Xclusiv: Λιγότερα φορτία αλλά υψηλότερα έσοδα για τα δεξαμενόπλοια
Οι γεωπολιτικές εξελίξεις καθορίζουν ολοένα και περισσότερο την κατεύθυνση της αγοράς
The Wiseman
Τα 70 της Motor Oil, η αγωνία του Φέσσα, το σκάκι των Βαρδινογιάννη- Εξάρχου, τι συμβαίνει με Κόκκαλη και Intracom, τα εξώδικα για την Φουσέκη και ποιος είναι ο Ορέστης Μακρής του ΠΑΣΟΚ
Η πρόωρη αποχώρηση από ένα μισθωμένο σπίτι είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο, αφού ο ενοικιαστής μπορεί να βρει ένα μεγαλύτερο ή οικονομικότερο διαμέρισμα, να αγοράσει δική του κατοικία, να μετακομίσει σε άλλη πόλη ή απλώς να αποφασίσει ότι δεν θέλει να συνεχίσει να μένει στο συγκεκριμένο ακίνητο. Ενημερώνει, λοιπόν, τον ιδιοκτήτη, παραδίδει τα κλειδιά και θεωρεί ότι οι οικονομικές του υποχρεώσεις έχουν τελειώσει.
Δεν είναι, όμως, τα πράγματα τόσο απλά, ασχέτως αν πολλοί ιδιοκτήτες το δέχονται αδιαμαρτύρητα, θεωρώντας ότι θα βρουν γρήγορα νέο ενοικιαστή με υψηλότερο μίσθωμα.
Αν και στην πράξη, λοιπόν, πολλές τέτοιες περιπτώσεις διευθετούνται συναινετικά, αυτό που αρκετοί ενοικιαστές αγνοούν είναι ότι η αποχώρηση από το ακίνητο δεν σημαίνει αυτομάτως και λύση της μίσθωσης, οπότε ο ιδιοκτήτης δικαιούται να ζητήσει τα υπόλοιπα ενοίκια, ακόμη και αν (ή μάλιστα επειδή) το ακίνητο παραμένει άδειο.
Πότε μπορεί ο ενοικιαστής να φύγει χωρίς να χρωστάει άλλα ενοίκια;
Το κυριότερο ζήτημα είναι εάν η μίσθωση έχει συμφωνηθεί για ορισμένο ή αόριστο χρόνο, αφού ισχύουν εντελώς διαφορετικοί κανόνες στις συμβάσεις αορίστου και ορισμένου χρόνου.
Στις μισθώσεις αορίστου χρόνου, ο ενοικιαστής έχει καταρχήν τη δυνατότητα να καταγγείλει μονομερώς τη σύμβαση, χωρίς να χρειάζεται να επικαλεστεί κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Εφόσον το ενοίκιο καταβάλλεται κάθε μήνα και δεν έχει συμφωνηθεί διαφορετική προθεσμία, η καταγγελία πρέπει να γίνει τουλάχιστον 15 ημέρες πριν και επιφέρει τη λύση της μίσθωσης στο τέλος του ημερολογιακού μήνα.
Υπάρχει, ωστόσο, μια ιδιαιτερότητα για τις κατοικίες που αφορά τόσο τους ιδιοκτήτες όσο και τους ενοικιαστές. Η νομοθεσία προβλέπει υποχρεωτική ελάχιστη διάρκεια τριών ετών, ακόμη και όταν έχει συμφωνηθεί μικρότερη διάρκεια ή η μίσθωση χαρακτηρίζεται αορίστου χρόνου. Επομένως, πριν την πρώτη τριετία δεν υπάρχει δικαίωμα ελεύθερης καταγγελίας ούτε από τον ιδιοκτήτη ούτε από τον ενοικιαστή ακόμη και σε μισθώσεις που έχουν συναφθεί ως αορίστου χρόνου.
Στις μισθώσεις ορισμένου χρόνου, η δέσμευση των μερών είναι ισχυρότερη, οπότε ο ενοικιαστής δεσμεύεται καταρχήν από τη διάρκεια που έχει συμφωνήσει με τον ιδιοκτήτη και δεν μπορεί να αποδεσμευτεί μονομερώς απλώς επειδή αποφάσισε να μετακομίσει.
Αν, για παράδειγμα, έχει υπογράψει μισθωτήριο τριετούς διάρκειας και αποχωρήσει μετά τον πρώτο χρόνο, η αποχώρησή του δεν καταργεί αυτομάτως τις υποχρεώσεις του για το υπόλοιπο διάστημα. Αντίστοιχα, εάν έχει συμφωνηθεί πενταετής διάρκεια, η συμπλήρωση της υποχρεωτικής τριετίας δεν σημαίνει ότι αποκτά αυτομάτως δικαίωμα να αποχωρήσει χωρίς συνέπειες, αφού η συμφωνημένη πενταετία εξακολουθεί καταρχήν να δεσμεύει τα μέρη.
Μπορεί να «σπάσει» ένα μισθωτήριο ορισμένου χρόνου;
Η ύπαρξη μίσθωσης ορισμένου χρόνου δεν σημαίνει, βέβαια, ότι ο ενοικιαστής είναι υποχρεωμένος να παραμείνει στο ακίνητο υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Ο νόμος προβλέπει περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να καταγγείλει πρόωρα τη σύμβαση, χωρίς να εξακολουθεί να οφείλει μισθώματα για το διάστημα μετά την έγκυρη λύση της.
Μία από αυτές είναι όταν το ακίνητο παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα που εμποδίζουν τη συμφωνημένη χρήση του. Για παράδειγμα, εκτεταμένες εισροές νερού, σημαντικές βλάβες σε βασικές εγκαταστάσεις ή άλλα ελαττώματα που καθιστούν ουσιωδώς προβληματική την κατοίκηση μπορούν να δικαιολογήσουν την καταγγελία της μίσθωσης. Κατά κανόνα, όμως, ο ενοικιαστής οφείλει προηγουμένως να ενημερώσει τον ιδιοκτήτη και να του δώσει εύλογη προθεσμία για την αποκατάσταση του προβλήματος.
Αντίστοιχη περίπτωση αποτελεί η ύπαρξη σοβαρού κινδύνου για την υγεία του ενοικιαστή ή των προσώπων που συγκατοικούν μαζί του. Εφόσον η χρήση της κατοικίας συνεπάγεται τέτοιο κίνδυνο, ο νόμος επιτρέπει την πρόωρη καταγγελία, ακόμη και χωρίς την τήρηση προηγούμενης προθεσμίας.
Δεν ισχύει όμως το ίδιο για κάθε προσωπικό ή οικονομικό πρόβλημα του ενοικιαστή. Η απώλεια εργασίας, η μείωση εισοδήματος, μια μετάθεση, ένας χωρισμός ή η αγορά ιδιόκτητης κατοικίας δεν αποτελούν νόμιμους λόγους καταγγελίας της μίσθωσης αζημίως. Ακόμη και αν πρόκειται για σημαντικές αλλαγές στη ζωή του μισθωτή, δεν του παρέχουν από μόνες τους το δικαίωμα να απαλλαγεί από τη σύμβαση.
Ο ιδιοκτήτης παρέλαβε τα κλειδιά: Σημαίνει ότι αποδέχθηκε τη λύση της μίσθωσης;
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα στις πρόωρες αποχωρήσεις είναι εάν ο ιδιοκτήτης συμφώνησε, έστω και σιωπηρά, να λυθεί η σύμβαση. Διότι εάν συμφώνησε, μπορεί εύλογα στη συνέχεια ο ενοικιαστής να αντιτείνει ότι δεν οφείλει κάποιο επιπλέον ενοίκιο για τον χρόνο που απομένει.
Η συμφωνία του ιδιοκτήτη δεν είναι απαραίτητο να διατυπώνεται με ρητή δήλωση, αλλά μπορεί να προκύπτει και από τη συμπεριφορά των μερών, εφόσον αυτή αποδεικνύει με σαφήνεια την κοινή βούλησή τους να τερματίσουν τη μισθωτική σχέση.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η παράδοση των κλειδιών από τον ενοικιαστή και η ανεπιφύλακτη παραλαβή τους από τον ιδιοκτήτη με σκοπό τη λύση της μίσθωσης. Υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να θεωρηθεί αποδοχή της πρόωρης λύσης.
Ωστόσο, δεν αρκεί οποιαδήποτε παραλαβή κλειδιών. Ο ιδιοκτήτης μπορεί να παραλάβει το ακίνητο προκειμένου να το προστατεύσει ή να αναζητήσει νέο ενοικιαστή, δηλώνοντας παράλληλα ότι δεν συμφωνεί στην πρόωρη λύση και επιφυλάσσεται για τις οικονομικές του αξιώσεις, πράγμα που είναι και το συνηθέστερο.
Σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία μπορεί επίσης να αποτελέσουν τα μηνύματα ή τα email που ανταλλάχθηκαν μεταξύ των μερών, ένα έγγραφο συμφωνητικό λύσης, ή ακόμη και η δήλωση λύσης της μίσθωσης στην ΑΑΔΕ. Όμως, όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν από μόνα τους ότι ο ιδιοκτήτης συμφώνησε να απαλλαγεί από κάθε συμβατική υποχρέωση.
Χρειάζεται, επιπλέον, προσοχή όταν η αποχώρηση πραγματοποιείται μέσα στην υποχρεωτική τριετία της μίσθωσης κατοικίας. Η νομοθεσία προβλέπει ειδικές προϋποθέσεις για τη συμφωνημένη σύντμησή της, μεταξύ των οποίων νεότερη συμφωνία μετά την πάροδο τουλάχιστον έξι μηνών από την κατάρτιση της μίσθωσης και απόδειξή της με συμβολαιογραφικό έγγραφο. Άρα, ειδικά όταν δεν έχει παρέλθει η τριετία, χωρίς συμβολαιογραφική συμφωνία δεν μπορεί κανένα από τα δύο μέρη να ισχυριστεί ότι το άλλο μέρος αποδέχτηκε σιωπηρά την πρόωρη λύση της μίσθωσης.
Πόσα χρήματα μπορεί να ζητήσει ο ιδιοκτήτης;
Εάν ο ενοικιαστής αποχωρήσει πρόωρα χωρίς να υπάρχει νόμιμος λόγος καταγγελίας ή έγκυρη συμφωνία λύσης, ο ιδιοκτήτης μπορεί καταρχήν να αξιώσει τα μισθώματα που αντιστοιχούν στο υπόλοιπο της συμβατικής διάρκειας.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος καταβάλλει μηνιαίο ενοίκιο 800 ευρώ και εγκαταλείπει το σπίτι ενώ απομένει ένας χρόνος μέχρι τη λήξη της μίσθωσης. Εφόσον η σύμβαση εξακολουθεί να ισχύει και δεν συντρέχει λόγος περιορισμού της απαίτησης, ο ιδιοκτήτης μπορεί να διεκδικήσει συνολικά 9.600 ευρώ για τους 12 μήνες που απομένουν.
Υπάρχει, βέβαια, μια σημαντική λεπτομέρεια. Τα μελλοντικά μισθώματα δεν καθίστανται αυτομάτως όλα ληξιπρόθεσμα την ημέρα που ο ενοικιαστής εγκαταλείπει το σπίτι. Καταρχήν, εξακολουθούν να καθίστανται απαιτητά στις ημερομηνίες που προβλέπει η σύμβαση, συνήθως δηλαδή στην αρχή κάθε μήνα.
Ωστόσο, τα πράγματα αλλάζουν κομβικά αν το σπίτι ξανανοικιαστεί. Ο Αστικός Κώδικας προβλέπει ότι από την απαίτηση του εκμισθωτή πρέπει να αφαιρείται το οικονομικό όφελος που αποκόμισε από την αξιοποίηση του ακινήτου. Με απλά λόγια, ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να εισπράττει δύο πλήρη ενοίκια για το ίδιο διάστημα, ένα από τον προηγούμενο και ένα από τον νέο ενοικιαστή.
Όμως, αν το νέο ενοίκιο είναι χαμηλότερο, μπορεί να αξιώσει θεωρητικά από τον παλαιό μισθωτή τη διαφορά που χάνει για το διάστημα που θα απέμενε στη μίσθωση.
