int(2282390)
                    

Business

Εθνική Ασφαλιστική: Χρυσή διάκριση από την EcoVadis

                        int(2274856)
                    

Business

Vodafone Ελλάδας: Νέο κατάστημα στο The Mall Athens

                        int(2273527)
                    

AUTO

AUTO ATHINA 2026 powered by Ατλαντική Ένωση: Με τεράστια επιτυχία ολοκληρώθηκε η μεγαλύτερη έκθεση αυτοκινήτου στην Ελλάδα

                        int(2222217)
                    

Sports

Η Novibet Μεγάλος Χορηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας Γυναικών της ΑΕΚ μέχρι το 2028

                        array(24) {
  ["ID"]=>
  int(2296124)
  ["post_author"]=>
  string(7) "9192225"
  ["post_date"]=>
  string(19) "2026-11-07 17:00:44"
  ["post_date_gmt"]=>
  string(19) "2026-11-07 15:00:44"
  ["post_content"]=>
  string(18802) "
Τα υπερκέρδη από τη ναυτιλία δημιουργούν ένα ισχυρό οικονομικό υπόβαθρο για τις νέες επιχειρηματικές φιλοδοξίες του Γιάννη Αλαφούζου, ο οποίος τίναξε τη μπάνκα στον αέρα αγοράζοντας με 330 εκατ. ευρώ τα πανάκριβα τηλεοπτικά δικαιώματα μετάδοσης των αγώνων του Champions League, Europa League και Conference League για την επόμενη τετραετία (2027-2031).
Τα υπερκέρδη από τη θάλασσα επενδύονται κατά κόρον στο χώρο του ποδοσφαίρου από τον Γιάννη Αλαφούζο ο οποίος μέσα σε λίγους μήνες έχει επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, περίπου μισό δις ευρώ έχει φύγει από τις τσέπες του ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού και του ομίλου Σκάι. Συγκεκριμένα, πέραν των 330 εκατ. ευρώ που δόθηκαν για τους αγώνες της επόμενης τετραετίας, ο Γιάννης Αλαφούζος είχε ήδη κινηθεί επιθετικά στην εγχώρια αγορά, εξασφαλίζοντας δικαιώματα συνολικής αξίας 128,1 εκατ. ευρώ.

Η μεγαλύτερη από τις ελληνικές συμφωνίες αφορά τους εντός έδρας αγώνες του («ομόσταβλου» ιδιοκτησιακά) Παναθηναϊκού στη Super League, με 60 εκατ. ευρώ για τρία χρόνια, δηλαδή 20 εκατ. ευρώ ανά σεζόν.

Στο ίδιο πρωτάθλημα προστίθενται οι εντός έδρας αναμετρήσεις του Ηρακλή, με συμφωνία ύψους 5 εκατ. ευρώ για δύο χρόνια.

Επίσης, ο Σπορ FM TV έχει εξασφαλίσει τα τηλεοπτικά δικαιώματα της μπασκετικής GBL, με συμφωνία που προσεγγίζει τα 50 εκατ. ευρώ σε βάθος πενταετίας, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 10 εκατ. ευρώ ετησίως. Παράλληλα, για το ποδοσφαιρικό Κύπελλο Ελλάδας και τον τελικό του Super Cup, η συνολική αξία του τηλεοπτικού πακέτου ανέρχεται σε 13,1 εκατ. ευρώ.

Περίπου 430 εκατ. ευρώ δηλαδή έδωσε ο Αλαφούζος για τηλεοπτικά δικαιώματα. Και βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι τον τελευταίο χρόνο έχει δώσει περί τα 100 εκατ. ευρώ για την ενίσχυση του Παναθηναϊκού με σημαντικές μεταγραφές.

Διόλου ευκαταφρόνητο ποσό βεβαίως για μια παράλληλη δραστηριότητα που δεν μπορεί να εξασφαλίσει κανείς ότι θα κάνει ή πότε απόσβεση.

Η συγκυρία αυτή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτή την περίοδο κατά την οποία ο όμιλος Αλαφούζου «χτύπησε» τα τηλεοπτικά δικαιώματα έχοντας σκληρό αντίπαλο, ένα επίσης βαρύ όνομα του ελληνικού επιχειρείν, την Percapita του ομίλου Βαρδινογιάννη, η οποία κινήθηκε σε σύμπραξη με ισχυρούς μιντιακούς ομίλους.

Ωστόσο, τα χρήματα από τη ναυτιλία για την οικογένεια Αλαφούζου είναι πολλά.
Η εκρηκτική αύξηση των ναύλων των τάνκερ που οδήγησε σε άλμα την κερδοφορία της ναυτιλιακής του επιχειρηματία, Okeanis Eco Tankers, καθώς και η θεαματική άνοδος της μετοχής της εταιρείας στο αμερικανικό χρηματιστήριο, συνθέτουν μια εικόνα σημαντικής χρηματοοικονομικής ισχύος.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο η ισχυρή κερδοφορία από τη θάλασσα μπορεί να αποτελέσει το οικονομικό στήριγμα για την επέκταση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Γιάννη Αλαφούζου στα media, σε μια επένδυση με υψηλό κόστος αλλά και σημαντικές προοπτικές εμπορικής αξιοποίησης.
Η απάντηση βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στην πορεία της Okeanis Eco Tankers, της ναυτιλιακής εταιρείας μέσω της οποίας ο επιχειρηματίας έχει σημαντική έκθεση στην hot αγορά των δεξαμενόπλοιων.
Η φετινή χρονιά αποδεικνύεται ιδιαίτερα κερδοφόρα για τον συγκεκριμένο κλάδο, καθώς η άνοδος των ναύλων έχει εκτοξεύσει τα έσοδα και έχει ενισχύσει θεαματικά την κερδοφορία των εταιρειών που διαθέτουν σύγχρονο στόλο.
Τα οικονομικά αποτελέσματα του δεύτερου τριμήνου και του εξαμήνου του 2026 που εμφάνισε η Okeanis Eco Tankers, η οποία διαθέτει 18 τάνκερ -suezmax και VLCC- αποτυπώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την εκρηκτική δυναμική της αγοράς.

Η χρυσή χρονιά των δεξαμενόπλοιων
Η εισηγμένη στο αμερικανικό χρηματιστήριο και στο χρηματιστήριο του Όσλο ναυτιλιακή, στην οποία ο Γιάννης Αλαφούζος κατέχει σημαντικό ποσοστό, ανακοίνωσε στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 έσοδα 318,9 εκατ. δολαρίων, έναντι 93,9 εκατ. δολαρίων την αντίστοιχη περίοδο του 2025, καταγράφοντας αύξηση περίπου 240%.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η πορεία των κερδών, τα οποία εκτοξεύθηκαν στα 230,3 εκατ. δολάρια στο δεύτερο τρίμηνο, από μόλις 26,9 εκατ. δολάρια την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Με τα κέρδη ανά μετοχή να σημειώνουν άλμα στα 5,90 δολάρια έναντι έναντι 0,84 δολαρίων το δεύτερο τρίμηνο του 2025.
Η επίδοση αυτή δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο της αύξησης του αριθμού των πλοίων της εταιρείας, αλλά κυρίως της θεαματικής ανόδου των ναύλων, που εκτόξευσε τα ημερήσια έσοδα από την εκμετάλλευση του στόλου.
Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 τα συνολικά έσοδα της Okeanis ανήλθαν σε 489 εκατ. δολάρια, έναντι 174,1 εκατ. δολαρίων το αντίστοιχο διάστημα του 2025, σημειώνοντας αύξηση περίπου 181%.
Tην ίδια περίοδο, τα καθαρά κέρδη έφτασαν τα 318,6 εκατ. δολάρια, από 39,4 εκατ. δολάρια την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Πρόκειται για μια αύξηση περίπου 709%, η οποία αναδεικνύει τη δυναμική της αγοράς των τάνκερ, αλλά και την ικανότητα της εταιρείας να αξιοποιεί τις ευνοϊκές συνθήκες.
Η ρευστότητα της εταιρείας έφτασε τα 247,8 εκατομμύρια δολάρια στις 30 Ιουνίου 2026, σε σύγκριση με τα 122,5 εκατ. δολάρια στις 31 Δεκεμβρίου 2025.

