Περιεχόμενα
Μα γιατί έχουν “φαγωθεί” οι αρχαιολόγοι με το Ελληνικό; Που είναι τα περίφημα αρχαία που τόσα χρόνια δεν τα ξέραμε; Είναι κάποιοι τάφοι και ένα μικρό τοιχίο; Και έστω ότι είναι μια περιοχή με πολλά αρχαία. Δεν προβλέπεται από την επένδυση να προστατευθούν; Όπως άλλωστε έγινε από τον αείμνηστο τραπεζίτη Θεόδωρο Καρατζά που έφτιαξε το μέγαρο της Εθνικής Τράπεζας στην πλατεία Κοτζιά; Και εκεί βρέθηκαν αρχαία αλλά η τράπεζα τα προστάτευσε ως όφειλε. Το έργο όμως δεν σταμάτησε ούτε λεπτό. Προφανώς το ίδιο θα συμβεί και στο Ελληνικό. Είναι αστείο να μιλάμε το 2017 για ένα έργο 7 δις ευρώ ότι οι αρχιτέκτονες του δεν έχουν προβλέψει όχι την προστασία αλλά την ανάδειξη των αρχαιοτήτων.
Αυτές λοιπόν είναι μόνο μερικές από τις εκατοντάδες απορίες που έχει ο σκεπτόμενος πολίτης για την υπόθεση του Ελληνικού. Ποιος θα δώσει τις απαντήσεις; Η Πολιτεία η οι ειδικοί;
Τι ψιθυρίζεται
Προφανώς σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να μιλάνε οι ειδικοί. Από ότι λέγεται και ακούγεται τα συμφέροντα είναι μεγάλα. Αρχαιολόγοι , κρυφά κονδύλια και άσκηση εξουσίας. Και ειδικά όταν ένα έργο έχει την υπογραφή της οικογένειας Λάτση τότε μιλάμε για μπόλικη εξουσία.
Προσέξτε λοιπόν. Προ ολίγων εβδομάδων παραιτήθηκε από την θέση της (μάλλον την παραίτησε η νυν υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου) η πρόεδρος του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων, κ. Ασπασία Λούβη. Προφανώς δεν της άρεσαν πολλά για αυτό και έκανε κάποιες καταγγελίες. Πολύ σοβαρές καταγγελίες.
Η κ. Λούβη τότε είχε μιλήσει με ονόματα, αριθμούς και αποδείξεις. Αναφέρθηκε σε κωδικούς του υπουργείου Πολιτισμού όπως οι υπερωρίες των αρχαιοφυλάκων και το περίφημο Ταμείο Αλληλοβοήθειας, που λειτουργούν ως «ειδικοί λογαριασμοί» πολλών εκατομμυρίων ευρώ, οι οποίοι δεν υπόκεινται σε κανέναν απολύτως έλεγχο και περιέγραψε ένα γενικότερο σύστημα αδιαφάνειας.
Το 2015 η κ. Λούβη είχε αναλάβει την θέση της προέδρου του Ταμείου (ΤΑΠ). Τότε είχε εξηγήσει ότι το ΤΑΠ δεν είχε λογιστή παρά έναν πληροφορικάριο. Απασχολούσε 200 άτομα εκ των οποίων τα 100 βρισκόταν σε άλλες υπηρεσίες. Με εξαίρεση δύο νομικούς οι υπόλοιποι έχουν απολυτήριο Λυκείου. Τότε excell υπήρχε μόνο σε δυο υπολογιστές… Και μιλάμε για έναν φορέα που κάνει τζίρο μεγαλύτερο από 50 εκατομμύρια ευρώ.
Το μυστικό
Εδώ ακριβώς βρίσκεται το μυστικό της ιστορίας. Ειδικοί Λογαριασμοί πολλών εκατομμυρίων ευρώ που δεν υπόκεινται σε έλεγχο. Χμ. Που πάνε όλα αυτά τα λεφτά το ξέρουν οι λίγοι και οι μυημένοι. Πως έρχονται (μεταξύ άλλων) αυτά τα λεφτά επίσης το ξέρουν λίγοι και μυημένοι…. Υπάρχουν χορηγίες η όχι ; Μήπως οι αρχαιολόγοι αναμένουν για το περίφημο Ταμείο Αλληλοβοήθειας και κάποιες χορηγίες; Γιατί είπαμε το έργο του Ελληνικού είναι τεράστιο και τα λεφτά πολλά. Σε αυτό το σημείο πρέπει να παρέμβει κατά την γνώμη μας η Εισαγγελία Διαφθοράς υπό την έμπειρη εισαγγελέα Ελένη Τουλουπάκη. Με την πείρα που έχει είναι η μοναδική που μπορεί να βγάλει άκρη…
Για την ιστορία να σας αναφέρουμε ότι η κ. Λουβή είπε και άλλα ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα για τους Έλληνες εισαγγελείς:
- Στην Ακρόπολη το 2015 με επισκεψιμότητα 2,1 εκατ. στο σύνολο του έτους τα εισιτήρια ελευθέρας εισόδου ήταν 1 εκατ. Σχεδόν τα μισά. (Το 48% των επισκεπτών αρχαιολογικών χώρων στην Ελλάδα αφορά την Ακρόπολη).
2. Eκτός των απαλλοτριώσεων, το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων πληρώνει αποζημιώσεις για τη στέρηση χρήσης γης από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Σε πολλές περιπτώσεις, όμως, δεν εφαρμοζόταν το αρ. 19 του Ν.3028, που προβλέπει ότι δεν καταβάλλεται πλέον αποζημίωση σε ιδιώτες, όταν το ποσό της αποζημίωσης που τους έχει καταβληθεί, πλησιάζει την αξία του ακινήτου, καθώς πρέπει να ακολουθήσει απαλλοτρίωση. Καταγράφηκαν περιπτώσεις που η αξία του ακινήτου είχε πληρωθεί μέχρι και 22 φορές.
3. Επί σειρά ετών το ελληνικό Δημόσιο πλήρωνε σκανδαλωδώς τους λογαριασμούς ΔΕΔΔΗΕ και ΕΥΔΑΠ πολλών αναψυκτηρίων. Πιο συγκεκριμένα, οι συμβάσεις που υπεγράφησαν από τον ΟΠΕΠ (Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού) με τους αναδόχους των αναψυκτηρίων ανέφεραν ότι οι χώροι διαθέτουν χωριστούς μετρητές ΔΕΔΔΗΕ και ΕΥΔΑΠ. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, τα αναψυκτήρια είχαν κοινό μετρητή κατανάλωσης ρεύματος και νερού με το Μουσείο ή τον Αρχαιολογικό Χώρο στον οποίο βρίσκονται.