Πάντως, ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να αφήσει το σπίτι ξενοίκιαστο και να συνεχίσει να ζητά ενοίκια. Αντίθετα, είναι υποχρεωμένος να αναζητήσει νέο μισθωτή, καταβάλλοντας εύλογες προσπάθειες προς τούτου. Φυσικά, δεν έχει κάποια γενική υποχρέωση να αποδεχθεί οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο ή να εκμισθώσει το ακίνητο με οποιοδήποτε τίμημα. Όμως, εάν υπάρχει πραγματική και εύλογη δυνατότητα νέας εκμίσθωσης και ο ιδιοκτήτης την απορρίπτει αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να συνεχίσει να εισπράττει όλα τα μισθώματα από τον προηγούμενο ενοικιαστή, μπορεί να τεθεί ζήτημα καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματός του.
Στην πράξη, σπάνια θα βρεθεί ιδιοκτήτης που θα ζητήσει όλα τα υπόλοιπα ενοίκια ή που θα αφήσει άδειο το σπίτι του, οπότε δεν συντρέχει τόσο σοβαρός λόγος ανησυχίας για τους ενοικιαστές. Όμως, το σενάριο να αξιώσει ο ιδιοκτήτης ενοίκια μερικών μηνών μέχρι να βρει νέο μισθωτή είναι απολύτως πιθανό και αυτό που συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις.
"
["post_title"]=>
string(192) "Φεύγετε από το σπίτι πριν λήξει το ενοίκιο; Πότε ο ιδιοκτήτης μπορεί να ζητήσει όλα τα υπόλοιπα μισθώματα"
["post_excerpt"]=>
string(284) "Σε αρκετές περιπτώσεις ο ιδιοκτήτης μπορεί να αξιώσει ενοίκια αρκετών μηνών, ακόμη και αν ο ενοικιαστής αποχωρεί για σοβαρό λόγο, κάτι που λίγοι γνωρίζουν."
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(104) "fevgete-apo-to-spiti-prin-lixei-to-enoikio-pote-o-idioktitis-borei-na-zitisei-ola-ta-ypoloipa-misthomata"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-10-18 12:13:30"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-10-18 09:13:30"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2278861"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Αγαπητοί φίλοι, η εβδομάδα που ξεκινά αναμένεται να σημαδευτεί από τις εξελίξεις στην αγορά ομολόγων, αλλά και από τις δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Τώρα, όσον αφορά την Αθήνα, την Παρασκευή ξεχώρισε ο ΑΔΜΗΕ, με άνοδο 5,6% στα 4,52 ευρώ, και ο Τιτάνας, που ενισχύθηκε κατά 3,3% στα 48,20 ευρώ.
Τα ΕΛΠΕ έκλεισαν στα 19,56 ευρώ και ο ΟΤΕ στα 19,60 ευρώ.
Από τις τράπεζες, η Πειραιώς διαμορφώθηκε στα 9,78 ευρώ, η Εθνική στα 16,40 ευρώ και η Alpha στα 4,27 ευρώ.
Ελληνικές τράπεζες: Έρχεται άνοδος;
Φίλοι αναγνώστες όπως γνωρίζετε, στις 4 συστημικές τράπεζες έπεσε το χώσιμο της αρκούδας. Προσέξτε όμως, η Τράπεζα Κύπρου την γλίτωσε από τις έντονες ρευστοποιήσεις.
Για να καταλάβετε, πριν λίγο καιρό η Τράπεζα Κύπρου είχε υψηλό έτους κλείσιμο τα 10.99€ και την Παρασκευή που μας πέρασε έκλεισε στα 10.60€.
Μια πτώση της τάξης του -3.54% ΜΟΝΟ!!!
Ενώ η Τράπεζα Πειραιώς, που είχε σχεδόν το ίδιο κλείσιμο με την Τράπεζα Κύπρου, συγκεκριμένα είχε κλείσιμο τα 10.97€ στις 30/09/2026.
Την Παρασκευή έκλεισε στα 9.78€. Μια πτώση της τάξης του -10.84%. Όπως μπορείτε να δείτε, χαώδης η διαφορά στην πτώση.
Διαχειριστές από το City του Λονδίνου τονίζουν στη στήλη ότι αυτή η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ δεν μπορεί να κρατήσει.
Συγκεκριμένα τονίζουν ότι ο αμερικάνικος οίκος KBW που εξειδικεύεται στις τραπεζικές μετοχές, πρόσφατα έδωσε τιμή στόχο για την Τράπεζα Πειραιώς τα 12.80€ και για την Τράπεζα Κύπρου τα 12.20€.
Οι ίδιοι διαχειριστές από το Λονδίνο τονίζουν ότι η Τράπεζα Κύπρου θα κρατήσει τα επίπεδα τιμών που έχει αλλά η Τράπεζα Πειραιώς θα συγκλίνει προς την τιμή της Τράπεζας Κύπρου.
Όπως ήταν πριν από μερικές εβδομάδες όπου οι τιμές τους ήταν σχεδόν ίδιες, 10.99€ η Τράπεζα Κύπρου και 10.97€ η Τράπεζα Πειραιώς.
Οι ίδιοι διαχειριστές από το City του Λονδίνου μας τονίζουν όμως ότι και η Eurobank και η Εθνική αλλά και η Alpha Bank δικαιολογούν και αυτές να κάνουν ανοδικό rerating στην τιμή της μετοχής τους.
Και οι 4 ελληνικές συστημικές τράπεζες έπεσαν πάρα πολύ σε σχέση με την Τράπεζα Κύπρου.
Είναι θέμα χρόνου και μόνο να αποκατασταθεί αυτή η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ.
JUMBO: Η Fidelity και το μυστικό της Σοφία Βακάκη
Αγαπητοί αναγνώστες, η JUMBO έχει σημειώσει σημαντική άνοδο περίπου 7% τις τελευταίες ημέρες. Από τα 25 ευρώ στις 12 Οκτωβρίου στα 26,82 ευρώ την Παρασκευή.
Την Παρασκευή όμως μας ήλθε το βαρύγδουπο νέο. Η Fidelity γνωστοποίησε ότι αύξησε εκ νέου τη συμμετοχή της πάνω από το 5%, στο 5,1%. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται το μεγάλο μυστικό.
Στο ίδιο μήκος κύματος με τη Fidelity κινήθηκε και η Σοφία Βακάκη, η οποία αποφάσισε τις προηγούμενες ημέρες να αγοράσει μετοχές της εταιρείας αξίας περίπου 9 εκατ. ευρώ, που αντιστοιχούν στο 0,3% του μετοχικού κεφαλαίου.
Προφανώς, η κ. Βακάκη παρακολουθούσε καθημερινά το μετοχολόγιο της εταιρείας και αποφάσισε να πράξει αναλόγως.
Για να σας φρεσκάρω τη μνήμη. η Σοφία Βακάκη ξεκίνησε να αγοράζει Jumbo στις 17 του μηνός του περασμένου Ιουλίου και μέχρι και τις 8 Οκτωβρίου είχε κάνει 8 πράξεις αγορών.
Αποκτώντας συνολικά 355.155 μετοχές έναντι 8.773.500 ευρώ.
Με το μέσο κόστος να ανέρχεται σε 24,70 ευρώ ανά μετοχή, η τιμή της οποίας έκλεισε χθες στα 25,22 ευρώ.
Είναι η πρώτη φορά που η Σοφία Βακάκη βγαίνει αγοραστής στη Jumbo, χωρίς να έχει μέχρι πρότινος καμία μετοχή στο προσωπικό της χαρτοφυλάκιο, όπως προκύπτει μέσα από τις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας.
Πάντως, πρέπει να σας πω ότι αυτό που έκανε η Βακάκη όχι μόνο μεμπτό δεν είναι, αλλά βοήθησε και τη μετοχή της.
Και προφανώς αυτό πρέπει να κάνουν και οι υπόλοιποι επιχειρηματίες.
METLEN, ΕΥΔΑΠ και TITAN
Η METLEN επιμένει στη ζώνη των 48-49 ευρώ, ενώ η ΕΥΔΑΠ κατέγραψε την Παρασκευή όγκο 112.000 μετοχών και έκλεισε στα 13,48 ευρώ.
Ενδιαφέρον αποκτά και η TITAN, η οποία ενισχύθηκε κατά 3,3%, στα 48,20 ευρώ, με συναλλαγές 122.000 τεμαχίων.
LAMDA Development: Μια ευκαιρία για trading;
Η LAMDA Development εξακολουθεί να προβληματίζει, με απώλειες 17,5% από τις αρχές του έτους. Την Παρασκευή έκλεισε στα 5,88 ευρώ, κοντά στα χαμηλότερα επίπεδα του 2026.
Προσοχή, όμως: στο παρελθόν, από αντίστοιχα επίπεδα, η μετοχή έχει πραγματοποιήσει αρκετές φορές ράλι σχεδόν 10%-15%.
Μια ματιά στο διάγραμμα αρκεί για να διαπιστώσει κανείς αυτή την επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά. Για όσους γνωρίζουν το trading και διατηρούν την ψυχραιμία τους, ίσως υπάρχει πεδίο για μια βραχυπρόθεσμη κίνηση, χωρίς αυτό να αποτελεί εγγύηση επανάληψης του μοτίβου.
Ο Αργυρός, η Κίμπερλι και οι υπέρλαμπροι υπουργοί
Αγαπητοί φίλοι, πολύ γελάω τις τελευταίες ημέρες με τις τηλεοπτικές δημοσιογραφάρες που τα βάζουν με τον τραγουδιστή Αργυρό επειδή, δήθεν, ξέχασε την Κίμπερλι.
Ο Αργυρός είναι ιδιώτης. Ποιος ενδιαφέρεται, τώρα, για το τι έκανε με την Κίμπερλι; Αν έκανε κάτι λάθος, ας του ασκήσουν κριτική.
Αλλά ας μην εξαντλούν την αυστηρότητά τους σε έναν τραγουδιστή, αφήνοντας στο απυρόβλητο τους τρομερούς υπουργούς του ΚΜ, οι οποίοι επί 11 μήνες ήταν σαν τις Φιλιππινέζες και έσπευδαν να φωτογραφηθούν με την πρέσβειρα και να εξασφαλίσουν μια πρόσκληση στο σπίτι της.
Το θέαμα γινόταν ακόμη πιο εντυπωσιακό όταν οι υπέρλαμπροι υπουργοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη υποδέχονταν την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ μαζί με τον στυλίστα της, Φάνσι Τζέιμς, όχι στα γραφεία τους, όπως προβλέπει το πρωτόκολλο, αλλά στην είσοδο των υπουργείων τους, λες και υποδέχονταν αρχηγό κράτους.
Ο υπουργος Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας, τον Δεκέμβριο του 2025, την υποδέχτηκε στο ισόγειο του υπουργείου του. Η Σοφία Ζαχαράκη, από την πλευρά της, την υποδέχτηκε έξω, στον δρόμο.
Κι όμως, οι ίδιοι δημοσιογράφοι που βρίσκουν εύκολο στόχο τον Αργυρό φαίνεται να δυσκολεύονται όταν απέναντί τους βρίσκονται οι υπουργάρες.
Εκεί όπου θα περίμενε κανείς αυστηρές ερωτήσεις για το πρωτόκολλο, τη θεσμική συμπεριφορά και την υπερβολική επιδεικτικότητα, επικρατεί σιωπή.
Κανείς δεν βρέθηκε να αναρωτηθεί, εκείνες τις ημέρες, αν υπήρχε λόγος να συνοδεύεται η πρέσβειρα από τον Φάνσι Τζέιμς σε αυτές τις συναντήσεις.
Όλοι το κατάπιναν αμάσητο. Ό,τι ήθελε τους έκανε το «άπληστο γουρουνάκι», η Κίμπερλι.
Αλλά, αγαπητοί φίλοι, έτσι είμαστε!
Τον κακομοίρη τον Αργυρό, που δεν τολμά να πάρει τηλέφωνο τους ιδιοκτήτες των sites και τους καναλάρχες, τον αντιμετωπίζουν με αυστηρότητα.
Οι υπέρλαμπροι, αντίθετα, απολαμβάνουν ασυλία.
Κάθετος Διάδρομος: Πού ακριβώς βρίσκεται το σκάνδαλο με την Aktor 1;
Τι προέκυψε, λοιπόν, από τον θόρυβο των τελευταίων ημερών για τον Κάθετο Διάδρομο και το περιβόητο δημοσίευμα της WSJ;
Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.