Ναύλοι άνω των 200.000 δολ. την ημέρα
Πίσω από την εκτίναξη των κερδών βρίσκεται η θεαματική άνοδος των ναύλων στα μεγάλα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού πετρελαίου.
Στο δεύτερο τρίμηνο του 2026, το μέσο ημερήσιο ισοδύναμο χρονοναύλωσης (TCE) του στόλου της Okeanis Eco Tankers διαμορφώθηκε στα 181.200 δολάρια, ενώ για τις διαθέσιμες ημέρες στη spot αγορά έφτασε τα 191.700 δολάρια.
Ειδικότερα στα VLCC, τα μεγαλύτερα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού πετρελαίου, ο μέσος ημερήσιος ναύλος διαμορφώθηκε στο δεύτερο τρίμηνο στα 213.000 δολάρια στη spot αγορά, ενώ στα Suezmax έφτασε τα 174.900 δολάρια.
Μάλιστα, κατά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων εξαμήνου, τον περασμένο Αύγουστο, η εταιρεία γνωστοποίησε ότι είχε ήδη εξασφαλίσει σημαντικά έσοδα και για το τρίτο τρίμηνο. Συγκεκριμένα, είχε κλείσει το 48% των διαθέσιμων spot ημερών στα VLCC με μέσο ημερήσιο ναύλο 206.600 δολαρίων, ενώ για τα Suezmax είχε καλύψει το 42% των διαθέσιμων ημερών με 133.000 δολάρια ημερησίως.

Τα γενναιόδωρα μερίσματα
Η εντυπωσιακή κερδοφορία της Okeanis Eco Tankers μεταφράζεται και σε σημαντικές χρηματικές διανομές προς τους μετόχους της. Η εταιρεία ακολουθεί μια ιδιαίτερα γενναιόδωρη μερισματική πολιτική, επιστρέφοντας μεγάλο μέρος των κερδών της στους επενδυτές.
Μάλιστα, μέσα στο 2026 έχει προχωρήσει σε τρεις διανομές μερισμάτων.
Τον Μάρτιο κατέβαλε 1,55 δολάρια ανά μετοχή για το τέταρτο τρίμηνο του 2025, ενώ για το πρώτο τρίμηνο του 2026 διένειμε 2 δολάρια ανά μετοχή. Για το δεύτερο τρίμηνο ανακοίνωσε νέο μέρισμα ύψους 5,25 δολαρίων ανά μετοχή, το υψηλότερο στην ιστορία της εταιρείας.
Έτσι, το συνολικό μέρισμα που αντιστοιχεί στις τρεις αυτές διανομές διαμορφώνεται στα 8,80 δολάρια ανά μετοχή. Ποσό που αποτυπώνει τη δυνατότητα της ναυτιλιακής να μετατρέπει την ευνοϊκή συγκυρία στην αγορά των δεξαμενόπλοιων σε άμεσο όφελος για τους μετόχους της.
Εδώ βρίσκεται και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές για τον Γιάννη Αλαφούζο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης της εταιρείας, στις 30 Ιουνίου 2026, ο επιχειρηματίας κατείχε, μέσω της εταιρείας συμφερόντων του Glafki Marine Corp. ποσοστό 28,2% του μετοχικού κεφαλαίου της Okeanis Eco Tankers, ενώ ο Θεμιστοκλής Αλαφούζος κατείχε μέσω της Hospitality Assets Corp. το 17%.
Με βάση αυτή τη συμμετοχή, που αντιστοιχεί σε περίπου 11 εκατ. μετοχές, οι τρεις διανομές μερισμάτων των 8,80 δολαρίων ανά μετοχή εκτιμάται ότι αντιστοιχούν σε συνολικό μικτό ποσό περίπου 100,8 εκατ. δολαρίων προς τον Γιάννη Αλαφούζο και τις εταιρικές οντότητες μέσω των οποίων κατέχει τις μετοχές, υπό την προϋπόθεση ότι ο αριθμός των μετοχών και τα δικαιώματα συμμετοχής παρέμειναν ίδια στις τρεις διανομές.

Το χρηματιστηριακό ράλι και η υπεραξία
Πέρα από τα κέρδη και τα μερίσματα, η οικονομική ισχύς της ναυτιλιακής αποτυπώνεται και στην πορεία της μετοχής της.
Η Okeanis Eco Tankers έχει καταγράψει εντυπωσιακό ράλι στο αμερικανικό χρηματιστήριο μέσα στο 2026, με τη μετοχή της να φτάνει μέχρι τα 102,56 δολάρια, ενδοσυνεδριακά, στις 29 Οκτωβρίου, από το χαμηλό των 31,75 δολαρίων στις αρχές Ιανουαρίου. Σημειώνοντας απόδοση περίπου 200% από τις αρχές του έτους.
Στις 4 Νοεμβρίου, η μετοχή έκλεισε στα 84,90 δολάρια, ενώ η χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας διαμορφωνόταν περίπου στα 3,3 δισ. δολάρια.
Με βάση τον αριθμό των μετοχών που αποδίδονταν στον Γιάννη Αλαφούζο τον Μάρτιο, η χρηματιστηριακή αξία της συμμετοχής του, σε αυτές τις τιμές, προσεγγίζει τα 950 εκατ. δολάρια. Πρόκειται για μια σημαντική περιουσιακή υπεραξία, η οποία, ωστόσο, παραμένει θεωρητική όσο οι μετοχές δεν πωλούνται.
Η άνοδος της μετοχής, σε συνδυασμό με τα υψηλά μερίσματα και την εκρηκτική κερδοφορία, διαμορφώνει ένα ιδιαίτερα ισχυρό οικονομικό αποτύπωμα για την οικογένεια Αλαφούζου, με τη ναυτιλία να εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της επιχειρηματικής της δραστηριότητας.
Διαβάστε επίσης:
Τα 428 εκατ. ευρώ φτάνει η τηλεοπτική «επένδυση» του Γιάννη Αλαφούζου με τον Σπορ FM TV

