![](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2020/05/200505154137_qatar.jpg)
Καθώς ο αριθμός των θανάτων από τη πανδημία ξεπερνά διεθνώς τους 250.000, δύο μικρές χώρες ξεχωρίζουν καθώς εμφανίζουν τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας μεταξύ των κρατών που αντιμετωπίζουν πολλά κρούσματα.
Στο Κατάρ και τη Σιγκαπούρη, ο αριθμός των θανάτων είναι μικρότερος από 0,1% σε σχέση με τα καταγεγραμμένα κρούσματα. Στη Σιγκαπούρη, όπου τα συνολικά περιστατικά έχουν αυξηθεί σε ένα από τα υψηλότερα επίπεδα στην Ασία, καθώς η χώρα κατακλύζεται από εστίες ξένων εργαζομένων, μια γυναίκα 102 ετών ανέκαμψε από τον ιό και πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο το Σαββατοκύριακο.
Τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών και η ικανότητα του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης να τα αντιμετωπίσει, αποτελούν το κλειδί για να διατηρηθεί το ποσοστό επιβίωσης υψηλό σε αυτήν την πανδημία, λένε οι ειδικοί του κλάδου υγείας. Ενώ ορισμένες χώρες με περιορισμένα κρούσματα όπως το Βιετνάμ δεν έχουν σημειώσει ούτε έναν θάνατο, αυτές στις οποίες η εξάπλωση είναι μεγάλη -δηλαδή πάνω από 10.000 κρούσματα- συχνά η υποδομή υγειονομικής περίθαλψης βρίσκεται υπό πίεση.
Μεταξύ των οικονομιών με μεγάλο αριθμό κρουσμάτων, ο δείκτης θνησιμότητας του Κατάρ είναι ο χαμηλότερος στο 0,07% – 12 θάνατοι σε πάνω από 16.000 κρούσματα. Ο αντίστοιχος δείκτης της Σιγκαπούρης είναι 0,093%, σε περισσότερα από 19.000 περιστατικά. Και οι δύο χώρες έχουν διατηρήσει τη θνησιμότητα από τον ιό χαμηλή ως ποσοστό του πληθυσμού τους: λιγότερο από 0,5 ανά 100.000 άτομα.
Τα δύο έθνη είναι επίσης από τα πλουσιότερα στον κόσμο, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να αντέξουν οικονομικά τα τεστ ανίχνευσης του ιού και τα νοσοκομειακά κρεβάτια που χρειάζονται. Ακριβώς πίσω από το Κατάρ και τη Σιγκαπούρη, στα ποσοστά επιβίωσης βρίσκονται η Λευκορωσία, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Αυτά τα ποσοστά υπολογίζονται από επίσημους αριθμούς που έχουν δηλώσει τα ίδια τα κράτη. Η Λευκορωσία δέχθηκε κριτική για υποτιθέμενη αναφορά λιγότερων κρουσμάτων.
Οι βασικοί λόγοι για την χαμηλή θνησιμότητα είναι τρεις: διαγνωστικά τεστ, ηλικία του πληθυσμού και αριθμός μονάδων εντατικής θεραπείας, δήλωσε η Raina MacIntyre, καθηγήτρια παγκόσμιας βιοασφάλειας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας.
«Οι χώρες που πραγματοποιούν περισσότερα τεστ διάγνωσης του ιού και ανιχνεύουν τα περιστατικά με τα πιο ήπια συμπτώματα, θα έχουν προφανώς χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας», είπε. Οι χώρες με γηραιότερο πληθυσμό και λιγότερες μονάδες εντατικής θεραπείας και αναπνευστήρες θα έχουν υψηλότερα ποσοστά θανάτου, τόνισε.
Παρά το γεγονός ότι η Σιγκαπούρη έχει γηραιότερο πληθυσμό και υψηλότερη μέση ηλικία κατοίκων από το Κατάρ, η πλειονότητα των κρουσμάτων της είναι μεταξύ ξένων, χαμηλόμισθων εργαζομένων, οι οποίοι είναι συνήθως νέοι και υποβάλλονται σε υγειονομικούς ελέγχους πριν τους επιτραπεί να εργαστούν στη χώρα.
Ομοίως, πολλά από τα κρούσματα στη Μέση Ανατολή εντοπίζονται σε νεότερους μετανάστες που αποτελούν το εργατικό δυναμικό της περιοχής. Η πλειοψηφία του πληθυσμού στις Η.Π.Α. και το Κατάρ είναι νεότεροι απόδημοι, οι οποίοι επίσης υποβάλλονται σε υγειονομικούς ελέγχους προτού εισέλθουν στη χώρα και είναι υποχρεωμένοι να αποχωρήσουν μόλις λήξει η περίοδος απασχόλησης τους.