Πρώτον, ο Κάθετος Διάδρομος δεν γεννήθηκε με την άφιξη του Μαραφάτσου και της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στην Αθήνα. Η επιλογή της Aktor και η εμπλοκή της Atlantic LNG είχαν δρομολογηθεί από τον Σεπτέμβριο του 2025, κατά το πρώτο ταξίδι του Αμερικανού υπουργού Εσωτερικών στην Ελλάδα.
Οι συμφωνίες και τα μνημόνια συνεργασίας ακολούθησαν, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, με τη συμμετοχή Αμερικανών κυβερνητικών αξιωματούχων. Συνεπώς, το εγχείρημα είχε ήδη αποκτήσει κυβερνητική και επιχειρηματική υπόσταση πριν από την άφιξη των δύο προσώπων που βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημοσιότητας.
Δεύτερον, ποιος ήταν ο στόχος της αμερικανικής πλευράς; Να ανοίξει ένας ενεργειακός διάδρομος προς την Ευρώπη και να εξασφαλιστεί μακροχρόνια ζήτηση για αμερικανικό LNG. Η Atlantic SEE LNG, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η εταιρεία, δεσμεύτηκε να αγοράσει αμερικανικό LNG αξίας περίπου 9 δισ. ευρώ σε βάθος 20 ετών. Με άλλα λόγια, η εμπορική δέσμευση κατευθύνεται προς την αμερικανική αγορά. Το ερώτημα είναι εύλογο: ποιο συγκεκριμένο οικονομικό όφελος εξασφάλισε η Atlantic από το αμερικανικό ή το ελληνικό Δημόσιο ως αντάλλαγμα;
Τρίτον, πού βρίσκεται η οικονομική ζημία του ελληνικού Δημοσίου; Με βάση τα στοιχεία που παρατίθενται, το ελληνικό Δημόσιο δεν κατέβαλε χρήματα στην Atlantic ούτε αγόρασε LNG για δική του κατανάλωση μέσω της συγκεκριμένης συμφωνίας.
Αυτό, βεβαίως, δεν απαντά από μόνο του σε κάθε πιθανό ερώτημα για τη διαφάνεια ή τις διαδικασίες. Καθιστά, όμως, αναγκαίο να προσδιοριστεί συγκεκριμένα ποια δημόσια δαπάνη, ποια εγγύηση ή ποιο προνόμιο φέρεται να δόθηκε και σε ποιον.
Τέταρτον, η αμοιβή για υπηρεσίες lobbying συνιστά από μόνη της παράνομη πράξη; Όχι. Το κρίσιμο είναι ποιες υπηρεσίες παρασχέθηκαν, για ποιον σκοπό, αν δηλώθηκαν όπως απαιτείται και αν υπήρξε οποιαδήποτε παράνομη ανταλλαγή ωφελημάτων.
Η χρονική ακολουθία που περιγράφεται δημιουργεί ένα ουσιαστικό ερώτημα: εφόσον ο Κάθετος Διάδρομος είχε ήδη δρομολογηθεί, ποια ακριβώς παρέμβαση του Μαραφάτσου αποδίδεται στην υπόθεση και ποιο αποτέλεσμα φέρεται να εξασφάλισε για την Aktor;
Επιπλέον, ο Μαραφάτσος δεν είχε αποκλειστικά την Aktor ως πελάτη στην Ελλάδα. Οι σχετικές εγγραφές στα αμερικανικά δημόσια αρχεία μπορούν να αποσαφηνίσουν το εύρος των επαγγελματικών του σχέσεων. Η εστίαση σε μία μόνο σχέση χρειάζεται, επομένως, να αξιολογηθεί με βάση τα πραγματικά στοιχεία και όχι τις εντυπώσεις.
Πέμπτον, τα ταξίδια με ιδιωτικό αεροσκάφος. Η πραγματοποίησή τους σε Νταβός και Βαλκάνια δεν αποδεικνύει αυτομάτως παράνομη παροχή δώρου. Το κρίσιμο είναι ποιος κάλυψε το κόστος, αν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες και αν υπήρξε αντάλλαγμα.
Η πρεσβεία και η ίδια η Γκίλφοϊλ υποστηρίζουν ότι οι αρμόδιες αμερικανικές αρχές είχαν ενημερωθεί και ότι το κόστος καλύφθηκε. Αυτοί οι ισχυρισμοί πρέπει να ελεγχθούν, όπως και κάθε αντίθετο στοιχείο. Χωρίς συγκεκριμένα αποδεικτικά δεδομένα, η μετατροπή ενός επαγγελματικού ταξιδιού σε απόδειξη δωροδοκίας είναι άλμα συμπεράσματος.
Κάθετος Διάδρομος: Πού ακριβώς βρίσκεται το σκάνδαλο με την Aktor 2;
Και υπάρχει ένα ακόμη κρίσιμο ερώτημα: ποιο προνόμιο απέκτησε η Atlantic ως αντάλλαγμα; Οι ενεργειακές υποδομές δεν ανήκουν αποκλειστικά στην Aktor ή στην Atlantic. Η ύπαρξη του διαδρόμου δεν αποκλείει άλλους προμηθευτές ούτε αποδεικνύει από μόνη της ότι εξασφαλίστηκε μονοπωλιακή θέση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια συμφωνία απαλλάσσεται από τον έλεγχο. Σημαίνει ότι ο έλεγχος πρέπει να εστιάζει σε συγκεκριμένες πράξεις, συμβάσεις, πληρωμές και ανταλλάγματα — όχι σε υπαινιγμούς.
Το δημοσίευμα της WSJ εγείρει ερωτήματα που αξίζουν απαντήσεις. Άλλο, όμως, η διερεύνηση πιθανών παρατυπιών και άλλο η παρουσίαση μιας επιχειρηματικής σχέσης ως απόδειξης σκανδάλου χωρίς να προσδιορίζεται η παράνομη πράξη.
Εάν, τελικά, η υπόθεση αποσκοπούσε στη δημιουργία πολιτικών εντυπώσεων στις ΗΠΑ, στην εξυπηρέτηση ανταγωνιστικών συμφερόντων ή στην εγχώρια αντιπαράθεση γύρω από τον Εξάρχου και την Aktor, αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί αποδεδειγμένο χωρίς στοιχεία. Είναι, όμως, εύλογο να ζητείται να διαχωριστούν οι τεκμηριωμένες αποκαλύψεις από τις ερμηνείες και τις εικασίες.
Η ουσία είναι απλή: αν υπάρχει σκάνδαλο, πρέπει να εντοπιστούν η παράνομη πράξη, το αντάλλαγμα και ο ωφελημένος. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία, οι υπαινιγμοί δεν υποκαθιστούν την απόδειξη. Και μέχρι να αποσαφηνιστούν τα πραγματικά δεδομένα, η πολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση της υπόθεσης δεν πρέπει να συγχέεται με την απόδειξη παρανομίας.
Υπάρχει και ένα άλλο ερώτημα. Μήπως εμποδίστηκε οποιοσδήποτε άλλος ήθελε να κάνει το ίδιο στην περιοχή; Οι υποδομές δεν ανήκουν στην Atlantic ή στην Aktor. Όποιος θέλει μπορεί να τις χρησιμοποιήσει για να φέρει στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας, LNG από την Αμερική ή άλλους προορισμούς.
Ποιο είναι, λοιπόν, το προνόμιο που διασφαλίστηκε για την Atlantic ως αντάλλαγμα, αν μη τι άλλο, για τη δέσμευση της εταιρείας να αγοράσει από την Αμερική LNG αξίας 9 δισ. ευρώ σε διάστημα 20 ετών;
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με άλλους πρόσφατους, ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς περί δήθεν κινεζικών και ιρανικών πρακτοριλίκων και κατασκοπειών, που καθιστούν το όλο ζήτημα σχεδόν ανέκδοτο, δείχνουν ένα πράγμα.
Η ιστορία αυτή είχε ως στόχο τη δημιουργία εντυπώσεων για εσωτερική κατανάλωση στην Αμερική, λόγω εκλογών. Και, επ’ ευκαιρία, έγινε και το χατίρι τόσο των ανταγωνιστών της Venture Global στην Αμερική όσο και των εγχώριων πρόθυμων να οικειοποιηθούν το επίτευγμα ενός δημοσιεύματος που, με κάποιον τρόπο, εμπλέκει την Aktor, σε μια προσπάθεια να δείξουν ότι κάτι μπορούν να κάνουν και αυτοί εις βάρος του Εξάρχου ή της Aktor.
Το μόνο που τελικά κατάφεραν είναι να προκαλέσουν δηλώσεις απόλυτης κάλυψης τόσο από την ελληνική όσο και από την αμερικανική κυβέρνηση στο θέμα του Κάθετου Διαδρόμου και να ενισχύσουν, με αυτόν τον τρόπο, τις επιχειρηματικές επιδιώξεις τόσο του Εξάρχου και της Aktor όσο, φυσικά, και της Atlantic LNG.
Το νέο σήμα, η Κύπρος και το μήνυμα από το Μιλάνο
Από την παρουσίαση της νέας ταυτότητας της Alpha Bank στην Αθήνα, στην Κύπρο ο Βασίλης Ψάλτης - με την τράπεζα να συνδέει την αλλαγή εικόνας με τη διεύρυνση της παρουσίας της. Και η έκθεση «Μηνύματα σε Μέταλλο», σε συνεργασία με το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας, προσφέρει μια ενδιαφέρουσα γέφυρα: από την ιστορία των νομισμάτων στο επόμενο κεφάλαιο μιας τράπεζας που μεγαλώνει στην κυπριακή αγορά.
Το σχόλιο, πάντως, που αξίζει μια δεύτερη ανάγνωση ήρθε από το Μιλάνο.
Κάτω από την εταιρική ανάρτηση για το rebranding, η UniCredit συνεχάρη την ομάδα της Alpha και αναφέρθηκε σε ένα σύμβολο που ταξιδεύει εδώ και 2.600 χρόνια και επανασχεδιάζεται «για το επόμενο κεφάλαιο μιας κοινής πορείας».
Κρατήστε το «κοινής». Σε μια ανάρτηση για τη νέα ταυτότητα της Alpha Bank, ο ιταλικός όμιλος επέλεξε να μιλήσει και για τη δική του θέση στην επόμενη ημέρα της. Χωρίς να χρειάζονται υπερερμηνείες, η διατύπωση έχει το ενδιαφέρον της. Η Alpha λέει «Ένα νέο μαζί» και η UniCredit φροντίζει να δηλώσει παρούσα.
Μαγικά κέρδη για τους Έλληνες εφοπλιστές στη Wall
Στο ελληνικό χρηματιστήριο ζούμε την εποχή των ναυτιλιακών εταιρειών με τις Star Bulk του Πέτρου Παππά και τη Safe Bulkers του Πόλυ Χατζηωάννου να είναι στο ταμπλό και τις επόμενες ημέρες να μπαίνει και η Capital Maritime Finance του Βαγγέλη Μαρινάκη ενώ σε αυτές θα πρέπει να προστεθεί και η Y/KNOT.
Η Safe Bulkers μπήκε στο χρηματιστήριο στις 2 Ιουνίου στην τιμή των 5,7 ευρώ ανά μετοχή και την Παρασκευή, παρά την υποχώρηση 2,5% έκλεισε στα 7,02 ευρώ, απόδοση 20% περίπου.
Η Star Bulk μπήκε τον Σεπτέμβριο στην τιμή των 24,5 ευρώ και σήμερα διαπραγματεύεται στα 25,2 ευρώ (πτώση 0,79% την Παρασκευή).
Όμως, τα τεράστια κέρδη για συγκεκριμένους εφοπλιστές τα δίνει η Wall Street. Προσέξτε ελληνικές εισηγμένες έχουν απόδοση που προσεγγίζει το... 300%.
Συγκεκριμένα, μέσα στο 2026 το χρηματιστηριακό ράλι για τις ελληνικές ναυτιλιακές που είναι εισηγμένες στις αμερικανικές αγορές δεν έχει προηγούμενο.
Οι δέκα κορυφαίες μετοχές εμφανίζουν συνολικές αποδόσεις από 80,5% έως 286,2%.
Οι αποδόσεις περιλαμβάνουν τόσο τη μεταβολή των τιμών όσο και τα σχετικά μερίσματα.
