![Βασιλική Λαζαράκου (Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς), Γιάννος Κοντόπουλος (ΕΧΑΕ), Κωνσταντίνος Μακέδος (ΤΜΕΔΕ), Ηλίας Ξηρουχάκης (ΤΧΣ)](https://www.mononews.gr/wp-content/uploads/2023/02/230215135944_lazarakou-makedos-xirouxakis-.jpg)
Βασιλική Λαζαράκου (Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς), Γιάννος Κοντόπουλος (ΕΧΑΕ), Κωνσταντίνος Μακέδος (ΤΜΕΔΕ), Ηλίας Ξηρουχάκης (ΤΧΣ)
Τράπεζα Αττικής: Γιατί είναι η απόλυτη πυραμίδα και γιατί αυτά που συμβαίνουν στο Ελληνικό χρηματιστήριο είναι απλά “τερατώδη”.
Η τιμή της μετοχής μιας τράπεζας χρεωκοπημένης, δηλαδή της Αττικής, κάθε ημέρα σημειώνει τεράστιες διακυμάνσεις.
Από το +30% η στο -30%.
Η εναλλακτικά στο +20% η στο -20%.
Αυτή την ώρα η μετοχή σημειώνει κέρδη 15% και βρίσκεται στα 0,18 ευρώ.
Η χρηματιστηριακή της αξία, σήμερα είναι στα 217 εκατ. ευρώ.
Την προηγούμενη Παρασκευή η αξία της ήταν στα 500 εκατ. ευρώ και πριν από 1 μήνα στα 100 εκατ. ευρώ.
Δηλαδή η απόλυτη πυραμίδα.
Και οι αρμόδιες αρχές δεν λαμβάνουν κανένα μέτρο.
Την άμεση αναστολή διαπραγμάτευσης της μετοχής.
Όταν άπαντες στην αγορά γνωρίζουν ότι μια «εγκληματική συμμορία παικτών» εχει αναλάβει το έργο να στήσει την πυραμίδα της Αττικής.
Να ανεβάζει την μετοχή με τον άμεσο κίνδυνο να παρασυρθούν εκατοντάδες αδαείς που προσδοκούν το εύκολο κέρδος της μιας ημέρας.
Με άμεσο κίνδυνο προεκλογικά να χάσουν τα λεφτά τους από τις απότομες διακυμάνσεις της τιμής της μετοχής.
Και να είστε σίγουροι ότι η υπόθεση αυτή θα χτυπήσει άμεσα την κυβέρνηση και προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που δεν έκανε τίποτα για να τους προστατεύσει.
Γιατί αυτό θα πουν.
Και ο ΣΥΡΙΖΑ θα πανηγυρίζει γιατί κάποιοι έχασαν τα λεφτά τους με ευθύνη την κυβέρνησης.
Για να σας φρεσκάρω την μνήμη, το δημόσιο μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας υπό τον κ. Ηλία Ξηρουχάκη, κατέχει το 69,5% των μετοχών της Αττικής.
Επίσης το 20,11% ανήκει σε ένα ταμείο το ΤΜΕΔΕ υπό τον κ. Κωνσταντίνο Μακέδο και το 8,40% στον ΕΦΚΑ.
Δηλαδή μιλάμε για περιουσία των Ελλήνων πολιτών.
Αφεντικό όλων, με εξαίρεση τον Μακέδο, είναι ο Μητσοτάκης.
Αυτός τους διόρισε…
Θα αναφερθώ σε ένα παλαιότερο παράδειγμα.
Όταν πριν από λίγα χρόνια είχε ανασταλεί η διαπραγμάτευση της μετοχής των Πλαστικών Κρήτης, για 6 ολοκλήρους μήνες, χωρίς να έχει επέλθει καμμιά αλλαγή στα μεγέθη της εταιρείας.
Βέβαια τότε είχε απαχθεί μέλος της οικογένειας των βασικών μετοχών.
Αλλά και πάλι η εταιρεία λειτουργούσε κανονικά.
Άμεση αναστολή της μετοχής
Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει ενσωματώσει συγκεκριμένης οδηγίες στην νομοθεσία της.
Οδηγίες κοινές για όλα τα κράτη μέλη.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την ελληνική νομοθεσία, η αναστολή διαπραγμάτευσης μπορεί να διαταχθεί από το Χρηματιστήριο και τον CEO κ. Γιάννη Κοντόπουλο όταν δεν διασφαλίζεται ή απειλείται προσωρινά η ομαλή λειτουργία της αγοράς ή όταν επιβάλλεται για λόγους προστασίας των επενδυτών.
Αλλά τι κάνει ο κ. Κοντόπουλος;
Απλά κοιτάει τα θηριώδη πάνω- κάτω της μετοχής;
Επιτέλους θα αναλάβει τις ευθύνες του;
Στο χρηματιστήριο μπήκε για να διοικεί. Το κάνει;
Επίσης η νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα, παράλληλα και στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς υπό την κ. Βασιλική Λαζαράκου να απαιτήσει από το Χρηματιστήριο την αναστολή διαπραγμάτευσης.
Η αναστολή αποτελεί ευχέρεια και αποφασίζεται πάντα με γνώμονα τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της αγοράς και την προστασία των συμφερόντων των επενδυτών, τόσο αυτών που κατέχουν τίτλους κατά το χρόνο αναστολής, όσο και αυτών που ενδέχεται να αποκτήσουν αν δεν γίνει αναστολή.
Οι βασικοί λόγοι αναστολής είναι αυτοί που συνδέονται με την έλλειψη επαρκούς πληροφόρησης του επενδυτικού κοινού σχετικά με την εταιρία.
“Η αναστολή γίνεται δηλαδή για να δοθεί χρόνος για διάχυση σύμμετρης πληροφόρησης σε όλη την αγορά” όπως αναφέρει σήμερα και το moneyreview.gr
Τι συμβαίνει σε άλλες αγορές;
Επειδή η ελληνική νομοθεσία έχει ενσωματώσει Οδηγία της ΕΕ, προφανώς και τα άλλα κράτη-μέλη ακολουθούν τους ίδιους κανόνες.
Στη Γερμανία το χρηματιστήριο και ο επόπτης του, η BAFIN μπορεί να αναστείλει τη διαπραγμάτευση αν φαίνεται ότι αυτό είναι απαραίτητο για να διασφαλιστεί η ομαλή διαπραγμάτευση και η προστασία των επενδυτών και ως τέτοιο παράδειγμα είναι και η υποψία ότι υπάρχει περίπτωση κατάχρησης αγοράς (χειραγώγησης ή κατάχρησης προνομιακής κατηγορίας).