Το μεγάλο στοίχημα του Γιάννη Αλαφούζου με τα δικαιώματα του Champions League

Παναθηναϊκός: Πώς ο Αλαφούζος επένδυσε 93,65 εκατ. ευρώ σε μεταγραφές και συμβόλαια μέσα στο 2026"
  ["post_title"]=>
  string(230) "Γιάννης Αλαφούζος: Πόσα λεφτά κερδίζει από τα τάνκερ για να στηρίξει επενδύσεις μισού δισ. ευρώ σε τηλεοπτικά και Παναθηναϊκό"
  ["post_excerpt"]=>
  string(178) "Η ναυτιλιακή «χρυσοφόρα μηχανή» που στηρίζει τις ακριβές φιλοδοξίες σε τηλεόραση και ποδόσφαιρο"
  ["post_status"]=>
  string(7) "publish"
  ["comment_status"]=>
  string(6) "closed"
  ["ping_status"]=>
  string(6) "closed"
  ["post_password"]=>
  string(0) ""
  ["post_name"]=>
  string(124) "giannis-alafouzos-posa-lefta-kerdizei-apo-ta-tanker-gia-na-stirixei-ependyseis-misou-dis-evro-se-tileoptika-kai-panathinaiko"
  ["to_ping"]=>
  string(0) ""
  ["pinged"]=>
  string(0) ""
  ["post_modified"]=>
  string(19) "2026-11-07 12:10:20"
  ["post_modified_gmt"]=>
  string(19) "2026-11-07 10:10:20"
  ["post_content_filtered"]=>
  string(0) ""
  ["post_parent"]=>
  int(0)
  ["guid"]=>
  string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2296124"
  ["menu_order"]=>
  int(0)
  ["post_type"]=>
  string(4) "post"
  ["post_mime_type"]=>
  string(0) ""
  ["comment_count"]=>
  string(1) "0"
  ["filter"]=>
  string(3) "raw"
}
                    

Business

Γιάννης Αλαφούζος: Πόσα λεφτά κερδίζει από τα τάνκερ για να στηρίξει επενδύσεις μισού δισ. ευρώ σε τηλεοπτικά και Παναθηναϊκό

                        array(24) {
  ["ID"]=>
  int(2297753)
  ["post_author"]=>
  string(7) "9192353"
  ["post_date"]=>
  string(19) "2026-11-07 00:00:14"
  ["post_date_gmt"]=>
  string(19) "2026-11-06 22:00:14"
  ["post_content"]=>
  string(10548) "
Υπεραξία 32 εκατ. ευρώ ή 80% επί του αρχικού τιμήματος εξασφάλισε η Dimand, χάρη στη συμφωνία του Δημήτρη Ανδριόπουλου με τη Sani/Ikos των αδελφών Ανδρεάδη και του σιγκαπουριανού fund GIC για την πώληση του ακινήτου στις Γούρνες Ηρακλείου.
Η συμφωνία, όπως λένε οι πληροφορίες, έκλεισε με αστραπιαίους ρυθμούς, αφού η πολυεθνική ξενοδοχειακή πλησίασε τον Δημήτρη Ανδριόπουλο και μέσα σε λιγότερο από τέσσερις μήνες οι δύο πλευρές είχαν δώσει τα χέρια. Η συμφωνία οριστικοποιήθηκε στα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας και υπογράφηκε το μεσημέρι της Παρασκευής, λίγο μετά τη 1 μ.μ., και αφού οι τελικές διευθετήσεις ορίστηκαν από 16 άτομα μέσα σε ένα δωμάτιο. 
Παρόλο που τα κεφάλαια για την ανάπτυξη της πρώην αμερικανικής βάσης στην Κρήτη ήταν εξασφαλισμένα από τη Dimand, η διοίκηση επέλεξε να καρπωθεί την υπεραξία από την πώληση του ακινήτου, το οποίο αποδείχθηκε περιζήτητο. Επιπλέον δύο επενδυτές πρότειναν στη Dimand την εξαγορά της Γούρνες Α.Ε. μέσα στο καλοκαίρι, με την εισηγμένη να καταλήγει στην πλέον συμφέρουσα για την αξιοποίηση της έκτασης και το μέλλον της περιοχής πρόταση. 
Όπως λέει στο mononews ο Δημήτρης Ανδριόπουλος, «επιλέξαμε τη Sani/Ikos ως έναν αξιόπιστο εταίρο, με προοπτικές, καλά εδραιωμένο στην Κρήτη». Εξάλλου, η Dimand θα διατηρήσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ακινήτου που αρχικά ήταν ιδιοκτησία του δημοσίου, υποστηρίζοντας τη Sani/Ikos στην ομαλή συνέχιση της διαδικασίας αδειοδότησης.

Κέρδος 1,8 ευρώ ανά μετοχή
Όσο για τα κέρδη της Dimand από τη συμφωνία – μόλις 13 μήνες μετά το οικονομικό κλείσιμο της εξαγοράς από τη Reds του Ελλάκτωρα –, αυτά υπολογίζονται σε 1,8 ευρώ ανά μετοχή. Μέσα σε αυτόν το χρόνο, η εισηγμένη συνέβαλε στην πολεοδομική, αδειοδοτική και εμπορική ωρίμανση του ακινήτου, για το οποίο έχει εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα, ενώ έχουν εξασφαλιστεί οι εγκρίσεις για την υπογραφή Κοινής Υπουργικής Απόφασης, που με τη σειρά της θα ανοίξει το δρόμο για την έκδοση οικοδομικών αδειών. Να σημειωθεί εδώ ότι μέρος του τιμήματος διατέθηκε για την ολοσχερή εξόφληση ομολογιακού δανείου της Dimand κεφαλαίου 39,9 εκατομμυρίων.
Σε ό,τι έχει να κάνει με τα σχέδια της Sani/Ikos, αλλαγές θα επέλθουν μόνο στο επιχειρηματικό σχέδιο βάσει του οποίου θα επιλέξει να πορευτεί η εταιρεία, καθώς οι όροι δόμησης θα παραμείνουν ως έχουν. Η εταιρεία – στην οποία το σιγκαπουριανό fund εισήλθε το 2022 – σχεδιάζει την ανάπτυξη ενός ξενοδοχείου Ikos Resort (το ένα από τα δύο brands που χρησιμοποιεί) δυναμικότητας περίπου 600 δωματίων, σουιτών και βιλών. 
Αυτή είναι η δεύτερη συμφωνία που κλείνει μέσα σε λίγες ημέρες σε κρητικό έδαφος, αφού πρόσφατα συμφώνησε στην εξαγορά του Out of the Blue – εμβληματικό ξενοδοχείο που έφτιαξε η Ντία Καψή στην Αγία Πελαγία – από τη Hines, έναντι 125 εκατομμυρίων. Συνολικά, διαθέτει 13 θέρετρα με 3.990 δωμάτια και σουίτες στην Ελλάδα και την Ισπανία, με τρία επιπλέον θέρετρα και 1.550 συνολικά δωμάτια υπό ανάπτυξη σε Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία. Ένα από τα τελευταία ανοίγματα στα οποία έχει προχωρήσει ήταν αυτό του Ikos Kissamos στα Χανιά. 
Δεν είναι τυχαίο ότι παράγοντες της αγοράς έχουν χαρακτηρίσει τις Γούρνες ένα «μικρό Ελληνικό». Η ομοιότητα δεν βρίσκεται μόνο στο μέγεθος της επένδυσης, αλλά κυρίως στη φιλοσοφία της μικτής ανάπτυξης, με τουρισμό, εμπορικές χρήσεις και αναψυχή να συνυπάρχουν σε ένα ενιαίο project.