Πρωταγωνιστεί η EuroDry του Αριστείδη Πίττα, με άνοδο 286,2%, καθώς επέστρεψε στην κερδοφορία, καταγράφοντας καθαρά κέρδη 6,6 εκατ. δολαρίων το δεύτερο τρίμηνο του 2026. Το ημερήσιο TCE σχεδόν διπλασιάστηκε, φτάνοντας τα 20.398 δολάρια.
Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Okeanis Eco Tankers της οικογένειας Αλαφούζου, με απόδοση 229,7%. Η εταιρεία εμφάνισε κέρδη 230,3 εκατ. δολαρίων και ανακοίνωσε μέρισμα 5,25 δολαρίων ανά μετοχή.
Τρίτη είναι η Pyxis Tankers του Βαλέντιου Βαλεντή, με άνοδο 191,6%, ενώ η Tsakos Energy Navigation (TEN) του Νίκου Τσάκου ενισχύεται κατά περίπου 150%, επωφελούμενη από την ισχυρή αγορά δεξαμενόπλοιων. Η Dorian LPG του Τζον Χατζηπατέρα ακολουθεί με κέρδη 143%, καθώς τα προσαρμοσμένα καθαρά κέρδη της ανήλθαν σε 107,2 εκατ. δολάρια.
Στη συνέχεια καταγράφονται η Seanergy Maritime του Σταμάτη Τσαντάνη (+89,4%), η Danaos Corporation του Γιάννη Κούστα (+82,2%), η Globus Maritime της οικογένειας Φειδάκη (+81,7%) και η Euroholdings (+80,5%), βασικός μέτοχος της οποίας είναι η οικογένεια Λάτση.
Από τη Σιγκαπούρη στον Πειραιά και την ελληνική ναυτιλία
Μεγάλες ξένες ναυτιλιακές εταιρείες αποκτούν όλο και πιο συχνά θυγατρική στην Ελλάδα εκτιμώντας ότι υπάρχει χώρος για τη δραστηριοποίησή τους στη χώρα μας. Έμαθα ότι πρόσφατα μια σημαντική εταιρεία με έδρα τη Σιγκαπούρη, η Hexxon Maritime Services Private Limited άνοιξε... μαγαζί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Πειραιά.
Η θυγατρική της είναι η Hexxon Maritime Services η οποία συστάθηκε με μετοχικό κεφάλαιο 150.000 ευρώ και με διάφορες δραστηριότητες. Από επιχειρηματικές υπηρεσίες μεσιτείας και εκτίμησης σχετικές με ακίνητα και ασφαλιστικές υπηρεσίες, υπηρεσίες μάρκετινγκ, παροχή συμβουλών για θέματα εφοδιασμού, επιθεώρηση και δοκιμές πλοίων, παροχή περιβαλλοντικών συμβουλών, δραστηριότητες εμπορικών αντιπροσώπων που μεσολαβούν στη χονδρική πώληση μηχανημάτων, βιομηχανικού εξοπλισμού, πλοίων και αεροσκαφών.
Σύμβουλος - διαχειριστής της είναι ο Bharathi Govindarajulu ο οποίος είναι επαγγελματίας του ναυτιλιακού κλάδου και Διευθύνων Σύμβουλος στην εταιρεία Hexxon Maritime Services Private Limited, καθώς και Διευθυντής στον όμιλο Hexxon Groups και στην εταιρεία Diethlm Marine Diesel Pte Ltd
Η Hexxon Maritime Services Private Limited είναι εταιρεία του ναυτιλιακού κλάδου, με έδρα τη Σιγκαπούρη και ημερομηνία ίδρυσης την 28η Οκτωβρίου 2010.
Η κύρια δραστηριότητά της αφορά την παροχή τεχνικών υπηρεσιών στη ναυτιλία, με έμφαση στην επισκευή και συντήρηση πλοίων, δεξαμενόπλοιων και ναυτικών μηχανών. Στις υπηρεσίες που συνδέονται με την εταιρεία περιλαμβάνονται επισκευές κύριων και βοηθητικών μηχανών, υδραυλικές εργασίες, λείανση στροφαλοφόρων αξόνων (crankshaft grinding), κατεργασίες και επισκευές εδράνων (line boring), καθώς και εργασίες ανακατασκευής ναυτικού μηχανολογικού εξοπλισμού.
Η εταιρεία εμφανίζεται σε επαγγελματικούς ναυτιλιακούς καταλόγους με δραστηριότητα που εκτείνεται σε αγορές της Ασίας και της Μέσης Ανατολής.
Τι σχεδιάζει ο Αρβανιτάκης στη Μύκονο
Η Azur Selection, η ξενοδοχειακή εταιρεία του Γιώργου Αρβανιτάκη, που είναι εισηγμένη στο Euronext του Παρισιού έφτιαξε μια νέα εταιρεία που σχετίζεται με τις δραστηριότητές της στη Μύκονο.
Η κατά 100% θυγατρική Azur Mykonos, με διαχειριστή τον Αρβανιτάκη, έδωσε 10.000 ευρώ για το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας η οποία θα δραστηριοποιείται στις υπηρεσίες ξενοδοχείου και σε συναφείς δραστηριότητες (εστιατόριο, σάουνα, πισίνα κ.λπ.), κατασκευαστικές εργασίες σε τριπλοκατοικίες, πολυκατοικίες και συλλογικές κατοικίες.
Φαίνεται ότι ο Αρβανιτάκης έχει σχεδιάσει κάποια νέα επένδυση στη Μύκονο ή θέλει να φτιάξει μια ξεχωριστή εταιρεία για τα έργα στο νησί των ανέμων.
Θυμίζω ότι η Azur Selection έχει στο χαρτοφυλάκιό της 7 ξενοδοχεία – δύο σε Βουλιαγμένη και Γλυφάδα, ένα στο Βόλο, ένα στο Μεγανήσι και τρία στη Μύκονο – καθώς και ένα εμπορικό κέντρο και ένα εμπορικό ακίνητο πολλαπλών χρήσεων επίσης στη Μύκονο. Η μεγαλύτερη επένδυσή της είναι η δημιουργία ξενοδοχειακού συγκροτήματος 300 δωματίων, που θα πάρει τη θέση του Club Med στο Λαμπίρι Αχαΐας και θα ονομαστεί Mare Terra.
Ωστόσο, στην Ελλάδα είχε και δύο μεγάλες αποτυχίες, η πρώτη αφορά στο ναυάγιο της συμφωνίας με το αμερικανικό fund LDA Capital για να μπει στο μετοχικό της κεφάλαιο, καθώς και μια συμφωνία για χρηματοδότηση με 20 εκατ. της Προοδευτικής.
Μια μεγάλη γκάφα στις Βρυξέλλες
Προσωρινούς δασμούς ύψους 1.140 ευρώ ανά τόνο στις εισαγωγές συγκεκριμένων υλικών (GOES και SLC) που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή μετασχηματιστών επέβαλε η Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, προκαλώντας σφοδρές αντιδράσεις στην ΕΕ αλλά και στην Ελλάδα.
To GOES (Grain-Oriented Electrical Steel) είναι ηλεκτροτεχνικός ή πυριτιούχος χάλυβας δηλαδή εξειδικευμένο κράμα σιδήρου-πυριτίου με εξαιρετικά υψηλή μαγνητική διαπερατότητα και ελάχιστες απώλειες ενέργειας. Το SLC είναι ανθεκτικό υλικό μνήμης με τεράστια διάρκεια ζωής.
Η Κομισιόν επέβαλε τους δασμούς έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2027. Στόχος του μέτρου είναι η προστασία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, η οποία έχει υποστεί απώλειες παραγωγής, πωλήσεων, μεριδίου αγοράς και κερδοφορίας λόγω της αυξημένης διείσδυσης εισαγόμενων προϊόντων.
Ωστόσο, η αγορά, μεταξύ αυτών και μεγάλοι Ελληνικοί οργανισμοί που τους χρησιμοποιούν, θεωρούν ότι το μέτρο θα αυξήσει το κόστος ενεργειακών και ψηφιακών υποδομών, χωρίς να αλλάζει ουσιαστικά την ανταγωνιστικότητα των εισαγόμενων μετασχηματιστών, καθώς οι χρόνοι παράδοσης από ευρωπαϊκούς προμηθευτές παραμένουν σημαντικά υψηλότεροι.
Οι επιβαρύνσεις αναμένεται να επηρεάσουν αρνητικά, έργα ΑΠΕ, συστήματα αποθήκευσης, δίκτυα μεταφοράς και διανομής, καθώς και data centers.
ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ παρακολουθούν και ανησυχούν…
Οι κύριοι προμηθευτές μεγάλων μετασχηματιστών ισχύος (υψηλής και υπερυψηλής τάσης, π.χ. 150kV και 400kV) για τους υποσταθμούς και τα Κέντρα Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) των ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ είναι μεγάλοι πολυεθνικοί οίκοι βαριάς ηλεκτρικής βιομηχανίας.
Εάν αυξηθεί το κόστος τους, θα υπάρξει επιβάρυνση για αμφότερους τους Διαχειριστές.
Γι' αυτό και στα επιτελεία τόσο του Μάνου Μανουσάκη όσο και του Αναστάσιου Μάνου παρακολουθούν με προσοχή αλλά και με μια δόση ανησυχίας το θέμα.
Οι διαγωνισμοί των δύο διαχειριστών είναι διεθνείς, και οι βασικοί προμηθευτές που αναλαμβάνουν αυτά τα έργα, είτε απευθείας είτε μέσω κοινοπραξιών, περιλαμβάνουν μεγάλους οργανισμούς όπως: Hitachi Energy (πρώην ABB Power Grids, η οποία διατηρεί ισχυρή παρουσία στην Ελλάδα ως ABB Power Grids Ελλάς), Siemens, Schneider Electric, General Electric (GE Vernova) αλλά και η State Grid (η οποία είναι και στρατηγικός εταίρος-μέτοχος στον ΑΔΜΗΕ) και θυγατρικές της, όπως η China Electric Power Equipment and Technology) που θα χάσουν έδαφος.
Οι ενστάσεις της αγοράς
Οι επιχειρήσεις του κλάδου (και αυτές που ανήκουν στο ΣΕΒ) θεωρούν ότι το μέτρο λειτουργεί περισσότερο ως πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση παρά ως ουσιαστική προστασία της ευρωπαϊκής παραγωγής.
Επισημαίνουν ότι οι Κινέζοι κατασκευαστές συνεχίζουν να διαθέτουν σημαντικό πλεονέκτημα στους χρόνους παράδοσης, οι οποίοι κυμαίνονται στους 10-12 μήνες, έναντι περίπου διπλάσιων χρόνων από ευρωπαϊκούς προμηθευτές.
Η αύξηση του κόστους επηρεάζει όλα τα έργα που απαιτούν σύνδεση μέσω υποσταθμών και μετασχηματιστών. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται φωτοβολταϊκά πάρκα, αιολικά έργα, εγκαταστάσεις αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες, έργα αναβάθμισης δικτύων και data centers.
Η αγορά εκτιμά ότι το κόστος των μετασχηματιστών μπορεί να αυξηθεί κατά 5%-8%.
Δουλειά 3 εκατ. για τον Χρήστο Γιαννακόπουλο και την Planet
Όπως θα θυμάστε, πριν από μερικές εβδομάδες υπεγράφησαν οι συμβάσεις με τους αναδόχους για έναν από τους μεγαλύτερους διαγωνισμούς του υπουργείου Μετανάστευσης, αυτόν για για την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών Διαχείρισης Εγκαταστάσεων (Facilities Management) στις δομές προσωρινής υποδοχής και φιλοξενίας.
Ο διαγωνισμός με το δικαίωμα προαίρεσης μπορεί να φτάσει τα 275 εκατ. ευρώ, χωρίστηκε σε έξι τμήματα και τις υπηρεσίες ανέλαβαν μεγάλες εταιρείες όπως ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ΑΒΑΞ, NOVACON, BRINK’S, UNISON, G4S κ.λπ..
Αυτό που δεν ξέρουμε και υπεγράφη την περασμένη Παρασκευή είναι ότι η εταιρεία συμβούλων Planet με επικεφαλής τον Χρήστο Γιαννακόπουλο, μια άλλη δουλειά που συνδέεται με το Facilities Management.
Αφορά στην παροχή υποστήριξης στη διασφάλιση χρηματοδότησης, στην ανάθεση και στην παρακολούθηση της υλοποίησης των εκτελεστικών συμβάσεων των νέων συμφωνιών-πλαίσιο.
