Μία βόλτα στο μανάβικο αυτές τις μέρες είναι γεμάτη με ηθικές αναζητήσεις. Πού και πώς αναπτύχθηκαν αυτές οι φράουλες; Ήταν αποτελεσματική και ασφαλής η χρήση φυτοφαρμάκων στο έδαφος και στο πότισμα; Πού αναπτύχθηκαν οι κόκκοι του καφέ, και πώς τους αντιμετώπιζαν οι εργαζόμενοι;  Συμπεριφέρονταν στα κοτόπουλα που κλώσησαν αυτά τα αυγά, ανθρώπινα και πώς είναι το ανθρώπινο σύστημα εκτροφής κοτόπουλων;

Με το κοινό να επενδύει όλο και περισσότερο σε τέτοια ζητήματα, ο τομέας της γεωργίας βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση για να δώσει απαντήσεις. Θα μπορούσε η ενσωμάτωση των βιο-ηθικών προγραμμάτων στις αγροτικές σχολές, να καθησυχάσει την κοινή γνώμη ότι οι τροφές τους είναι σε καλά χέρια;

Ακανθώδεις ερωτήσεις

Ο αγροτικός τομέας δεν έχει έλλειψη ηθικών διλημμάτων. Οι ερευνητές έχουν να μελετήσουν τα δικαιώματα της γης και την καλή διαβίωση των ζώων, καθώς και τους κινδύνους και τα οφέλη, τα οποία μπορεί η τεχνολογία να θέσει τόσο για τους ανθρώπους όσο και για το περιβάλλον. Υπάρχει το ζήτημα της ασφάλειας της τροφής και ποιος είναι καλύτερος τρόπος να τραφεί ο αυξανόμενος πληθυσμός. Έπειτα, υπάρχουν και οι συζητήσεις σχετικά, με το πώς να ονομαστούν τα οργανικά ή τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, και αν αυτές οι ετικέτες είναι αναγκαίες ή έχουν κάποιο νόημα. Και όπως σε κάθε τομέα της έρευνας, υπάρχει η πιθανότητα για επιστημονικό παράπτωμα και σύγκρουση συμφερόντων.

Αυτές οι ερωτήσεις γίνονται ακόμα πιο περίπλοκες, καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται. Σκεφτείτε τις τελευταίες τεχνικές γονιδιακής επεξεργασίας, όπως την «CRISPR-Cas9», η οποία επιτρέπει στους ερευνητές να κόβουν και να αντικαθιστούν το DNA με σχετική ευκολία. Μερικές από τις χρήσεις της τεχνολογίας μπορεί να είναι αγαθές, για τα ζώα όσο και για τους αγρότες: για παράδειγμα, η δημιουργία αγελάδων γαλακτοπαραγωγής χωρίς κέρατα, ώστε να παρακάμπτεται η επίπονη διαδικασία αφαίρεση των κεράτων. Άλλες μπορεί να έχουν παράλληλα οφέλη και κινδύνους, όπως οι μικρο-αλλαγές στα γονίδια των επιβλαβών ζωυφίων, που απειλούν τις καλλιέργειες. Αυτό ενδέχεται να μειώσει τη χρήση χημικών φυτοφαρμάκων, αλλά θα μπορούσε επίσης να επηρεάσει τα τοπικά οικοσυστήματα με απρόβλεπτους τρόπους.

Η εισροή των χρημάτων βιομηχανίας στις αγροτικές σχολές, καθώς η χρηματοδότηση της κυβέρνησης παραμένει στάσιμη, μπορεί να καταστήσει δύσκολο για τους επιστήμονες να  χειριστούν πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων.  Για παράδειγμα, οι ερευνητές μπορεί να λάβουν χρηματοδότηση από μια εταιρεία για να μελετήσουν ένα συγκεκριμένο προϊόν, όπως ένα παρασιτοκτόνο ή ένα νέο σπόρο, ενώ παράλληλα προσπαθούν να εξισορροπήσουν άσχετες μελέτες μεταξύ τους, που επίσης τυγχάνουν να είναι υπό χρηματοδότηση. Μερικές φορές, μπορεί να είναι δελεαστικό ή πιθανό να χρησιμοποιήσουν τον εξοπλισμό ή το προσωπικό που χρηματοδοτήθηκε από τη βιομηχανία για το τελευταίο έργο, δημιουργώντας μια ηθικά γκρίζα περιοχή, όπου οι ερευνητές είναι υποσυνείδητα υποχρεωμένοι στην εταιρεία.

Τέτοια θέματα φωνάζουν για τεκμηριωμένες γνώμες δεοντολογίας. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη, ότι τα κέντρα βιο-ηθικής είναι μια βάση της βιο-ϊατρικής έρευνας, οι αγροτικές σχολές συνήθως δεν έχουν ειδικούς σε θέματα ηθικής στο προσωπικό τους. Οι λόγοι, οι οποίοι είναι περίπλοκοι, και αφορούν την ιστορία, τα χρήματα και μια συνεχόμενη συζήτηση για το ρόλο της ηθικής είναι σε έρευνα.

SHARE
Ερριέτα Κομνηνού
Η Ερριέτα Κομνηνού έχει σπουδάσει στο Λονδίνο. Στο mononews γράφει επιχειρηματικά θέματα και stories

LEAVE A REPLY