Καθώς μπαίνουμε στο χειμώνα, ο πειρασμός να βρούμε κάποιον για να περάσουμε ζεστές, ευχάριστες στιγμές, κατά τη διάρκεια των παγωμένων μηνών γίνεται όλο και πιο ισχυρός. Ναι, φίλοι μου: η εποχή δέσμευσης είναι επίσημα εδώ, την εποχή του χρόνου, που η εφαρμογή «Tinder» βρίσκεται σε κατάσταση αδρανοποίησης και οι ελεύθεροι μετατρέπονται σε ζευγάρια (τουλάχιστον προσωρινά).

Αν ακολουθείτε οποιαδήποτε από τις άσκοπες εφαρμογές του 2015 γύρω από το «Tinder» και την υποτιθέμενη αύξηση των περιστασιακών συνευρέσεων, η άφιξη της εποχής δέσμευσης φαίνεται να είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, ιδίως για τις νεαρές γυναίκες. Πάρτε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα στο «Vanity Fair» αυτού του καλοκαιριού, το οποίο έλεγε ότι ο συνδυασμός του «Tinder» και του ανέμελου σεξ είναι καταλύτης για τις “ολέθριες γνωριμίες”, στις οποίες η οικειότητα και η εμπιστοσύνη παραμερίζονται για χάρη των άσκοπων πιθανών περιστασιακών συνευρέσεων. Υπονοήθηκε έντονα σε αυτή την ανάλυση, ότι κάνοντας οι γυναίκες στροφή προς την σεξουαλική ελευθερία, καταλήγουν να χάνουν τον έλεγχο.

Αν αυτό όντως συμβαίνει και ο πολιτισμός του περιστασιακού σεξ είναι μόνο για να πάρουν οι άνδρες ό,τι θέλουν σε βάρος των γυναικών συντρόφων τους, τότε σίγουρα ακόμη και μια προσωρινή μετάβαση προς τη μονογαμία λειτουργεί υπέρ των γυναικών.

Και όμως κάτι σε αυτό το επιχείρημα δεν στέκει. Σε όλες τις καταγγελίες για τον πολιτισμό των περιστασιακών συνευρέσεων – και υπάρχουν αρκετές νόμιμες, να είστε σίγουροι – δεν είναι πραγματικά σαφές ότι το περιστασιακό σεξ δημιουργεί το πρόβλημα. Όπως το «online πορνό» και το «sexting», ο πολιτισμός του «hook-up» φαίνεται να είναι κάτι σαν μπαμπούλας, που έχει κατασκευαστεί για να αναλάβει την ευθύνη για τη κοινή μας δυσαρέσκεια με τις υπάρχουσες σχέσεις μας.

Δεν σέβονται οι άνδρες τις γυναίκες; Η εφαρμογή «Tinder» πρέπει να  ευθύνεται. Είναι η γυναικεία σεξουαλική ικανοποίηση υποδεέστερη από τους αντρικούς οργασμούς; Ίσως είναι το τέλος της μονογαμίας και όχι τα επίμονα μηνύματα της κοινωνίας, που φωνάζουν ότι η σεξουαλική ικανοποίηση των γυναικών έχει μικρότερη σημασία από εκείνη των συντρόφων ανδρών τους.

Κάνοντας όλες αυτές τις συζητήσεις υπάρχει η τάση να κατηγορούμε την ανισότητα των δύο φύλων στον τομέα του σεξ και του ραντεβού επιφανειακά, αντί να εμβαθύνουμε περισσότερο στην αναζήτηση μιας πιο θεμελιώδους αιτίας. Ακόμη και η πιο πρόχειρη εξέταση δείχνει ότι μια τέτοια λογική είναι θανάσιμα ελλαττωματική.

Το να λείπει από αυτή τη δαιμονοποίηση ο πολιτισμός των εφήμερων συνευρέσεων είναι ένα πολύ κρίσιμο σημείο. Αυτό που είχαμε πριν από την εποχή της εφαρμογής «Tinder» δεν ήταν πολύ καλύτερο, τουλάχιστον όσον αφορά τον σεβασμό των γυναικών. Η εποχή στην οποία οι γυναίκες έπρεπε να κρατήσουν τα πόδια τους κλειστά μέχρι το γάμο δεν έμεινε γνωστή ως σημείο αναφοράς της γυναικείας απελευθέρωσης. Και ας μην ξεχνάμε τις ημέρες όταν οι γυναίκες ήταν κυριολεκτικά η ιδιοκτησία που έπρεπε να περάσει από τον πατέρα στο σύζυγο. Αν και ο τομέας του σεξ και των σχέσεων συχνά τοποθετείται ως πεδίο των γυναικών, σε όλη την ιστορία είναι ήδη σαφές ότι, τις περισσότερες φορές, το αρσενικό είναι αυτό που θα δώσει τον τόνο του ρομαντικού μπλεξίματός μας .

SHARE
Ερριέτα Κομνηνού
Η Ερριέτα Κομνηνού έχει σπουδάσει στο Λονδίνο. Στο mononews γράφει επιχειρηματικά θέματα και stories

LEAVE A REPLY