Πρόκειται για ένα έργο προϋπολογισμού 2.997.824,00 € συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ (2.417.600,00 € πλέον ΦΠΑ 24% 580.224,00 €). Το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής αποφάσισε την ανάθεση της σύμβασης και καλεί την Planet να καταθέσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
Τι θα γίνει με τον επενδυτή που αναζητούν τα ΕΑΣ για το Αίγιο και ο ινδικός κολοσσός
Από τον περασμένο Απρίλιο σας είχα γράψει για την απόφαση των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων να κάνει ανοικτό διαγωνισμό για την προσέλκυση επενδυτών που θα χρηματοδοτήσουν την αναβάθμιση του εξοπλισμού και των εγκαταστάσεων που αφορούν στην παραγωγή οβίδων και καλύκων στο Αίγιο.
Θα γινόταν ένα joint venture όπου τα ΕΑΣ θα είχαν το 51% και οι ιδιώτες το 49% (το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε και στη συμφωνία με τους Τσέχους για το Λαύριο) ώστε η γραμμή παραγωγής της οβιδουργίας και της καλυκοποιείας από τον Υμηττό, να μεταφερθεί στις εγκαταστάσεις της ΕΑΣ στο Αίγιο
Τα ΕΑΣ προτίθενται να παραχωρήσουν δικαίωμα χρήσης μέρους των εγκαταστάσεών τους στο Αίγιο, καθώς και υφιστάμενο εξοπλισμό παραγωγής μεταλλικών εξαρτημάτων πυρομαχικών μεσαίου και μεγάλου διαμετρήματος (κορμοί και κάλυκες), εγκατεστημένο στο εργοστάσιο Υμηττού, ο οποίος αν και ανενεργός λόγω βλαβών από το 2019, έχει χαρακτηριστεί ως αξιοποιήσιμος και προβλέπεται να μεταφερθεί.
Όμως, από τότε δεν έχει προχωρήσει ο διαγωνισμός, πιθανότατα και λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος που πιθανότατα να οφείλεται στα κριτήρια που έχουν τεθεί.
Είδα ωστόσο στη Διαύγεια πως τα ΕΑΣ και ο πρόεδρος, Χριστόφορος Μπουτσικάκης, προχώρησαν στη μετάθεση της καταληκτικής ημερομηνίας υποβολής των αιτήσεων και της αποσφράγισης του διαγωνισμού για τις 26 Οκτωβρίου. Υπάρχει επίσης και 2η τροποποιητική πρόσκληση ενδιαφέροντος.
Θα έχει ενδιαφέρον να μάθουμε την επόμενη εβδομάδα την κατάληξη του διαγωνισμού, αν αυτός θα καρποφορήσει ή όχι και ποιοι θα συνεργαστούν με τα ΕΑΣ.
Θυμίζω ότι στην αρχή της διαδικασίας ενδιαφέρον εκδηλώθηκε από τον ινδικό κολοσσό Kalyani Group ο οποίος κάνει τζίρους πάνω από 3 δισ..
Επαγγελματική εκπαίδευση
Ενώ κάθε χρόνο συζητάμε για τις χιλιάδες κενές θέσεις στα πανεπιστήμια και τον εγκλωβισμό των νέων σε σχολές χωρίς αντίκρισμα στην αγορά, η Επαγγελματική Εκπαίδευση αποδεικνύεται το πιο ισχυρό «χαρτί» για την απασχόληση.
Τα νούμερα από τη νέα πανελλαδική έρευνα της MRB για την Ανώτερη Σχολή ΑΚΜΗ είναι αφοπλιστικά: 9 στους 10 αποφοίτους τεχνικών επαγγελμάτων βρίσκουν δουλειά μέσα σε έξι μήνες, ενώ το εντυπωσιακό 70% κλείνει την πρώτη του δουλειά πριν καν αποφοιτήσει, ποσοστά που κινούνται πολύ υψηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο.
Το πιο σημαντικό; Το 88% των νέων αυτών δηλώνουν απόλυτα ικανοποιημένοι από τη δουλειά που εξασφάλισαν. Αλήθεια, αν γυρίσουμε 10 ή 20 χρόνια πίσω, ποια εικόνα είχαμε για τον μηχανικό αυτοκινήτων, τον ψυκτικό ή τον θερμουδραυλικό;
Σήμερα, με την τεχνητή νοημοσύνη, την ηλεκτροκίνηση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό να επαναπροσδιορίζουν την αγορά, οι ειδικότητες αυτές δεν είναι απλά χειρωνακτικά επαγγέλματα. Μιλάμε για περιζήτητους tech-savvy επαγγελματίες, που συνδυάζουν μηχανική, ηλεκτρονικά και software.
Φόβος Μαξίμου για το... Παρίσι
Μπορεί η ενεργειακή κρίση και η αντιμετώπιση του δύσκολου χειμώνα να είναι το βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης, όμως, στο ΜΜ μου λένε οι πηγές μου ότι τρέμουν στην ιδέα να έρθει και στην Ελλάδα το... Παρίσι.
Κι εξηγούμαι. Τα σοβαρά επεισόδια με νεκρούς, τραυματίες, πλιάτσικο και τεράστιες καταστροφές στη Γαλλία, το έχετε δει. Και στις Βρυξέλλες έχουμε κινητοποιήσεις και η κοινωνική αναταραχή επεκτείνεται και σε άλλες χώρες.
Ε, λοιπόν, στο ΜΜ φοβούνται ότι και εδώ δημιουργείται υπόγεια μια εκρηκτική «μαγιά» που μπορεί να καταλήξει σε εικόνες που έχουμε να δούμε από την εποχή των μνημονίων και τις διαδηλώσεις που πολλές φορές κατέληγαν σε επεισόδια.
Όσα συμβαίνουν στο Παρίσι θυμίζουν βεβαίως το 2008 όταν κάηκε η Αθήνα ενώ κάποιοι συγκρίνουν τις δυναμικές και πολυπληθείς κινητοποιήσεις των Γάλλων με τους αγανακτισμένους Έλληνες που έβγαιναν δίκαια στους δρόμους αλλά κάποιοι εκμεταλλεύονταν τις πορείες για να τα κάνουν όλα μπάχαλο.
Τις επόμενες ημέρες θα δούμε μεγάλες διαδηλώσεις και απεργίες στο χώρο της εκπαίδευσης και γι' αυτό στο Μαξίμου προβληματίζονται για την εξέλιξη των κινητοποιήσεων.
Μαθαίνω ότι γίνονται και συσκέψεις σε εμπλεκόμενα υπουργεία για τους τρόπους που πρέπει να αντιμετωπιστεί μια επερχόμενη κοινωνική έκρηξη.
Κάποιοι κυβερνητικοί μάλιστα θυμίζουν ότι μετά τους αγανακτισμένους στην Αθήνα και τον αντισυστημισμό της εποχής ήρθε ο... ΣΥΡΙΖΑ και ο λαϊκισμός που οδήγησε βεβαίως στη χρεοκοπία και στο χειρότερο μνημόνιο.
To μήνυμα από την Αμερική
Την ώρα που ορισμένοι σπεύδουν να προεξοφλήσουν προβλήματα στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις λόγω της αποχώρησης της Κίμπερλι Γκιλφόιλ, η παρέμβαση του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Ρικ Σκοτ στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα. Οι δηλώσεις του μπορεί να πέρασαν στα «ψιλά» το περασμένο Σάββατο, όμως το περιεχόμενό τους έχει ιδιαίτερη σημασία.
Ο Σκοτ δεν μάσησε τα λόγια του για την Τουρκία, καταλογίζοντάς της «επιθετική συμπεριφορά» απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο. Όπως τόνισε, οι πτήσεις F-16 πάνω από ξένα εδάφη και η συνεχιζόμενη παράνομη στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο από το 1974 δεν συνάδουν με τη στάση ενός συμμάχου στο ΝΑΤΟ.
Μάλιστα σε δήλωσή του στo Associated Press δε δίστασε να μιλήσει για «τραμπουκικη συμπεριφορά» της Τουρκίας.
Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται στην ξεκάθαρη στήριξή του στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. «Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να διασφαλίσουμε ότι η Τουρκία δεν θα προκαλέσει προβλήματα», δήλωσε χαρακτηριστικά. Μια τοποθέτηση με σαφή αποδέκτη την Άγκυρα και ουσιαστικό βάρος για ένα έργο στρατηγικής σημασίας.
Η παρέμβαση ήρθε σε συνέχεια των συναντήσεών του στην Αθήνα με τους υπουργούς Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, επιβεβαιώνοντας τη σημασία των σταθερών διαύλων συνεργασίας με την Ουάσιγκτον.
Ο ίδιος, άλλωστε, έδωσε απάντηση και στον «θόρυβο» των ημερών, υπογραμμίζοντας ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις έχουν βάθος και ότι η αποχώρηση της Κίμπερλι δεν πρόκειται να τις επηρεάσει. Οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ έχουν συνέχεια.
Πήγε για μαλλί
Η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ, Θεώνη Κουφονικολάκου είναι αξιόλογη και θα έλεγα ότι αποτελεί έκπληξη στο πολιτικό σκηνικό. Ωστόσο, μπορεί να πλασάρεται ως ένα νέο πρόσωπο στην πολιτική, δυστυχώς όμως δείχνει να μαθαίνει γρήγορα τις κακές συνήθειες των παλιών πολιτικών.
Και αυτό θα πρέπει να το προσέξει διότι και προοπτικές έχει, και συμπάθειες και εξαιρετικό προφίλ.
Αυτές τις παλιές κακές συνήθειες θυμήθηκε με την εβδομαδιαία της ανασκόπηση, που επέλεξε ένα μικρό μέρος από την (ομολογουμένως πλήρη) απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου σχετικά με το εγκληματικό περιστατικό της Ελευσίνας.
Έφτασε, μάλιστα, να υπονοήσει ότι η δημοσκοπική μέτρηση του κόμματος Κασιδιάρη (που -δυστυχώς- έχει ιδρυθεί) εξυπηρετεί τη ΝΔ εναντίον του Σαμαρά. Επειδή, όμως, η κυρία Κουφονικολάκου δεν είναι εκπρόσωπος του εαυτού της, αλλά του κυρίου Τσίπρα, η απάντηση Μαρινάκη δεν αρκέστηκε να επισυνάψει όλη την απάντηση, αλλά έθεσε και ορισμένα ζητήματα για τα οποία ο αρχηγός της ΕΛΑΣ δεν θα έπρεπε να νιώθει περήφανος.
Συγκεκριμένα, τη μείωση του «ταβανιού» των απειλούμενων ποινών για τους Χρυσαυγίτες, τη μη ψήφιση της δυνατότητας αποκλεισμού του Ηλία Κασιδιάρη από τις εκλογές και τις χαρακτηριστικές καθυστερήσεις στην πρόοδο της δίκης της ΧΑ επί ημερών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Κάπως έτσι, η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ πήγε για προοδευτικό μαλλί και βγήκε κουρεμένη… με την ψιλή – σαν κάτι «καλόπαιδα» που χάρη στον πρόεδρό της είχαν ευνοϊκότερη μεταχείριση από αυτή που θα έπρεπε.
Βέβαια, τι φταίει κι αυτή για τον πολιτικό αχταρμά του προέδρου της...
Η ΠΟΛΑΝ 2 του Σαμαρά
Κόμμα δεν είδαμε ακόμη από τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά μάθαμε την ιδεολογική του ταυτότητα. Κοινωνικός φιλελευθερισμό απέναντι στους νεοφιλελεύθερους, μας είπε ο πρόεδρος της Πολιτικής Άνοιξης και πρώην πρωθυπουργός από τις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας.
Αναζήτησα τον όρο κοινωνικός φιλελευθερισμός, αν φέρνει κάτι καινούργιο βρε παιδί μου αυτή η ιδεολογική πλατφόρμα που ανακοίνωσε χθες από την Καλαμάτα ο Σαμαράς και θυμήθηκα ότι το ίδιο είχε πει και η Πολιτική Ανοιξη το 1993.
Και ξέρετε που κατέληξε η ΠΟΛΑΝ λίγο καιρό μετά.