Με μακρά ιστορία
Η ιστορία του ακινήτου, ωστόσο, ξεκινά αρκετές δεκαετίες νωρίτερα. Η έκταση απαλλοτριώθηκε σταδιακά, από το 1954 έως το 1960, υπέρ του δημοσίου, προκειμένου να κατασκευαστούν οι εγκαταστάσεις της Αμερικανικής Αεροπορικής Αποστολής. Η βάση λειτούργησε έως το 1993, όταν σταμάτησε τις επιχειρησιακές της δραστηριότητες, ενώ έναν χρόνο αργότερα εγκαταλείφθηκε και παραδόθηκε στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.
Στο προσκήνιο της αξιοποίησης επανήλθε η Dimand, τέσσερα χρόνια μετά τον διαγωνισμό που είχε προκηρύξει το ΤΑΙΠΕΔ. Το ακίνητο είχε τότε κατακυρωθεί στη Reds του ομίλου Ελλάκτωρ, ενώ ενδιαφέρον είχαν εκδηλώσει και άλλα επενδυτικά σχήματα, μεταξύ των οποίων και η Dimand. Η εισηγμένη προωθούσε τουριστική επένδυση 1.614 κλινών με τρία spa. Τελικά, η εταιρεία, σχεδόν ένα χρόνο μετά το οικονομικό κλείσιμο με τη Reds, μεταπώλησε την αμερικανική βάση στη Sani/Ikos.
 

Διαβάστε επίσης

ΟΝΥΞ Τουριστική: Ξεκινούν γεωθερμικές γεωτρήσεις και έργα υποδομής για το αγροτουριστικό χωριό στη Σάνη Χαλκιδικής

Η Pizza Fan επιστρέφει σε λειτουργία – Τι αναφέρει η ανακοίνωση του δικηγορικού γραφείου της εταιρείας

Binance: Πως οι χάκερ απέσπασαν $2,5 δισ. από μια συναλλαγή των $15 "
  ["post_title"]=>
  string(170) "Dimand: Πώς ο Ανδριόπουλος έβγαλε 32 εκατομμύρια σε 1 χρόνο από τις Γούρνες – Το παρασκήνιο του deal"
  ["post_excerpt"]=>
  string(140) "Τι κερδίζουν οι μέτοχοι από το deal Ανδριόπουλου με τη Sani/Ikos των Ανδρεάδη και GIC"
  ["post_status"]=>
  string(7) "publish"
  ["comment_status"]=>
  string(6) "closed"
  ["ping_status"]=>
  string(6) "closed"
  ["post_password"]=>
  string(0) ""
  ["post_name"]=>
  string(98) "dimand-pos-o-andriopoulos-evgale-32-ekatommyria-se-1-chrono-apo-tis-gournes-to-paraskinio-tou-deal"
  ["to_ping"]=>
  string(0) ""
  ["pinged"]=>
  string(0) ""
  ["post_modified"]=>
  string(19) "2026-11-07 00:00:24"
  ["post_modified_gmt"]=>
  string(19) "2026-11-06 22:00:24"
  ["post_content_filtered"]=>
  string(0) ""
  ["post_parent"]=>
  int(0)
  ["guid"]=>
  string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2297753"
  ["menu_order"]=>
  int(0)
  ["post_type"]=>
  string(4) "post"
  ["post_mime_type"]=>
  string(0) ""
  ["comment_count"]=>
  string(1) "0"
  ["filter"]=>
  string(3) "raw"
}
                    

Real Estate

Dimand: Πώς ο Ανδριόπουλος έβγαλε 32 εκατομμύρια σε 1 χρόνο από τις Γούρνες – Το παρασκήνιο του deal

                        array(24) {
  ["ID"]=>
  int(2296488)
  ["post_author"]=>
  string(7) "9192345"
  ["post_date"]=>
  string(19) "2026-11-05 16:43:40"
  ["post_date_gmt"]=>
  string(19) "2026-11-05 14:43:40"
  ["post_content"]=>
  string(6559) "
Ιστορίες της Ναυτιλίας. Λόγια της πλώρης και της πρύμνης. Μύθοι, θρύλοι, παραδόσεις, πραγματικά γεγονότα και ιστορίες που πέρασαν, αποσπασματικά, στην καθημερινή γλώσσα, αποτυπωμένα σε φράσεις που μπορεί να χρησιμοποιούμε καθημερινά, χωρίς όμως να γνωρίζουμε την προέλευσή τους.
Ο Σάββας Αθανασίου σε μια διαφορετική ξενάγηση στον χώρο της Ναυτιλίας που αποκαλύπτει πόσο βαθιά στη ζωή μας είναι τελικά ριζωμένη η ναυτοσύνη, ακόμη κι αν κινούμαστε σε διαφορετικούς χώρους και δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει.
Στο σημερινό βίντεο, ο Σάββας Αθανασίου μάς εξηγεί την ιστορία της Αρζαντιέρας, ενός νησιού που υπήρξε για δεκάδες χρόνια καταφύγιο των πειρατών της Μεσογείου.

