![Ελληνικό](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2016/08/ImageHandler.ashx_.jpg)
Αεροφωτογραφία Ελληνικό
Αν υπήρχαν εικονογραφημένα λεξικά, στο λήμμα “ανακόλουθος” θα είχαν τη φωτογραφία του Αλέξη Τσίπρα. Ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ξαφνικά ως”φίλος” των επενδυτών, ως εγγυητής για την προσέλκυση επενδύσεων στην Ελλάδα, διαφημίζοντας την Ελλάδα ως έναν ελκυστικό επενδυτικό προορισμό. Όμως την ίδια ώρα η κυβέρνησή του αποδεικνύει έμπρακτα κάθε μέρα που περνά ότι είναι απολύτως εχθρική απέναντι στις επενδύσεις, “διώχνοντας” με τον τρόπο της κάθε πρόθυμο επενδυτή και αποτρέποντας έτσι την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.
Δε χρειάζεται να σκεφτεί κανείς και πολύ για να εντοπίσει περιπτώσεις όπου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έβαλε η ίδια εμπόδια σε μεγάλες επενδύσεις, που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας και να έχουν τεράστια οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και την ελληνική οικονομία εν γένει. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το παλιό αεροδρόμιο στο Ελληνικό, όπου λίγο μετά την υπογραφή του Μνημονίου Συναντίληψης και Συνεργασίας με την κατασκευάστρια εταιρεία, άρχισαν τα προβλήματα: ξαφνικά αρχαιολόγοι και διάφοροι παρατρεχάμενοι ανακάλυψαν… αρχαία στο Ελληνικό, ζητώντας να κηρυχθούν εκτάσεις του παλαιού αεροδρομίου ως αρχαιολογικοί χώροι. Ένα αίτημα που μάλλον γέλιο θα έπρεπε να προκαλεί (όπως άλλωστε προκάλεσε πολύ γέλιο στα social media όταν προέκυψε αυτό το θέμα), όμως εν προκειμένω το πήραν στα σοβαρά στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (η επικεφαλής του οποίου είναι γνωστή πολέμια της ανάπλασης του Ελληνικού).
Αν και φαινομενικά στην κυβέρνηση “καίγονται” για επενδύσεις, δεν έχει γίνει τίποτα απολύτως για να επιλυθεί το θέμα με το Ελληνικό. Και αυτό μάλλον δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει, καθώς μπορεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ να συμπεριφέρεται σαν ένα “ΠΑΣΟΚ 2.0”, όμως ας μην ξεχνάμε πως οι καταβολές του είναι σε εκείνο το 3% που έπαιρνε παραδοσιακά στις εκλογές, όταν ήταν αναφανδόν κατά οποιασδήποτε ιδιωτικής επένδυσης. Ειδικά για το Ελληνικό, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε σηκώσει την παντιέρα της επανάστασης κατά της ανάπλασης, υποστηρίζοντας την άποψη ότι το Ελληνικό πρέπει να γίνει ένα τεραστίων διαστάσεων πάρκο, το οποίο βέβαια πιθανότατα θα είχε την τύχη του Πάρκου Τρίτση, καταλήγοντας παρατημένο και απαξιωμένο…
Και όχι μόνο…
Ένα άλλο τρανταχτό παράδειγμα της… αλλεργίας του ΣΥΡΙΖΑ προς τις επενδύσεις είδαμε πρόσφατα στην Κέρκυρα, στην περιοχή “Ερημίτης”, όπου ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας, και κατόπιν ο δήμος Κερκυραίων, κινητοποιήθηκαν για να αποτρέψουν την έναρξη των εργασιών για την υλοποίηση μίας επένδυσης ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία έχει πάρει όλες τις απαραίτητες εγκρίσεις και άδειες. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι το fund NCH Capital απέκτησε αυτήν την έκταση μέσω δημόσιου διαγωνισμού του ΤΑΙΠΕΔ! Και σε αυτήν την περίπτωση, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχει αντιδράσει, αφήνοντας την πρώτη άμεση, 100% διεθνή επένδυση σε δημόσια γη στην Ελλάδα εδώ και 15 χρόνια, έρμαιο των ντόπιων… κοτζαμπάσηδων.
Μία άλλη πολύπαθη επένδυση είναι αυτή στην Αφάντου της Ρόδου, όπου ο Ελληνοαμερικανός επενδυτής Μερκούριος Αγγελιάδης παλεύει εδώ και χρόνια με τη γραφειοκρατία για την κατασκευή του Γκολφ Αφάντου, ενός έργου με προϋπολογισμό 400 εκατομμυρίων ευρώ. Το master plan για την επένδυση υπάρχει, όμως επί υπουργίας Μπαλτά στο υπουργείο Πολιτισμού ξαφνικά (όπως και στο Ελληνικό) “ανακαλύφθηκαν” αρχαιότητες, και η περιοχή χαρακτηρίστηκε αρχαιολογικός χώρος…
Πιο πρόσφατα είχαμε την υπόθεση στον Καφηρέα, όπου… τρεις ολόκληροι κάτοικοι της περιοχής “μπλοκάρουν” με προσφυγή τους στη Δικαιοσύνη την επένδυση του ιταλικού ενεργειακού κολοσσού Enel στη νότια Εύβοια, όπου σχεδιάζει τη δημιουργία ενός αιολικού πάρκου, μία επένδυση ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ που θα απασχολεί πάνω από 1.000 εργαζομένους. Το παράδοξο είναι ότι, παρά το γεγονός ότι όλες οι άδειες και οι εγκρίσεις έχουν δοθεί και οι εργασίες ήταν έτοιμες να ξεκινήσουν, το Συμβούλιο της Επικρατείας διέταξε το “πάγωμα” των εργασιών μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο, όταν και θα λάβει την οριστική απόφασή του!
Επομένως, η υπόθεση της Eldorado Gold δεν είναι η μοναδική – δεν είναι ίσως καν η πιο κραυγαλέα. Είναι απλά η σταγόνα που μοιάζει να ξεχείλισε το ποτήρι…