Το τρομακτικό άρθρο-ποταμός του δημοσιογράφου Παύλου Παπαδὀπουλου (ο οποίος έχει υπάρξει λογογράφος του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα) λειτουργεί ως μία σκληρή υπενθύμιση αυτού που ήδη γνωρίζουμε: ότι το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν είναι απλώς ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας που διακινείται από κάποιους γραφικούς, αλλά μία σκέψη που υπάρχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού ορισμένων στην κυβέρνηση – ή ίσως και στο μπροστινό μέρος.
Με λίγα λόγια, το αναλυτικό (10.000 λέξεων!) άρθρο του Παύλου Παπαδόπουλου περιγράφει ένα σχέδιο ακραίας σύγκρουσης με τους δανειστές, στο μοντέλο του καλοκαιριού του 2015, με τη διενέργεια δημοψηφίσματος και πάλι, αυτή τη φορά με ανοιχτό δίλημμα “ευρώ ή δραχμή”, με σκοπό την αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ. Δε θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι πρόκειται, αν ισχύουν όλα αυτά, για ένα σχέδιο “πραξικοπήματος της δραχμής”.
Το θέμα είναι: ακόμα κι αν όλα όσα αναφέρει ο δημοσιογράφος ισχύουν, μπορεί ένα τέτοιο εφιαλτικό σενάριο να πραγματωθεί; Μπορεί να οδηγηθεί η χώρα όντως σε μία τέτοια καταστροφή για ένα “καπρίτσιο” μερικών πειραγμένων μυαλών;
Αν το δει κανείς λογικά, όχι. Και αυτό όχι επειδή δεν υπάρχουν τρελοί που θα ήταν διατεθειμένοι να επιχειρήσουν κάτι τέτοιο, αλλά επειδή υπάρχουν περισσότεροι που θα τους απέτρεπαν, σκεπτόμενοι το πολύ απλό: στην καλύτερη περίπτωση, οι πολιτικοί που θα οδηγούσαν με τις αποφάσεις τους τη χώρα στην καταστροφή της δραχμής θα “εξαφανίζονταν” πολιτικά (στη χειρότερη θα εξαφανίζονταν κανονικά), θα στιγματίζονταν μια για πάντα και δεν θα μπορούσαν να αντέξουν ούτε μία μέρα στην εξουσία, σε μία χώρα βυθισμένη στην αναρχία και το απόλυτο χάος. Σίγουρα θα υπάρχουν πάντα κάποιοι που επιθυμούν αυτό το χάος. Όμως πάντα θα είναι μειοψηφία.
Ίσως μάλιστα θα μπορούσε κανείς να επιχειρηματολογήσει ότι και το καλοκαίρι του 2015 κάτι τέτοιο πήγε να γίνει: η διαπραγμάτευση με τους δανειστές οδηγήθηκε στα βράχια, προκηρύχθηκε δημοψήφισμα, οι πολίτες ψήφισαν “όχι” κόντρα στις παραινέσεις των Ευρωπαίων και της αντιπολίτευσης… και κάπου εκεί φαίνεται ότι επικράτησε η λογική: ο Αλέξης Τσίπρας συνθηκολόγησε, βλέποντας ότι ήταν στο “παρά ένα” να γίνει ο υπαίτιος για ένα ιστορικό λάθος με ανεξέλεγκτες συνέπειες, και τα πράγματα πήραν το δρόμο τους.
Άρα, μήπως κάτι τέτοιο μπορεί να επιχειρηθεί ξανά στο μέλλον, και αυτή τη φορά να οδηγήσει όντως στο “ατύχημα”; Η λογική λέει πως όχι: η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει χάσει πλέον το “ρεύμα” που είχε πριν από δύο χρόνια, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, τα κόμματα της σημερινής κυβερνητικής συνεργασίας θα καταποντιστούν, και όσο στραβά κι αν πάνε οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, όσο και αν προσπαθήσει κανείς να φανατίσει τον κόσμο κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, δύσκολα θα καταφέρει να συσπειρώσει αρκετούς ανθρώπους για να υποστηρίξουν ένα Grexit. Άλλωστε, επτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών (μεταξύ αυτών και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ) επιθυμεί την παραμονή της χώρας στο ευρώ – ποιος τολμά να πάει κόντρα σε αυτήν την πλειοψηφία;
Όχι πως δεν θα πρέπει βέβαια να είμαστε σε εγρήγορση για το ενδεχόμενο να επιχειρηθεί ένα τέτοιο “πραξικόπημα της δραχμής” – αλλά αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, ένα τέτοιο πραξικόπημα είναι δύσκολο να επιχειρηθεί και σχεδόν απίθανο να πετύχει…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Χωρίς ΔΝΤ, δεν υπάρχει δανειακή σύμβαση
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: The Economist Intelligence Unit: Αργά ή γρήγορα θα υπάρξει Grexit
ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ: Rothschild: Οι σκοτεινές αναλύσεις των νέων συμβούλων του Τσίπρα για το Grexit