Ποια ήταν η Αρζαντιέρα
Σύμφωνα με περιγραφές περιηγητών, η Αρζαντιέρα ήταν ο χειμερινός παράδεισος των πειρατών, κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, όπου αναζητούσαν τη συντροφιά των γυναικών, σκόρπαγαν τα λάφυρα τους, έπιναν στα καταγώγια του νησιού, γλεντούσαν και διασκέδαζαν νύχτα μέρα.
Αυτό που δεν γνωρίζετε είναι ότι η Αρζαντιέρα, που το όνομα αυτό το έδωσαν οι ευρωπαίοι πειρατές για τα ασημόλευκα βράχια που αντίκρυζαν όταν πλησίαζαν το νησί, είναι στην Ελλάδα και είναι η Κίμωλος.
Η Κίμωλος μετατράπηκε σε ένα από τα πιο διάσημα κρησφύγετα και ορμητήρια Γάλλων και άλλων Ευρωπαίων κουρσάρων στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο.
Ο διάσημος Γάλλος βοτανολόγος Joseph Pitton de Tournefort, που επισκέφθηκε το νησί το 1700, περιγράφει  την προκλητική για τα δεδομένα της εποχής, εικόνα για τη συμβίωση των πειρατών με τους κατοίκους και ιδιαίτερα με τις γυναίκες του νησιού.
Ο Tournefort αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η Κίμωλος ήταν το μέρος όπου οι πειρατές περνούσαν τον χρόνο τους με «φρικτές ακολασίες», καταναλώνοντας τεράστιες ποσότητες κρασιού και ξοδεύοντας αφειδώς το χρυσάφι τους.
Οι περιηγητές περιγράφουν τις γυναίκες ως πολύ απελευθερωμένες και πρόθυμες να συνάψουν ερωτικές σχέσεις ή ακόμα και γάμους με τους πειρατές.
Επίσης, υπάρχει επίσημη αναφορά Καθολικού Επισκόπου της εποχής, και αποτελεί ένα από τα πιο σοκαριστικά ιστορικά ντοκουμέντα για την κοινωνία της Κιμώλου, της Αρζαντιέρας.
Πρόκειται για την επίσημη υπηρεσιακή έκθεση που έστειλε στο Βατικανό ο Καθολικός Επίσκοπος Μήλου και Κιμώλου, Antonio de Camillis (Αντώνιος ντε Καμίλλις), το έτος 1672.
Στην έκθεσή του, ο Επίσκοπος Camillis περιγράφει την Κίμωλο ως έναν τόπο χαμένης ηθικής και αναφέρει χαρακτηριστικά για τον γυναικείο πληθυσμό:
«Στην Αρζαντιέρα, δηλαδή στην Κίμωλο, οι γυναίκες έχουν χάσει κάθε ίχνος χριστιανικής ντροπής. Όταν καταφθάνουν τα πλοία των κουρσάρων, οι γυναίκες του νησιού —ακόμα και οι παντρεμένες με τη συναίνεση των ανδρών τους— εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και παραδίδονται στους ξένους πειρατές με αντάλλαγμα λίγα νομίσματα, μεταξωτά υφάσματα και δαντέλες».
Συνεχίζοντας την οργισμένη αναφορά του, ο επίσκοπος καταγγέλλει ότι η κατάσταση αυτή έχει γίνει αποδεκτή ως ο «νόμος του νησιού»: «Οι άνδρες της Αρζαντιέρας, αντί να υπερασπιστούν την τιμή των συζύγων και των θυγατέρων τους, τις ωθούν οι ίδιοι προς τους πειρατές, καθώς ολόκληρο το νησί ζει και τρέφεται από τα λάφυρα και το χρυσάφι που αφήνουν πίσω τους οι κουρσάροι. Η ακολασία είναι τόσο μεγάλη, που οι γυναίκες αυτές θεωρούν την πορνεία και τον παράνομο δεσμό με τους πειρατές ως μια φυσιολογική και έντιμη εργασία που φέρνει πλούτο στα σπίτια τους».
"
  ["post_title"]=>
  string(167) "Ιστορίες Ναυτιλίας: Ποιο ελληνικό νησί υπήρξε «άντρο της ακολασίας» την εποχή των πειρατών"
  ["post_excerpt"]=>
  string(291) "Στο σημερινό βίντεο, ο Σάββας Αθανασίου μάς εξηγεί την ιστορία της Αρζαντιέρας, ενός νησιού που υπήρξε για δεκάδες χρόνια καταφύγιο των πειρατών της Μεσογείου"
  ["post_status"]=>
  string(7) "publish"
  ["comment_status"]=>
  string(6) "closed"
  ["ping_status"]=>
  string(6) "closed"
  ["post_password"]=>
  string(0) ""
  ["post_name"]=>
  string(87) "istories-naftilias-poio-elliniko-nisi-ypirxe-nisi-tis-akolasias-tin-epochi-ton-peiraton"
  ["to_ping"]=>
  string(0) ""
  ["pinged"]=>
  string(0) ""
  ["post_modified"]=>
  string(19) "2026-11-05 17:02:34"
  ["post_modified_gmt"]=>
  string(19) "2026-11-05 15:02:34"
  ["post_content_filtered"]=>
  string(0) ""
  ["post_parent"]=>
  int(0)
  ["guid"]=>
  string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2296488"
  ["menu_order"]=>
  int(0)
  ["post_type"]=>
  string(4) "post"
  ["post_mime_type"]=>
  string(0) ""
  ["comment_count"]=>
  string(1) "0"
  ["filter"]=>
  string(3) "raw"
}
                    

Mononews TV

Ιστορίες Ναυτιλίας: Ποιο ελληνικό νησί υπήρξε «άντρο της ακολασίας» την εποχή των πειρατών

                        array(24) {
  ["ID"]=>
  int(2298238)
  ["post_author"]=>
  string(7) "9192345"
  ["post_date"]=>
  string(19) "2026-11-08 00:06:14"
  ["post_date_gmt"]=>
  string(19) "2026-11-07 22:06:14"
  ["post_content"]=>
  string(31347) "Ανήκει στην νέα γενιά των Ελλήνων εφοπλιστών, που διαθέτουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο, που μεγάλωσαν μέσα στα οικογενειακά ναυτιλιακά γραφεία και στα πλοία και τα τελευταία χρόνια ανέλαβαν το «τιμόνι» των δικών τους εταιρειών και εντυπωσιάζουν με τις πρωτοποριακές και με ρίσκο πρωτοβουλίες τους.

Ο Πέτρος Παναγιωτίδης, γιος του Γαβριήλ (Βίλι) Παναγιωτίδη, εφοπλιστής τρίτης γενιάς, διαθέτει σήμερα τρεις αμιγώς εισηγμένες ναυτιλιακές εταιρείες που κατέχουν και διαχειρίζονται συνολικά δεκαεπτά πλοία, καθώς επίσης εταιρεία που ασχολείται με την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και εταιρεία επενδύσεων.

Είναι εφοπλιστής της νέας γενιάς, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος ναυτιλιακών εταιρειών με έντονη παρουσία στο αμερικανικό χρηματιστήριο (Nasdaq).

Κατέχει πτυχίο Διεθνών Σπουδών και Μαθηματικών από το Fordham University και μεταπτυχιακό τίτλο Management & Systems από το New York University (NYU).

Με την εμπειρία του στη ναυτιλία και την εκτεταμένη ασχολία του στις κεφαλαιαγορές, καθοδηγεί τη στρατηγική πορεία και τη συνολική διαχείριση, προωθώντας την επιχειρησιακή αριστεία και διασφαλίζοντας βιώσιμη ανάπτυξη.

[caption id="attachment_2298241" align="aligncenter" width="1920"] Πέτρος Παναγιωτίδης[/caption]

Ο Πέτρος Παναγιωτίδης έχει ισχυρό υπόβαθρο στη ναυτιλία και την επενδυτική τραπεζική, με εξειδίκευση στις λειτουργίες και τα εταιρικά χρηματοοικονομικά.

Ξεκίνησε την επιχειρηματική του πορεία στη ναυτιλία ιδρύοντας το 2017 την Castor Maritime με ένα μόνο πλοίο, η οποία ακολούθως εισήχθη στο χρηματιστήριο Nasdaq και αναπτύχθηκε ραγδαία. Η εταιρεία, που διαπραγματεύεται με το σύμβολο (CTRM) στο Χρηματιστήριο διαχειρίζεται φορτηγά πλοία.

Το πρώτο πλοίο του, ήταν το Magic P, bulker κατασκευής του 2004, χωρητικότητας 76.540 dwt, το οποίο απέκτησε έναντι 7,5 εκατ. δολαρίων.

Στη συνέχεια, το 2022, ίδρυσε την Toro Corp. (TORO), η οποία δημιουργήθηκε ως spin-off της Castor για την διαχείριση του στόλου δεξαμενόπλοιων.

Ακολούθησε το 2025, η Robin Energy, ένα νεώτερο spin-off της Toro Corp., η οποία επίσης είναι εισηγμένη στον Nasdaq.

Ο Πέτρος Παναγιωτίδης, το έτος 2023 τιμήθηκε με το βραβείο Next Generation Shipping Award στα Lloyd’s List Greek Shipping Awards για τις επιτυχίες και τη δυναμική του παρουσία στον ναυτιλιακό τομέα σε νεαρή ηλικία.

Πριν λίγες ημέρες επεκτάθηκε και στην πλοιοδιαχείριση και στην στελέχωση πλοίων με ναυτικούς όλων των ειδικοτήτων.

Η πρόσφατη επένδυση του Πέτρου Γ. Παναγιωτίδη έγινε στην εταιρεία Marlow Navigation, μια εταιρεία η οποία τροφοδοτεί με πληρώματα συνολικά 1.150 πλοία.