Σου λέει ο πρόεδρος της καρδιάς μας, που δεν μισεί καθόλου τον ΚΜ και δεν θέλει να τον ρίξει, «γιατί να χολοσκάω με ιδεολογίες και άλλες τέτοιες ανοησίες; Δεν ξαναβάζω στο τραπέζι αυτά που είχα πει πριν από καμιά 30αριά χρόνια και βάλε. Ποιος θα θυμηθεί το Βατερλό μου τότε;»
Να φανταστώ έβαλε τον Χρύσανθο να βρει καμιά ομιλία του από τότε, είπε και στον Τσούτσια να το «χτενίσει» και το ξεφούρνησε. Που να κουραζόμαστε να φτιάχνουμε νέες πλατφόρμες, σου λέει.
Ρίχνουμε μια από τα ίδια, ζητάμε και μειώσεις φόρων, να κάνουμε και... σεισάχθεια αφού απέτυχαν οι 72 και οι 120 δόσεις, να ρίξουμε και δίχτυα στους μικρομεσαίους που πλήττονται και όλα καλά.
Και κάπως έτσι ανασταίνει την ΠΟΛΑΝ ο πρόεδρος Αντώνης και σκέφτομαι μήπως να μην ψάξει πολύ για όνομα στο νέο κόμμα του.
Ας το ονομάσει ΠΟΛΑΝ νούμερο δύο...
«Γαλάζιοι» υποψήφιοι
Ακόμη περιμένουμε τα 100 ονόματα υποψηφίων της Νέας Δημοκρατίας, μια λίστα που ομολογουμένως έχει καθυστερήσει δραματικά. Αλλά μαθαίνουμε ότι τα επόμενα 24ωρα θα υπάρξουν ανακοινώσεις νέων υποψηφίων. Μεταξύ αυτών είναι:
Στην Ανατολική Αττική η δικηγόρος και περιφερειακή σύμβουλος Βίκυ Καβαλλάρη, στον Έβρο η δημοσιογράφος και συντονίστρια του πρωθυπουργικού γραφείου στη Βόρεια Ελλάδα, Έλενα Σώκου, στη Β’ Πειραιά η Αργυρώ Τραγάκη, κόρη του Γιάννη Τραγάκη, στην Α’ Θεσσαλονίκης η φοροτεχνικός και αντιδήμαρχος Κορδελιού-Ευόσμου Μένια Καλού, στην Πιερία η πολιτικός μηχανικός και περιφερειακή σύμβουλος Άννα Τζήκα, στον Νότιο Τομέα Αθηνών η δικηγόρος και πρόεδρος του σωματείου «Paw and Law» Έλενα Φλώρου.
Ο Γρηγόρης Δημητριάδης στηρίζει τους νέους
Μια ενδιαφέρουσα είδηση είδαμε την περασμένη εβδομάδα στα social media. Η δικηγορική εταιρεία του πρώην Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, προσφέρει 5 υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Για όσους γνωρίζουν, αυτό είναι κάτι που κάνει εδώ και χρόνια. Ένα ωραίο παράδειγμα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, που πρέπει να ακολουθήσουν κι άλλοι…
Το after-wedding party της Εβίτας Μιχαλοπούλου και του Φίλιππου Βαρβέρη
Να σας πάω τώρα σε ένα πιο χαλαρό, γιορτινό σκηνικό, μακριά από τα προβλήματα της πολιτικής.
Το βράδυ του Σαββάτου, όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στο The Twenty One, στο Κεφαλάρι, για μια ξεχωριστή βραδιά γεμάτη συγκίνηση, χαμόγελα, παλιούς φίλους και πολύ χορό.
Αφορμή ήταν το after-wedding party της Εβίτας Μιχαλοπούλου και του Φίλιππου Βαρβέρη, που διοργάνωσαν οι γονείς τους, έναν μήνα μετά τον γάμο του ζευγαριού στη Μύκονο, όπου οι περισσότεροι καλεσμένοι ήταν νέοι φίλοι των νεονύμφων.
Αυτή τη φορά, η Γκέλυ και ο Νίκος Βαρβέρης, καθώς και η Μαρί Γυπαράκη και ο Τάσος Μιχαλόπουλος, υποδέχθηκαν φίλους και γνωστούς, θέλοντας να γιορτάσουν μαζί τους την ευτυχία των παιδιών τους.
Και πράγματι, η βραδιά εξελίχθηκε σε ένα μεγάλο reunion παλιών φίλων, που ξαναβρέθηκαν με αφορμή ένα τόσο χαρούμενο γεγονός.
Η Εβίτα και ο Φίλιππος, όμορφοι και οι δύο, υποδέχονταν τους καλεσμένους τους, εισπράττοντας θερμές ευχές για τη νέα κοινή πορεία που ξεκινούν.
Και όταν βλέπεις δύο παιδιά που γνωρίζεις από μικρά να μεγαλώνουν, να προχωρούν στη ζωή και να χαράζουν μαζί το δικό τους μονοπάτι, η χαρά είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Το αγαπημένο στέκι των Βορείων Προαστίων είχε μεταμορφωθεί κατάλληλα για να φιλοξενήσει τους καλεσμένους, που συνέχιζαν να καταφθάνουν μέχρι αργά, ενώ είχε διαμορφωθεί και ο απαραίτητος χώρος για χορό.
Και ποιοι θα μπορούσαν να εγκαινιάσουν την πίστα καλύτερα από τους γνωστούς χορευταράδες της παρέας;
Φίλοι που έχουν ζήσει αμέτρητες βραδιές γλεντιού στη Μύκονο, αλλά και σε άλλους αγαπημένους προορισμούς, εδώ και πολλά χρόνια.
Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν ο υπουργός Νίκος Παπαθανάσης με τη σύζυγό του, o εφοπλιστής της Star Bulk Πέτρος Παππάς με τη δημοσιογράφο Έμυ Λιβανίου, ο Λεωνίδας Δημητριάδης Ευγενίδης του Ιδρύματος Ευγενίδου, η Λιόνα Μπαχά της Ηellas Chart, η Χριστίνα Θεοδωρίκα της Mediterranean Shipping Company Greece, ο εφοπλιστής Γιάννης Καραγεώργης με τη Σοφία Σωτηράκου-Καραγεώργη, ο τραπεζίτης Φαίδων Ταμβακάκης, ο καθηγητής Πανεπιστημίου Παύλος Σακκάς με τη σύζυγό του, Κατερίνα Φλώρου, η Χριστίνα Μαργέλου, Γενική Διευθύντρια και Επικεφαλής της Μονάδας Ναυτιλίας (Head of Shipping) της Eurobank με τον Μιχάλη Παπαέλληνα του Notos, ο πλαστικός χειρουργός Αντώνης Παρασκευάς.
Επίσης ήταν εκεί οι χαρισματικές δημοσιογράφοι Αγγελική Νικολούλη και Βίκυ Παλαιολόγου, o COO & CFO της Tempo OMD Σάββας Νικολάου, η εικαστικός Ντέλλα Ρούνικ, ο τηλεοπτικός παραγωγός Γιάννης και η Ελένη Τζέτζα, η Άννα Κούμπα των ασφαλίσεων, η Βούλα Κασιμάτη της Ιταλικής ΕΝΙ, η Έρη Μινέτα, η επιχειρηματίας και διαφημίστρια Δέσποινα Πορτοκάλη, η Πάολα Παύλου και πολλοί ακόμη φίλοι του ζευγαριού και των οικογενειών.
Οι γονείς των νεονύμφων φρόντισαν προσωπικά ώστε όλοι να περάσουν υπέροχα, με εξαιρετικό σέρβις, γευστικότατο φαγητό και μια ατμόσφαιρα που παρέπεμπε στις πιο όμορφες βραδιές παλιών, αγαπημένων φίλων.
Το κέφι κράτησε μέχρι τις τρεις τα ξημερώματα, με τον χορό να αποδεικνύεται ο καλύτερος επίλογος μιας βραδιάς γεμάτης αγάπη και ευχές.
Αποποίηση Ευθύνης: Το περιεχόμενο και οι πληροφορίες της στήλης προσφέρονται αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εκληφθούν ως συμβουλή, πρόταση, προσφορά για αγορά ή πώληση των κινητών αξιών, ούτε ως προτροπή για την πραγματοποίηση οποιασδήποτε μορφής επένδυσης. Κατά συνέπεια δεν υφίσταται ουδεμία ευθύνη για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.
"
["post_title"]=>
string(326) "Η JUMBO, η Fidelity και το μυστικό της Βακάκη, η ευκαιρία της Lamda, ο Κάθετος Διάδρομος και η Aktor, η Κίμπερλι και οι φανταστικοί μας υπουργοί, τι φοβάται το ΜΜ και το party Βαρβέρη-Μιχαλοπούλου"
["post_excerpt"]=>
string(197) "Τι προέκυψε από τον θόρυβο των τελευταίων ημερών για τον Κάθετο Διάδρομο και το περιβόητο δημοσίευμα της WSJ;"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(190) "i-jumbo-i-fidelity-kai-to-mystiko-tis-vakaki-i-efkairia-tis-lamda-o-kathetos-diadromos-kai-i-aktor-i-kiberli-kai-oi-fantastikoi-mas-ypourgoi-ti-fovatai-to-mm-kai-to-party-varveri-michalopoul"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-10-19 09:38:17"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-10-19 06:38:17"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2279080"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Η JUMBO, η Fidelity και το μυστικό της Βακάκη, η ευκαιρία της Lamda, ο Κάθετος Διάδρομος και η Aktor, η Κίμπερλι και οι φανταστικοί μας υπουργοί, τι φοβάται το ΜΜ και το party Βαρβέρη-Μιχαλοπούλου
Μπορεί από τα ταμεία των σούπερ μάρκετ να περνούν περισσότερα από 16 δισ. ευρώ κάθε χρόνο, απορροφώντας μεγάλο μέρος της καταναλωτικής δαπάνης των νοικοκυριών, ωστόσο τα καθαρά κέρδη που απομένουν στις μεγάλες αλυσίδες είναι πολύ μικρότερα από όσα υποδηλώνουν οι εντυπωσιακοί τζίροι τους.
Τα οικονομικά αποτελέσματα του 2025 δείχνουν ότι για κάθε 100 ευρώ πωλήσεων, οι κερδοφόρες αλυσίδες της σύγκρισης διατηρούν στην τελική γραμμή από μόλις 49 λεπτά έως 1,89 ευρώ, ενώ δύο από τους μεγάλους παίκτες της αγοράς καταγράφουν ζημιές. Πίσω από τα δισεκατομμύρια του τζίρου αναδεικνύεται έτσι μια αγορά με μεγάλες αποκλίσεις στην κερδοφορία, όπου η αύξηση των πωλήσεων δεν εξασφαλίζει απαραίτητα και μεγαλύτερα κέρδη.
Την υψηλότερη καθαρή κερδοφορία σε σχέση με τις πωλήσεις εμφανίζει η Σκλαβενίτης, με περιθώριο 1,89%, και ακολουθεί η METRO της οικογένειας Παντελιάδη με 1,46%. Σε αρκετά χαμηλότερα επίπεδα βρίσκονται η Δ. Μασούτης, με 0,58%, και ο Γαλαξίας, με 0,49%, ενώ η ΑΝΕΔΗΚ Κρητικός και η ΑΒ Βασιλόπουλος εμφανίζουν αρνητικά καθαρά περιθώρια, -0,31% και -1,22% αντίστοιχα
Ο Σκλαβενίτης των 6,13 δισ. ευρώ και η πίεση στα περιθώρια
Ο μεγαλύτερος παίκτης της ελληνικής αγοράς, ο όμιλος Σκλαβενίτη, κατέγραψε το 2025 ενοποιημένο κύκλο εργασιών 6,13 δισ. ευρώ, με τα καθαρά κέρδη να διαμορφώνονται στα 99,5 εκατ. ευρώ.
Στην Ελλάδα, οι πωλήσεις της εταιρείας Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτης έφτασαν τα 5,1 δισ. ευρώ, από 4,65 δισ. ευρώ το 2024. Παρά τη σημαντική αύξηση των πωλήσεων, η κερδοφορία της ελληνικής εταιρείας δεν ακολούθησε με τον ίδιο ρυθμό. Τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 95,9 εκατ. ευρώ, από 89,8 εκατ. ευρώ το 2024, με αποτέλεσμα το καθαρό περιθώριο να υποχωρήσει οριακά από 1,93% σε 1,89%.
