμόσφαιρα ενός ευρωπαϊκού μπαρ και κυριολεκτικά γίνεται το αδιαχώρητο όλες τις εποχές του χρόνου. Το καλοκαίρι πάντως μπορείτε να καθίσετε και στους πάγκους που βρίσκονται στο πεζοδρόμιο. Vintage ατμόσφαιρα, πολύ καλές μουσικές επιλογές και χαλαρός κόσμος με διάθεση για κοινωνικοποίηση, είναι από τα χαρακτηριστικά που έχουν κάνει αυτό το μικρό μαγαζί, απαραίτητη στάση για κάθε Αθηναίο. Το απόγευμα εδώ μπορείτε να απολαύστε ήσυχα τον καφέ σας και να τον συνοδεύσετε με ένα από τα εξαιρετικά γλυκά του.
Συνεχίζουμε με ένα από τα «new entries» της πλατείας, τον περιβόητο Κύριο ( Δορυλαίου 4, 210 6400615): Classy αισθητική, περιβάλλον που θυμίζει Νέα Υόρκη, εξαιρετική μουσική και φυσικά ασυναγώνιστα κοκτέιλ, έχουν καταστήσει το μέρος το απόλυτο στέκι όλων μποέμ τύπων της περιοχής κι όχι μόνο. Εδώ μπορείτε να βρείτε κι κάποιες προσεγμένες προτάσεις για φαγητό, εμπνευσμένες από την γαλλική και μεσογειακή κουζίνα. Δοκιμάστε το μοσχαρίσιο ταρτάρ ή τα μύδια και θα με θυμηθείτε. Το χειμώνα, συνήθως τις Δεύτερες, ο Κύριος διοργανώνει βραδιές αφιερωμένες στην τζαζ με live συγκροτήματα.
Παραπλεύρως θα βρείτε το Flower ( Δορυλαίου 2, 2106465029), δημιούργημα των ίδιων ιδιοκτητών με τον Κύριο, που φημίζεται για την ιταλική του πίτσα με πολύ λεπτή ζύμη και υπέροχους συνδυασμούς. Δοκιμάστε αυτή με την μοτσαρέλα, προσούτο, ρόκα και σπιτική σάλτσα ντομάτας, ή την μοναδική tartufata, με καπνιστό τυρί Μετσόβου, μοτσαρέλα και λάδι τρούφας. Όλες οι πίτσες σερβίρονται σε τρία μεγέθη, ακόμα και ατομικές και οι τιμές είναι πολύ καλές. Το προσωπικό του καταστήματος με τις navy style μπλούζες του και τη φιλική του διάθεση θα σας κάνει να πιστέψετε πως βρίσκεστε σε νησί, ενώ τα τραπεζάκια που βρίσκονται στην πλατεία κάτω από μια πυκνή βλάστηση είναι ό, τι πρέπει για μια χαλαρή έξοδο τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού.
Το all time classic ΜG (Σούτσου 11) φυσικά είναι ο απόλυτος προορισμός για όσους θέλουν να συνεχίσουν το ποτό τους , ενώ όλα τα μπαρ έχουν κατεβάσει ρολά. Μάλιστα σύμφωνα με τις φήμες, αυτό το μέρος δεν έχει κλείσει ποτέ και ακόμα και τις πρώτες πρωινές ώρες θα βρείτε κάποιον στην μπάρα να πίνει το τελευταίο του ποτό.
Εκτός όμως από φοβερά μπαράκια, η πλατεία και συγκεκριμένα η Δορυλαίου διαθέτει και εστιατόριο, το Ginger (Δορυλαίου 10, 210 6451169), που ανοίγει από τις επτά το πρωί, παρακαλώ, και μένει ανοιχτά έως τις δυο μετά τα μεσάνυχτα. Εδώ πέρα από τις κλασικές επιλογές του βασικού καταλόγου, που κινείται στους δρόμους της μεσογειακής και της αμερικανικής κουζίνας, καθημερινά μπορείτε να βρείτε πιάτα ημέρας, βασισμένα ως επί το πλείστον σε ελληνικές παραδοσιακές συνταγές: μουσακά, γεμιστά, παπουτσάκια, λαχανοντολμάδες κι όλα αυτά που θα σας έφτιαχνε η μαμά σας.
Αν πάλι σας πιάσει μια υπογλυκαιμία, μπορείτε να επισκεφτείτε τον Μικέ (Σούτσου 9, 2106463091), που όμως δεν μένει ανοιχτό μέχρι τα μαύρα μεσάνυχτα, οπότε φροντίστε να περάσετε από τους πάγκους του νωρίς για να δοκιμάσετε τα υπέροχα γλυκά, ή το σπιτικό του παγωτό. Αν πάλι βρεθείτε στην περιοχή το πρωί αγοράστε οπωσδήποτε μια τυρόπιτα κοστίζει λίγο παραπάνω, αλλά πραγματικά είναι από τις καλύτερες που μπορείτε να βρείτε στην Αθήνα.
Τip: Επειδή το πάρκινγκ δεν είναι εύκολο πριν από τις εννιά, καθώς τα περισσότερα σημεία είναι για τους μόνιμους κατοίκους, ανεβείτε μέχρι τον περιφερειακό του Λυκαβηττού. Εκεί όλο και κάπου θα βρείτε να αφήσετε το αυτοκίνητό σας. Η κατάβαση είναι εύκολη -δεν θα σας πάρει πάνω από πέντε λεπτά-, αλλά ίσως δυσκολευτείτε λίγο στην ανηφόρα, ειδικά αν έχετε ξενυχτήσει. Προμηθευτείτε καλού κακού και κάρτες στάθμευσης, γιατί υπάρχουν σημεία όπου επιτρέπεται να παρκάρετε, αν έχετε το απαραίτητο κουπόνι.
Πηγή: bovary.gr