[caption id="attachment_1932472" align="aligncenter" width="790"] Πέτρος Παναγιωτίδης, εφοπλιστής[/caption]

Το σημαντικότερο είναι ότι η επένδυση ανέρχεται σε 126 εκατ. δολάρια.

Επισημαίνεται ότι η ναυτιλιακή εταιρεία Castor Maritime Inc. (NASDAQ: CTRM), του Πέτρου Γ. Παναγιωτίδη, μέσω της θυγατρικής της, MPC Oceanic Group AG, υπέγραψε συμφωνία με τους μετόχους της Marlow Navigation Co. Ltd. για την απόκτηση ποσοστού 41% στην Marlow, μιας εταιρείας παροχής υπηρεσιών διαχείρισης πληρώματος και τεχνικών πλοίων με έδρα τη Λεμεσό της Κύπρου.

Σημειώνεται ότι η Marlow είναι ένας κορυφαίος πάροχος υπηρεσιών διαχείρισης πλοίων, που ειδικεύεται στη διαχείριση πληρωμάτων και την εκπαίδευση ναυτικών, με περισσότερα από 16.000 μέλη πληρώματος να υπηρετούν σε πλοία ανά πάσα στιγμή.

Η Marlow παρέχει υπηρεσίες διαχείρισης πληρωμάτων σε πλοιοκτήτες και διαχειριστές πλοίων για περισσότερα από 1.150 πλοία που δραστηριοποιούνται παγκοσμίως και το 2025 είχε έσοδα περίπου 560 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Η τιμή αγοράς για το 41% των μετοχών ανέρχεται σε περίπου 126 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ και περιλαμβάνει ένα χρηματικό σκέλος περίπου 97 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ και την έκδοση νέων μετοχών του MPC Oceanic Group αξίας περίπου 29 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ προς τους μετόχους της Marlow, στο πλαίσιο αύξησης κεφαλαίου έναντι εισφορών σε είδος.

Στο πλαίσιο της αύξησης κεφαλαίου έναντι εισφορών σε είδος, θα εκδοθούν νέες μετοχές από το εγκεκριμένο κεφάλαιο με τιμή έκδοσης 7,00 ευρώ ανά μετοχή.

Μετά την ολοκλήρωση της αύξησης κεφαλαίου, οι μέτοχοι της Marlow αναμένεται να κατέχουν περίπου το 9% του MPC Oceanic Group.

Στην επόμενη Ετήσια Γενική Συνέλευση προβλέπεται να προταθεί ο διορισμός εκπροσώπου των υφιστάμενων μετόχων της Marlow στο Εποπτικό Συμβούλιο της MPC Oceanic Group.

Το ένα τρίτο του ταμειακού σκέλους θα χρηματοδοτηθεί από υπάρχοντες ταμειακούς πόρους και τα δύο τρίτα μέσω χρηματοδότησης πιστωτικού ιδρύματος.

Η ολοκλήρωση της εξαγοράς υπόκειται στις απαιτούμενες κανονιστικές και αντιμονοπωλιακές εγκρίσεις και σε άλλους συνήθεις όρους ολοκλήρωσης και αναμένεται στις αρχές του 2027.

Οι συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ των μετόχων περιέχουν ορισμένες διατάξεις για τον όμιλο MPC Oceanic ως μειοψηφικό μέτοχο σχετικά με τη διακυβέρνηση, τα δικαιώματα πληροφόρησης και διάθεσης, τη χρηματοδότηση, τα αμοιβαία δικαιώματα απόκτησης και τους περιορισμούς στις μεταβιβάσεις μετοχών.
Η Castor Maritime
Η Castor Maritime Inc., η πρώτη εταιρεία του Πέτρου Παναγιωτίδη, είναι μια διαφοροποιημένη παγκόσμια ναυτιλιακή και ενεργειακή εταιρεία, με δραστηριότητες άμεσα και έμμεσα στη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων, την ιδιοκτησία πλοίων, τη διαχείριση τεχνικών και εμπορικών πλοίων και με έργα ενεργειακών υποδομών.

Η Castor, η οποία διαχειρίζεται έναν στόλο 11 πλοίων, συνολικής χωρητικότητας 0,9 εκατομμυρίων dwt, είναι ο πλειοψηφικός μέτοχος της εισηγμένης στο χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων MPC Oceanic Group AG.

Η μετοχή της έκλεισε στην τελευταία συνεδρίαση του Χρηματιστηρίου στην τιμή του 1,360 δολαρίων.

Στο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, η Castor, είχε συνολικά έσοδα από την διαχείριση των πλοίων 26,8 εκατ. δολάρια, έναντι 21,5 εκατ. δολαρίων που είχε το εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025, ήτοι αύξηση 24,7%·



Τα καθαρά κέρδη, ωστόσο, διαμορφώθηκαν στα 96,0 εκατ. δολάρια, από πωλήσεις πλοίων, στο εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2026, έναντι καθαρών ζημιών 17,0 εκατ. δολαρίων στο εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025·

Τα προσαρμοσμένα καθαρά κέρδη ήταν 21,3 εκατ. δολάρια για το εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2026, έναντι 6,9 εκατ. δολαρίων στο εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025·

Τα κέρδη ανά μετοχή ήταν 6,35 δολάρια στο εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2026, έναντι (1,84) δολαρίων ανά μετοχή για το εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025.

Ο Πέτρος Παναγιωτίδης, για τα αποτελέσματα της εταιρείας, είπε:

«Το δεύτερο τρίμηνο του 2026, οι βελτιωμένες συνθήκες στην αγορά ξηρού φορτίου, υποστηριζόμενες από υψηλότερους ναύλους και σταθερή ζήτηση για ναυλώσεις, οδήγησαν σε σημαντική ετήσια αύξηση του ημερήσιου ναύλου μας (Daily TCE Rate). Κατά τη διάρκεια του τριμήνου, αποκτήσαμε δύο σύγχρονα, οικολογικά φορτηγά πλοία τύπου Kamsarmax, ανανεώνοντας και αναβαθμίζοντας τον στόλο μας, ενώ προχωρήσαμε στην εθελοντική πρόωρη αποπληρωμή μέρους του δανείου μας (senior term loan), το οποίο συνδέεται με κριτήρια βιωσιμότητας. Διαθέτοντας ισχυρό ισολογισμό και εφαρμόζοντας πειθαρχημένη κατανομή κεφαλαίων, παραμένουμε σε πλεονεκτική θέση ώστε να αξιοποιούμε ευκαιρίες που δημιουργούν μακροπρόθεσμη αξία για τους μετόχους μας».
Η Toro
Η Toro Corporation, η δεύτερη εισηγμένη ναυτιλιακή εταιρεία, έχει κεφαλαιοποίηση 123,4 εκατ. δολάρια και η μετοχή της έκλεισε στην τελευταία συνεδρίαση στα 3,910 δολάρια.

Η εταιρεία κατέχει και διαχειρίζεται τέσσερα πλοία.