Διαφορετική εικόνα ως προς την εξέλιξη του περιθωρίου παρουσιάζει η METRO της οικογένειας Παντελιάδη, με επικεφαλής τον Αριστοτέλη Παντελιάδη, η οποία συνδυάζει τη λιανική δραστηριότητα των My market με τη χονδρική των METRO Cash & Carry. Με κύκλο εργασιών 1,65 δισ. ευρώ, η εταιρεία αύξησε τις πωλήσεις της κατά 2,9%, ενώ τα καθαρά κέρδη της ενισχύθηκαν με σημαντικά υψηλότερο ρυθμό, κατά 16,5%.
Τα κέρδη μετά από φόρους διαμορφώθηκαν σε 24,2 εκατ. ευρώ, από 20,8 εκατ. ευρώ το 2024, με το καθαρό περιθώριο να βελτιώνεται από 1,29% σε 1,46%. Έτσι, σε αντίθεση με τον Σκλαβενίτη, η METRO πέτυχε μεγαλύτερη αύξηση στην τελική κερδοφορία της από ό,τι στον τζίρο της. Σημειώνεται, πάντως, ότι τα μεγέθη της περιλαμβάνουν και τη δραστηριότητα χονδρικής.
Κερδοφορία δύο ταχυτήτων
Στον αντίποδα των υψηλότερων περιθωρίων βρίσκονται δύο αλυσίδες με ισχυρή παρουσία στην ελληνική αγορά, η Δ. Μασούτης και η Πέντε ΑΕ, γνωστή ως Γαλαξίας, οι οποίες, παρά τις διαφορετικές επιδόσεις τους, εμφανίζουν καθαρή κερδοφορία χαμηλότερη του 1% των πωλήσεων.
Η βορειοελλαδίτικη αλυσίδα, με επικεφαλής τον Γιάννη Μασούτη, συνέχισε την αναπτυξιακή της πορεία, με τον ενοποιημένο κύκλο εργασιών να φτάνει το 1,2 δισ. ευρώ το 2025, από 1,14 δισ. ευρώ την προηγούμενη χρονιά. Τα καθαρά κέρδη του ομίλου αυξήθηκαν στα 6,97 εκατ. ευρώ, από 5,97 εκατ. ευρώ, διατηρώντας πάντως το περιθώριο σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα, παρά τη μικρή βελτίωσή του σε σχέση με το 2024.
Η εικόνα είναι πιο πιεσμένη στον Γαλαξία, όπου η υποχώρηση των κερδών ήταν πολύ μεγαλύτερη από τη μείωση των πωλήσεων. Ο τζίρος το 2025 μειώθηκε κατά 1,1% στα 508,8 εκατ. ευρώ ενώ τα καθαρά κέρδη της περιορίστηκαν στα 2,51 εκατ. ευρώ, από 5,95 εκατ. ευρώ το 2024. Μέσα σε έναν χρόνο, δηλαδή, η εταιρεία έχασε σχεδόν το 58% της καθαρής κερδοφορίας της.
Διαβάστε επίσης Φεύγετε από το σπίτι πριν λήξει το ενοίκιο; Πότε ο ιδιοκτήτης μπορεί να ζητήσει όλα τα υπόλοιπα μισθώματαΕλληνικά αλκοολούχα ποτά: Στα 52,3 εκατ. ευρώ οι εξαγωγές το πρώτο εξάμηνο του 2026AKTOR: Διπλή ψήφος εμπιστοσύνης με στόχο πάνω από 15 ευρώ από Ambrosia και Euroxx"
["post_title"]=>
string(149) "Σούπερ μάρκετ: Πόσα ευρώ κερδίζουν οι μεγάλες αλυσίδες από κάθε 100 ευρώ στο ταμείο"
["post_excerpt"]=>
string(180) "Πώς διαμορφώνονται τα καθαρά περιθώρια κέρδους σε Σκλαβενίτη, ΑΒ, METRO, Μασούτη, Γαλαξία και Κρητικό"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(83) "souper-market-posa-evro-kerdizoun-oi-megales-alysides-apo-kathe-100-evro-sto-tameio"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-10-18 12:12:22"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-10-18 09:12:22"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2279158"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Κι ένα βασικό ερώτημα που τίθεται είναι αν και στη χώρα μας μπορούν να γίνουν τέτοιες διαδηλώσεις, τέτοιας έκτασης επεισόδια, μια κοινωνική αντίδραση που θα προκαλέσει και πολιτική αναταραχή, ειδικά όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές.
Και φυσικά αναρωτιέται κανείς αν όλα αυτά που συμβαίνουν ή θα συμβούν και στη χώρα μας, αποτελέσουν την «μαγιά» για την ανάδυση ακραίων, λαϊκίστικων στοιχείων που πλασάρονται ως αντισυστημικοί.
Αλλά πριν πάμε σε αυτό το τραγικό σενάριο, που τηρουμένων των αναλογιών μοιάζει με τη… Βαϊμάρη ας δούμε τι προκαλεί τις εξεγέρσεις.
Γιατί οι κοινωνίες δεν εκρήγνυνται ξαφνικά. Δεν ξυπνούν κάποια στιγμή οι άνθρωποι και βγαίνουν στους δρόμους.
Οι πολίτες πρώτα χάνουν την εμπιστοσύνη τους. Ύστερα χάνουν την ελπίδα τους και στο τέλος, κινδυνεύουν να χάσουν την πίστη τους στη δημοκρατία. Κι αυτό είναι το πιο ανησυχητικό από όλα.
Υπάρχει, λοιπόν, μια στιγμή στην ιστορία των κοινωνιών κατά την οποία ο φόβος για το αύριο μετατρέπεται σε θυμό για το σήμερα.
Κι εκεί δημιουργούνται ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Οι άνθρωποι παύουν να πιστεύουν ότι η σκληρή δουλειά θα τους εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή ζωή, ότι τα παιδιά τους θα ζήσουν καλύτερα από τους ίδιους, ότι οι θεσμοί λειτουργούν για όλους και ότι η πολιτική μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Τότε η κοινωνική δυσαρέσκεια παύει να είναι μια απλή διαμαρτυρία. Δημιουργείται ένα χάσμα που μεγαλώσει τόσο ώστε αν βρει ευεπίφορο έδαφος να μετατραπεί σε έκρηξη.
Τα επεισόδια στη Γαλλία και οι κοινωνικές εντάσεις που εκδηλώνονται, με διαφορετικές αφορμές και μορφές, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως ζήτημα δημόσιας τάξης. Ούτε να εθελοτυφλεί ο Μακρόν ο οποίος χθες στο διάγγελμά του απλά εμφανίστηκε εξοργισμένος για το πλιάτσικο ή για το τι κάνουν οι ακροαριστεροί, αλλά δε βρήκε το θάρρος να κάνει την αυτοκριτική του.
Δεν αρκεί να αποδίδονται όσα γίνονται συλλήβδην σε οργανωμένες μειοψηφίες, σε ακραίους πολιτικούς σχηματισμούς ή σε μια υποτιθέμενη γενικευμένη κρίση αξιών.
Ασφαλώς υπάρχουν φαινόμενα πλιάτσικου, βίας και καταστροφής. Ασφαλώς υπάρχουν πολιτικά άκρα που επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την κοινωνική αναταραχή. Και ασφαλώς υπάρχουν μηχανισμοί προπαγάνδας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και δίκτυα ψεύτικων λογαριασμών, που επιχειρούν να κατασκευάσουν γεγονότα, να διογκώσουν την ένταση ή να υποδαυλίσουν την οργή.
Ο σύντροφος Πούτιν από τη Μόσχα είμαι σίγουρος ότι χαμογελά χαιρέκακα με όσα συμβαίνουν στο Παρίσι.
Ο δε Ντόναλντ Τραμπ μάλλον επιχαίρει παρά λυπάται για το κατάντημα της Γαλλίας.
Τέλος πάντως, όλα αυτά είναι υπαρκτά προβλήματα αλλά δεν είναι η μοναδική απάντηση στο ερώτημα «γιατί τόσοι άνθρωποι εξεγείρονται και τι θέλουν».
Το Κοινωνικό Συμβόλαιο που έσπασε
Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, στο έργο του «Το Κοινωνικό Συμβόλαιο», έθεσε στο επίκεντρο της πολιτικής νομιμοποίησης τη λαϊκή κυριαρχία. Η εξουσία δεν αποτελεί ιδιοκτησία των κυβερνώντων. Δεν είναι κληρονομικό προνόμιο ούτε λευκή επιταγή προς εκείνους που κερδίζουν τις εκλογές. Η πολιτική κοινότητα συγκροτείται από πολίτες που συνδιαμορφώνουν τους κανόνες της συλλογικής ζωής και αναγνωρίζουν την εξουσία ως θεμιτή όταν αυτή υπηρετεί το κοινό συμφέρον.
Στη σύγχρονη Ευρώπη, η λαϊκή κυριαρχία κατοχυρώνεται μέσα από δημοκρατικούς θεσμούς, εκλογές, δικαιώματα και κράτος δικαίου. Ωστόσο, η τυπική δημοκρατική νομιμοποίηση δεν αρκεί, όταν ολοένα περισσότεροι πολίτες αισθάνονται ότι η φωνή τους δεν ακούγεται και ότι οι αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή τους λαμβάνονται ερήμην τους.
Τι σημαίνει, άραγε, πολιτική συμμετοχή για έναν νέο που εργάζεται και δεν μπορεί να νοικιάσει ένα αξιοπρεπές σπίτι; Τι σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη για μια οικογένεια που βλέπει το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός της να απορροφάται από το ενοίκιο, το ηλεκτρικό ρεύμα και τα τρόφιμα;
Πώς ορίζεται η εμπιστοσύνη στους θεσμούς για έναν πολίτη που παρακολουθεί υποθέσεις διαφθοράς να λιμνάζουν, δημόσιες υπηρεσίες να υπολειτουργούν και πολιτικές ευθύνες να διαχέονται μέχρι να χαθούν;
Όταν η δημοκρατία μοιάζει να εξαντλείται στην εναλλαγή προσώπων, ενώ η καθημερινότητα χειροτερεύει, τότε το Κοινωνικό Συμβόλαιο δεν υφίσταται πλέον.
Και το επικίνδυνο είναι ότι η διάρρηξή του δεν οδηγεί αυτομάτως σε μια πιο δίκαιη κοινωνία. Μπορεί να ανοίξει τον δρόμο στην αυθαιρεσία, στον αυταρχισμό, στη συνωμοσιολογία και στην πολιτική εκμετάλλευση της απελπισίας.
Όλα αυτά έβαλαν φωτιά στη Γαλλία και απειλούν να κάψουν την Ευρώπη.
Οι εργαζόμενοι φτωχοί, οι νέοι που σπουδάζουν χωρίς να ξέρουν αν θα βρουν δουλειά ανάλογη των προσόντων τους.
Να μην μπορείς να δημιουργήσεις οικογένεια, επειδή η κατοικία έχει μετατραπεί σε απλησίαστο αγαθό. Να μετράς κάθε μήνα τις υποχρεώσεις σου, γνωρίζοντας ότι μια απρόβλεπτη δαπάνη μπορεί να σε οδηγήσει σε αδιέξοδο.
Η ενεργειακή ανασφάλεια επιβαρύνει αυτή την πραγματικότητα. Όταν η θέρμανση, η ψύξη και ο ηλεκτρισμός γίνονται πηγή διαρκούς αγωνίας, η κρίση δεν αφορά απλώς τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Αφορά την αξιοπρέπεια, την υγεία και την αίσθηση ασφάλειας.
Το ίδιο συμβαίνει με το στεγαστικό. Η κατοικία, από θεμέλιο της κοινωνικής σταθερότητας, κινδυνεύει να μετατραπεί σε προνόμιο όσων διαθέτουν ήδη περιουσία. Οι νεότερες γενιές καλούνται να πληρώσουν ακριβότερα για μικρότερους χώρους, να καθυστερήσουν την αυτονόμησή τους και να αποδεχτούν ότι η οικονομική τους ανεξαρτησία εξαρτάται συχνά από την οικογενειακή υποστήριξη.
Την ίδια στιγμή, η αποδυνάμωση δημόσιων δομών, η δυσκολία πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, οι ανεπάρκειες των μεταφορών και η υποβάθμιση της εκπαίδευσης ενισχύουν την πεποίθηση ότι ο πολίτης είναι μόνος απέναντι στις δυσκολίες.
Στη Γαλλία όλα αυτά αποτέλεσαν την θρυαλλίδα των εξελίξεων. Και μαζί με αυτά η πανευρωπαϊκή αδυναμία αντιμετώπισης του μεταναστευτικού.
