![](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2018/08/600x-1.jpg)
Το 1919, όταν ο James «Rawhide Jimmy» (ο «Ακατέργαστο δέρμα» ελληνιστί) Douglas έχτισε ένα ξενοδοχείο ακριβώς έξω από την είσοδο του ορυχείου χαλκού που είχε στην Αριζόνα, ήταν ήδη πλούσιος. Η τιμή της μετοχής της εταιρείας του, της United Verde Extension Company (UVX) είχε ανέλθει από 15 σεντς που ήταν το 1912 στα 35 δολάρια μέχρι το 1916 (ποσό που υπερβαίνει σε σημερινές τιμές τα 800 δολάρια) και ο Douglas, γόνος εύπορης οικογένειας μεταλλωρύχων ήταν τόσο ενθουσιασμένος που αποφάσισε να χτίσει για τους μεταλλωρύχους του ένα ξενοδοχείο-κοιτώνα στην είσοδο του ορυχείου «Little Daisy».
Το ξενοδοχείο, που πήρε φυσικά το όνομα «Little Daisy Hotel», είχε 40 δωμάτια, τεράστια τραπεζαρία και χώρο υποδοχής και πανοραμική θέα στην περιοχή. Φυσικά, όπως λέει η σημερινή ιδιοκτήτρια του κτηρίου, οι μεταλλωρύχοι στην ουσία μοιράζονταν τα κρεβάτια και τα ντους, ενώ τα πιο πολυτελή δωμάτια προορίζονταν για τους καλεσμένους του Douglas.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950, η βασισμένη στα μεταλλεία οικονομία της περιοχής είχε καταρρεύσει και το ξενοδοχείο ερείπωσε, όπως και η υπόλοιπη περιοχή.
«Πούλησαν όλα τα παράθυρα και τις πόρτες, ακόμη και τη σκεπή από κεραμίδια», λέει η ιδιοκτήτρια.
Το κτήριο πουλήθηκε όπως είχε μείνει, μόνο με τους τοίχους, στον William Earl Bell (ο οποίος βοήθησε στην ανάπτυξη του ατομικού ρολογιού) το 1969, μαζί με κάποια άλλα, μεγαλύτερης αξίας, γειτονικά ακίνητα. Και το 1995 πέρασε στους σημερινούς του ιδιοκτήτες, που αποφάσισαν να το μετατρέψουν σε ιδιωτική κατοικία.
Είκοσι τρία χρόνια αργότερα, η εντυπωσιακή αυτή κατοικία πωλείται προς 6,2 εκατ. δολάρια, μετά τον θάνατο του συζύγου, που καθιστά πλέον ασύμφορη τη συντήρηση ενός τόσο μεγάλου σπιτιού (οι εσωτερικοί του χώροι είναι γύρω στα 1115 τμ, οι στεγασμένες βεράντες άλλα 270 τμ, το γκαράζ και οι βοηθητικοί χώροι 240 τμ και ο κήπος στην ταράτσα 836 τμ).
Η διαδικασία μετατροπής του ερειπωμένου ξενοδοχείου σε κατοικία δεν ήταν εύκολη, αλλά κράτησε, με προσωπική δουλειά, περίπου μία δεκαετία. Στόχος της ανακατασκευής ήταν να έρθει όσο πιο κοντά γινόταν στον αρχικό σχεδιασμό του.
Η μοναδική σημαντική αλλαγή ήταν η δημιουργία του roof garden, που διαθέτει τα πάντα: από λαχανόκηπο και γκαζόν μέχρι μπάρμπεκιου, κουζίνα, μια λιμνούλα με ψάρια, τζακούζι και, φυσικά, εκπληκτική θέα.
Στον πρώτο όροφο, διαμορφώθηκαν οκτώ υπνοδωμάτια, τρία με δικά τους μπάνια και πέντε μικρότερα.
Το ισόγειο καταλαμβάνουν τρία τεράστια δωμάτια: το καθιστικό, η τραπεζαρία που φιλοξενεί άνετα μέχρι 120 άτομα, έναν χώρο ψυχαγωγίας, καθώς και μία κουζίνα.