Τα συνολικά έσοδα από τα πλοία διαμορφώθηκαν στα 12,9 εκατ. δολάρια, έναντι 9,6 εκατ. δολαρίων για το εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025, σημειώνοντας αύξηση 34,6%·

Τα καθαρά κέρδη από συνεχιζόμενες δραστηριότητες, ήταν 1,1 εκατ. δολάρια, έναντι 2,9 εκατ. δολαρίων για το εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025, σημειώνοντας μείωση 62,7%·

Ο Πέτρος Παναγιωτίδης, Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, σχολιάζοντας τα οικονομικά αποτελέσματα, τόνισε:

«Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, επιτύχαμε υψηλά επίπεδα αξιοποίησης του στόλου μας, με όλα τα περιουσιακά μας στοιχεία να απασχολούνται παραγωγικά στο πλαίσιο συμβάσεων ναύλωσης για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (time-charter). Μετά το πέρας του τριμήνου, αποκτήσαμε δύο δεξαμενόπλοια τύπου MR, διευρύνοντας περαιτέρω τον στόλο μας και ενισχύοντας τη δέσμευσή μας για βιώσιμη ανάπτυξη. Επιπλέον, ολοκληρώσαμε την απόσχιση της δραστηριότητάς μας στον τομέα των πλοίων μεταφοράς υγραερίου (LPG) στην εταιρεία AI OKTO CORP., μια ανεξάρτητη οντότητα εισηγμένη στο χρηματιστήριο Nasdaq με σύμβολο διαπραγμάτευσης "AIOK"».

Η Robin Energy, η τρίτη εταιρεία του Πέτρου Παναγιωτίδη, έχει δύο πλοία και η μετοχή της έκλεισε στα 0,13 δολάρια και έχει 1,33 εκατ. μετοχές.

Στο εξάμηνο, είχε συνολικά έσοδα από τα πλοία, 8,0 εκατ. δολάρια, έναντι 3,6 εκατ. δολαρίων για το εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025, δηλαδή είχε αύξηση 121,5%.

Τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 6,1 εκατ. δολάρια, έναντι 0,4 εκατ. δολαρίων για το εξάμηνο που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025, δηλαδή είχε αύξηση 1.306%·

Ο Πέτρος Παναγιωτίδης, Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, σχολιάζοντας τα οικονομικά αποτελέσματα, δήλωσε:

«Κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026, ολοκληρώσαμε την πώληση του M/T Wonder Mimosa, του δεξαμενόπλοιου τύπου Handysize που διαθέταμε, επιτυγχάνοντας κέρδος από την πώληση ύψους 6,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Εισερχόμαστε στο δεύτερο εξάμηνο του έτους με ισχυρή οικονομική θέση, η οποία χαρακτηρίζεται από ενισχυμένα ταμειακά διαθέσιμα και μηδενικό δανεισμό. Ο στόλος μας, που αποτελείται από δύο σύγχρονα πλοία μεταφοράς υγραερίου (LPG carriers), είναι πλήρως απασχολημένος βάσει ναυλοσυμφώνων ορισμένης διάρκειας έως τα τέλη του 2026 και το 2027, ενώ συνεχίζουμε να αξιολογούμε ελκυστικές ευκαιρίες για την επέκταση του στόλου μας και την ενίσχυση της θέσης μας στην αγορά.»
Η AI OKTO
Ο Πέτρος Παναγιωτίδης, μέσω της ναυτιλιακής εταιρείας Robin Energy προχώρησε και σε τέταρτη εταιρεία που ονομάστηκε AI Okto Corporation.

Οι μέτοχοι της Robin Energy έλαβαν 1 μετοχή της AI Okto για κάθε 6,5 μετοχές της Robin που κατείχαν. Η μετοχή της εταιρεία έκλεισε στην τελευταία συνεδρίαση στα 10,10 δολάρια.

Το όνομα δεν είναι τυχαίο, δεδομένου ότι η στρατηγική της νέας εταιρείας περιλαμβάνει την ανάπτυξη ενός λειτουργικού μοντέλου βασισμένου στην AI για τη βελτιστοποίηση των λειτουργιών των πλοίων.

Ο Πέτρος Παναγιωτίδης, διορίστηκε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της AI OKTO με ισχύ από την ολοκλήρωση της απόσχισης.
Ο πατέρας του Γαβριήλ Παναγιωτίδης
Τον Μάρτιο του 2008, ο πατέρας του Πέτρου Παναγιωτίδη, Γαβριήλ Παναγιωτίδης συμπεριελήφθη μαζί με άλλους τρεις Έλληνες στη λίστα του «Forbes» με τους δισεκατομμυριούχους του πλανήτη με περιουσία 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ο “Βίλλυ”, όπως τον αποκαλούν οι φίλοι του μαζί με τους Σπύρο Λάτση, Γιώργο Οικονόμου και Ιωάννη Κούστα είχε ένα κοινό χαρακτηριστικό με τους άλλους τρεις: είχαν την κύρια δραστηριότητά τους στη ναυτιλία, ενώ οι τρεις τους διέθεταν εισηγμένη ναυτιλία στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Λίγα χρόνια όμως μετά “έχασε” το δημιούργημά του, την Excel Maritime που διέθετε 50 πλοία. Σήμερα, ωστόσο, η ναυτιλιακή κοινότητα παρακολουθεί με ικανοποίηση ότι τα δύο παιδιά του Γαβριήλ, η Ισμήνη και ο Πέτρος, συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση που ξεκίνησε ο παππούς τους Αλέξανδρος στη δεκαετία του '70.

Η τρίτη γενιά της οικογένειας Παναγιωτίδη εμφανίζεται σήμερα με δυναμικό τρόπο και διάθεση να επεκτείνει με ταχείς ρυθμούς τις ναυτιλιακές της επιχειρήσεις, αναλαμβάνοντας σημαντικές πρωτοβουλίες και αποδεικνύοντας ότι τα νέα παιδιά των Ελλήνων εφοπλιστών, παρά το γεγονός ότι δεν έχουν τις εμπειρίες της θάλασσας μέσα από τα πλοία, διαθέτουν εξαιρετικές γνώσεις γύρω από τη διαχείριση ναυτιλιακών εταιριών.

[caption id="attachment_934745" align="aligncenter" width="758"] Ο Γαβριήλ Παναγιωτίδης με τον γιο του Πέτρο Παναγιωτίδη σε νεαρή ηλικία[/caption]

Η Ισμήνη, κόρη του Γαβριήλ, με την εταιρία Pavimar, που επανέφερε το όνομα “Παναγιωτίδης Βίλλυ Μαριτάιμ” στη ναυτιλία το 2014 σχεδόν ταυτόχρονα με την “απώλεια” της διαχείρισης της εισηγμένης εταιρίας.

Ο πατέρας του Γαβριήλ, Αλέξανδρος, εισήλθε στη ναυτιλία στην δεκαετία του '70. Τότε διέθετε μια μικρή βιοτεχνία κατασκευής καρφιών. Όμως, το 1978 πέθανε και ανέλαβε ο γιος του τη διαχείριση της εταιρείας, που εκείνη την εποχή φοιτούσε στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιά.

Σε ηλικία 22 ετών, ο Γαβριήλ, “πήρε στους ώμους του” το μάνατζμεντ και είκοσι χρόνια αργότερα, το 1998, εξαγόρασε την εισηγμένη ναυτιλιακή εταιρεία B-H Maritime Carriers και την οποία ονόμασε Excel Maritime.

Το 2005 ο Γ. Παναγιωτίδης έκανε το μεγάλο άλμα και έβαλε τις μετοχές της εταιρείας να διαπραγματεύονται στο New York Stock Exchange. Στην κορύφωσή της, η εταιρεία διέθετε 18 πλοία με μέσο όρο ηλικίας στα 13 έτη, από τα οποία τα 10 ήταν panamax, 2 supermax, 6 handymax.