Η αδυναμία ουσιαστικής ένταξης στη γαλλική κοινωνία μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς που είναι Γάλλοι υπήκοοι αλλά ζουν στο περιθώριο
Δυσκολία πρόσβασης στα σχολεία, αξιοπρεπή κατοικία, σεβασμός στους νόμους και πραγματικές ευκαιρίες συμμετοχής στην κοινωνική ζωή.
Όταν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού συγκεντρώνονται σε υποβαθμισμένες περιοχές, όταν οι ευκαιρίες παραμένουν περιορισμένες και όταν η αίσθηση αποκλεισμού μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, δημιουργούνται συνθήκες αποξένωσης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η εγκληματικότητα πρέπει να δικαιολογείται ούτε ότι οι μετανάστες πρέπει να αντιμετωπίζονται συλλογικά ως υπεύθυνοι για τα προβλήματα των κοινωνιών υποδοχής. Σημαίνει ότι το κράτος οφείλει να συνδυάζει την εφαρμογή του νόμου με πολιτικές ένταξης, ίσων ευκαιριών και κοινωνικής κινητικότητας.
Απέναντι σε όλα αυτά ένας ανίκανος πρόεδρος, ο Εμανουέλ Μακρόν που ήρθε πριν 10 χρόνια για να ενώσει το λαό και φεύγει αφήνοντας μια διαλυμένη χώρα.
Κατεστραμμένη οικονομία, τα επιτόκια έχουν εκτοξευτεί, οι γαλλικές βιομηχανίες δεν είναι πλέον ανταγωνιστικές, οι εργαζόμενοι ολοένα και χειροτερεύουν τις συνθήκες εργασίας και διαβίωσής τους.
Ο Μακρόν που θα εκσυγχρόνιζε τη Γαλλία και θα συνδύαζε την οικονομική αποτελεσματικότητα με τη δημοκρατική σταθερότητα απέτυχε και φεύγει με κρότο.
Και πλέον στη γαλλική πολιτική σκηνή δημιουργείται ένα κενό που έρχονται να καλύψουν τα άκρα και πολιτικές δυνάμεις οι οποίες αμφισβητούν ακόμη και την ευρωπαϊκή θέση της Γαλλίας.
Κι εδώ πρέπει να προσέξουμε την Μαρίν Λεπέν.
Η γαλλική ακροδεξιά έχει επενδύσει επί χρόνια στην κοινωνική δυσαρέσκεια, στην ανασφάλεια, στην αίσθηση εγκατάλειψης της περιφέρειας και στην απογοήτευση των εργαζομένων. Έχει επίσης εργαστεί συστηματικά για να εξομαλύνει τη δημόσια εικόνα της, να απομακρυνθεί από τις πιο απροκάλυπτες εκφάνσεις του παρελθόντος της και να παρουσιαστεί ως μια δήθεν μετριοπαθής, συστημική επιλογή.
Η Λεπέν με το ταγέρ, η ακροδεξιά με το επικοινωνιακό προσωπείο της κανονικότητας, δεν είναι η απειλή του παρελθόντος, αλλά δυστυχώς η λύση του μέλλοντος.
Υπάρχει, ωστόσο, μια διάσταση που υπερβαίνει τα οικονομικά μεγέθη και τις κομματικές αντιπαραθέσεις: η απώλεια του μέλλοντος ως υπόσχεσης.
Για πολλές νέες και νέους, η ζωή μοιάζει με μια διαρκή αναβολή. Αναβολή της ανεξαρτησίας, της κατοικίας, της οικογένειας, της δημιουργίας. Σπουδές που δεν εξασφαλίζουν επαγγελματική αποκατάσταση. Εργασία που δεν εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση. Προσόντα που δεν αναγνωρίζονται. Ταλέντο που δεν αξιοποιείται. Η ανάγκη να φύγουν από τον τόπο τους όχι επειδή το επιθυμούν, αλλά επειδή αισθάνονται ότι δεν έχουν άλλη επιλογή.
Και αυτή η απογοήτευση έβγαλε στους δρόμους της Γαλλίας εκατοντάδες χιλιάδες νέους.
Είναι η αίσθηση της αδικίας και η πεποίθηση ότι δεν υπάρχει κανείς που να αναλαμβάνει την ευθύνη να την αλλάξει.
Και η Ελλάδα;
Θα μπορούσε να συμβεί κάτι ανάλογο στην Ελλάδα;
Η πατρίδα μας δεν είναι η Γαλλία. Διαθέτει διαφορετική κοινωνική σύνθεση, διαφορετική ιστορική εμπειρία και διαφορετικούς πολιτικούς συσχετισμούς.
Άλλωστε, αυτά που ζει τώρα η Γαλλία, τα ζήσαμε το 2008, στην ολική κατάρρευση της Δημοκρατίας.
Τα ζήσαμε, όμως, και στα χρόνια των μνημονίων, στην εξέγερση των αγανακτισμένων, στις πλατείες της οργής που, δυστυχώς, γέμισαν και με ακραίες, σκοταδιστικές φωνές.
Αυτές οι κοινωνικές εκρήξεις έγιναν, αλλά η παρούσα χρονική στιγμή είναι διαφορετική. Διότι μετά από 10 χρόνια οικονομικής κατάρρευσης και 7 χρόνια σταθεροποίησης, τα προβλήματα είναι πλέον άλλα.
Γιατί και στην Ελλάδα υπάρχει η «μαγιά» της κοινωνικής δυσαρέσκειας.
Υπάρχει μια κοινωνία δύο τρίτων, στην οποία σημαντικά τμήματα του πληθυσμού καταφέρνουν να προσαρμοστούν, ενώ άλλα μένουν πίσω, δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες και βλέπουν τις δυνατότητες κοινωνικής ανόδου να περιορίζονται.
Υπάρχει το στεγαστικό πρόβλημα, που πιέζει ιδιαίτερα τους νέους και τα νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Υπάρχει η ενεργειακή ανασφάλεια, η ακρίβεια και η διαρκής αγωνία για το τέλος του μήνα. αλλά και το μείζον τραύμα της διαφθοράς και της ατιμωρησίας.
Κάθε υπόθεση που αποκαλύπτει πελατειακές σχέσεις, κακοδιαχείριση, σύγκρουση συμφερόντων ή αδυναμία ουσιαστικής λογοδοσίας ενισχύει την πεποίθηση ότι το σύστημα λειτουργεί διαφορετικά για τους ισχυρούς και διαφορετικά για τους υπόλοιπους.
Υπάρχει η ταλαιπωρία του πολίτη στις δημόσιες υπηρεσίες. Οι ελλείψεις και οι ανεπάρκειες στις υποδομές. Τα Τέμπη ήταν ένα τραγικό παράδειγμα της κατάστασης που επικρατεί σε μια χώρα που ζει στον 21ο αιώνα με υποδομές δεκαετιών πίσω.
Κι από την άλλη υπάρχει η αγωνία μιας γενιάς που αναρωτιέται αν θα μπορέσει να ζήσει και να δημιουργήσει στην Ελλάδα.
Υπάρχει ένα εκπαιδευτικό σύστημα που, παρά τις προσπάθειες και τις επιτυχίες πολλών μαθητών και εκπαιδευτικών, δεν εξασφαλίζει από μόνο του ούτε ισότιμες αφετηρίες ούτε ομαλή μετάβαση σε ποιοτική εργασία. Και υπάρχει η αντίφαση μιας χώρας που επενδύει στη μόρφωση των νέων της, αλλά συχνά αδυνατεί να αξιοποιήσει τις γνώσεις και τις δυνατότητές τους.
Το αποτέλεσμα είναι μια συσσωρευμένη δυσπιστία. Ένας θυμός που δεν εκδηλώνεται πάντοτε με διαδηλώσεις. Μπορεί να εκδηλωθεί με αποχή από τις εκλογές, με απαξίωση των θεσμών, με φυγή στο εξωτερικό, με επιθετικότητα στον δημόσιο λόγο, με την ενίσχυση ακραίων πολιτικών επιλογών ή με μια βαθιά παραίτηση από κάθε συλλογική προσπάθεια.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ελλάδα δεν είναι ότι θα αντιγράψει αναγκαστικά τις εικόνες μιας άλλης ευρωπαϊκής χώρας. Είναι ότι μπορεί να συνηθίσει μια κοινωνία όπου η ανασφάλεια, η αδικία και η έλλειψη προοπτικής θεωρούνται φυσιολογικές.
Μπορεί να εκδηλωθεί εδώ μια ευρύτερη κοινωνική έκρηξη; Κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει. Αλλά κανείς δεν μπορεί και να ισχυριστεί ότι είναι αναπόφευκτη.
Κάθε δημοκρατική κοινωνία οφείλει να προστατεύει τους ανθρώπους, τις περιουσίες, τις δημόσιες υποδομές και το δικαίωμα όλων να ζουν με ασφάλεια. Η βία, ο εκφοβισμός, οι επιθέσεις και το πλιάτσικο δεν αποτελούν κοινωνική πολιτική ούτε πράξεις που δικαιολογούνται αυτομάτως από την οργή.
Η αντιμετώπισή τους, όμως, δεν μπορεί να περιορίζεται στην αστυνομική καταστολή. Όταν η πολιτεία αντιμετωπίζει αποκλειστικά τα συμπτώματα και αδιαφορεί για τις αιτίες, μπορεί να αποκαταστήσει προσωρινά την τάξη χωρίς να αποκαταστήσει την κοινωνική ειρήνη.
Αντίστοιχα, η αξιοποίηση της αναταραχής από πολιτικά άκρα δεν πρέπει να μας οδηγεί στο αντίθετο λάθος: να θεωρούμε ότι κάθε κοινωνική διαμαρτυρία είναι προϊόν χειραγώγησης. Οι πολίτες μπορούν να έχουν πραγματικούς λόγους αγανάκτησης, ακόμη κι όταν κάποιοι επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την αγανάκτησή τους.
Χρειάζεται, λοιπόν, διπλή εγρήγορση: Απέναντι στη βία και τη χειραγώγηση, αλλά και απέναντι στις πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που γεννούν τη μαζική δυσπιστία.
Στην πατρίδα μας απαιτείτε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που θα προσφέρει απαντήσεις στο στεγαστικό πρόβλημα, στην ενεργειακή ανασφάλεια, που θα δημιουργεί ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες αλλά και πραγματικές ευκαιρίες για τους νέους.
Και χρειάζεται και ισχυρές δημοκρατικές δομές που θα συμβάλλουν στην ουσιαστική καταπολέμηση της διαφθοράς.
Και πάνω απ' όλα χρειάζεται όραμα. Όχι ένα αφηρημένο όραμα εθνικής υπερηφάνειας ή οικονομικών επιδόσεων, αλλά μια συγκεκριμένη υπόσχεση κοινωνικής προόδου.
Εν κατακλείδι, στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη πρέπει να το δουν αλλιώς. Να μη βλέπουν μόνο τον κίνδυνο από την άνοδο της ακροδεξιάς, αλλά από την αδυναμία των δημοκρατικών δυνάμεων να αποδείξουν ότι η ελευθερία, η κοινωνική δικαιοσύνη και η οικονομική ανάπτυξη μπορούν να συνυπάρξουν.
Πρέπει να αποδείξουμε ότι έχουμε διδαχθεί από τις ευρωπαϊκές κρίσεις και από τις δικές μας αποτυχίες.
Κυρίως πρέπει να κάνουμε τους ανθρώπους, και κυρίως τους νέους να αισθάνονται ότι αποτελούν ισότιμα μέλη μιας κοινότητας που τους προστατεύει, τους σέβεται και τους δίνει προοπτική.
Αν αυτό το αίσθημα χαθεί, η οργή θα βρει τρόπους να εκφραστεί. Και τότε θα είναι αργά για να αναρωτηθούμε πώς φτάσαμε ως εδώ.
Το ζευγάρι των νεονύμφων, Εβίτα Μιχαλοπούλου, Φίλιππος Βαρβέρης[/caption]
[caption id="attachment_2279269" align="aligncenter" width="768"]
Νίκος Βαρβέρης, Εβίτα Μιχαλοπούλου[/caption]
[caption id="attachment_2279270" align="aligncenter" width="590"]
Χριστίνα Θεοδωρίκα, Μαρί Γυπαράκη[/caption]