Ακολούθησε η εξαγορά της εταιρείας του Σταμάτη Μόλαρη Quintana με το ποσό των 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ο Στ. Μόλαρης, που είχε παραμείνει στο γκρουπ αποχώρησε και άρχισε νέα προσωπική διαδρομή.

Τα άλματα του “Βίλλυ” δεν σταμάτησαν, αφού είχε εισέλθει και στη ναυτιλιακή εταιρεία Torm, που ήταν εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Δανίας και στην SeaStar, που εκείνη την εποχή ήταν εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Κύπρου και κατείχε μετοχές της ΑΝΕΚ και της Hellenic Seaways. Στην Torm Steamship Company κατείχε το 52% του μετοχικού κεφαλαίου η οποία τότε διαχειριζόταν 85 πλοία.

Όμως, μετά άρχισαν τα προβλήματα και ο “Βίλλυ” προσπάθησε να βάλει την εταιρεία στο Chapter 11 για να ζητήσει προστασία από τους πιστωτές. Παράλληλα πέτυχε συμφωνία με δώδεκα τράπεζες για τις δανειακές της υποχρεώσεις που ανέρχονταν σε 921 εκατ. δολάρια.

Με την εξαγορά και απορρόφηση της Quintana Maritime πρόσθεσε στο στόλο της εταιρείας του 35 πλοία μεταφοράς ξηρού φορτίου ανεβάζοντας τον αριθμό τους σε 50 πλοία που η συνολική χωρητικότητά τους ανέρχονταν σε 4.401.090 dwt. Εκείνη τη χρονιά, έφτασε στην 10η θέση της κατάταξης με τους μεγαλύτερους Έλληνες εφοπλιστές με βάση τη χωρητικότητα του στόλου τους, σύμφωνα με την ετήσια επισκόπηση της Naftiliakis.

Επίσης, αναδείχθηκε από τους «Lloyd’s List» ως Greek Shipping Newsmaker της χρονιάς. Ήταν μια εποχή που ο ενθουσιασμός έσφυζε στα ιδιόκτητα γραφεία της στην Κηφισιά και με υπερηφάνεια έδειχνε στους επισκέπτες του το τεράστιο εστιατόριο όπου έτρωγαν δωρεάν οι υπάλληλοί του. Όμως τα σύννεφα άρχισαν να σκεπάζουν τον ουρανό και το πρωινό της Τρίτης 27 Μαΐου του 2014 όταν τα αμερικανικά επενδυτικά σχήματα Oaktree Capital και Howard Marks με δικαστικές αποφάσεις κατέσχεσαν το κτίριο και όλη την περιουσία της μητρικής εισηγμένης εταιρίας Excel. Είχε βέβαια προηγηθεί η απώλεια του ελέγχου της Torm.

Η επιθετική κίνηση των αμερικανών επενδυτών έγινε γιατί δεν καταβλήθηκε το ποσό των 50 εκατ. δολαρίων που είχε συμφωνηθεί για την αναδιάρθρωση του χρέους της εταιρείας που προέβλεπε τη διατήρηση του 8% των μετοχών από το 40% που κατείχε, ενώ του επέτρεπαν και τη συνέχιση της διαχείρισής της.
Η Ισμήνη Παναγιωτίδη
Η Ισμήνη Παναγιωτίδη, αδελφή του Πέτρου Παναγιωτίδη, είναι κόρη του Γαβριήλ (Βίλι) Παναγιωτίδη, ίδρυσε το 2014 την Pavimar μετά τις δραματικές εξελίξεις της Excel Maritime Carriers, που διηύθυνε ο πατέρας της.

Με σπουδές στο Boston University και Cass Business School του Λονδίνου εργάστηκε σκληρά για την ισχυροποίηση της εταιρίας, άλλωστε οι εμπειρίες υπάρχουν για να αποφευχθούν τα λάθη του παρελθόντος.

[caption id="attachment_2252472" align="aligncenter" width="1001"] Ισμήνη Γ. Παναγιωτίδη[/caption]

Η Ισμήνη είναι Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος από την ίδρυσή της τον Αύγουστο του 2023. Η Ισμήνη ασχολείται με επενδύσεις, ιδιοκτησία και διαχείριση πλοίων από το 2006 και διαθέτει μεγάλη εμπειρία στον ναυτιλιακό κλάδο, εργαζόμενη στην ανάπτυξη ναυτιλιακών επιχειρήσεων από πολύ νεαρή ηλικία.

Το 2014, ίδρυσε την Pavimar και ηγήθηκε της εξέλιξης της εταιρείας σε έναν αξιόπιστο, ολοκληρωμένο, εμπορικό και τεχνικό διαχειριστή πλοίων που με την πάροδο των ετών έχει διαχειριστεί με επιτυχία περισσότερα από 50 πλοία στους τομείς ξηρού φορτίου, δεξαμενόπλοιων και εμπορευματοκιβωτίων.

Προηγουμένως, διετέλεσε Υπεύθυνη Ανάπτυξης Επιχειρήσεων μιας άλλης εταιρείας εισηγμένης στο NYSE για οκτώ χρόνια.

[caption id="attachment_2298239" align="aligncenter" width="805"] Ο Πέτρος Παναγιωτίδης και η αδελφή του Ισμήνη Παναγιωτίδη[/caption]

Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του London P&I Club, μέλος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής του DNV και συμμετέχει σε πολυάριθμες κοινωνικές και φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες.

Η Ισμήνη Παναγιωτίδη κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στο Ναυτιλιακό Εμπόριο και τα Χρηματοοικονομικά από το Bayes Business School, City University of London, και πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Questrom School of Business, Boston University.

Ίδρυσε την εταιρεία Icon Energy, η οποία είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης."
  ["post_title"]=>
  string(196) "Οι πολύπλευρες επενδύσεις του Πέτρου Παναγιωτίδη τον καθιστούν πλέον «μεγάλο πρωταγωνιστή» της ναυτιλίας"
  ["post_excerpt"]=>
  string(229) "Με τρεις αμιγώς εισηγμένες ναυτιλιακές εταιρείες επένδυσε επίσης σε τεχνητή νοημοσύνη και διαχείριση πληρωμάτων και πλοίων"
  ["post_status"]=>
  string(7) "publish"
  ["comment_status"]=>
  string(6) "closed"
  ["ping_status"]=>
  string(6) "closed"
  ["post_password"]=>
  string(0) ""
  ["post_name"]=>
  string(103) "oi-polyplevres-ependyseis-tou-petrou-panagiotidi-ton-kathistoun-pleon-megalo-protagonisti-tis-naftilias"
  ["to_ping"]=>
  string(0) ""
  ["pinged"]=>
  string(0) ""
  ["post_modified"]=>
  string(19) "2026-11-08 00:06:14"
  ["post_modified_gmt"]=>
  string(19) "2026-11-07 22:06:14"
  ["post_content_filtered"]=>
  string(0) ""
  ["post_parent"]=>
  int(0)
  ["guid"]=>
  string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2298238"
  ["menu_order"]=>
  int(0)
  ["post_type"]=>
  string(4) "post"
  ["post_mime_type"]=>
  string(0) ""
  ["comment_count"]=>
  string(1) "0"
  ["filter"]=>
  string(3) "raw"
}